Dag 6 – Bijzondere ervaringen met bijzondere mensen

Dag 6 – Bijzondere ervaringen met bijzondere mensen

Posted by on aug 15, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Richard

 

Hallo allemaal,

 

Vandaag is het woensdag 15 augustus 2012, 5 dagen Roemenië en nog niets bereikt. Wat een drama om met zo’n groep op reis te gaan. Waar ik in het voortraject bang voor was, is helaas werkelijkheid geworden. Vergeet de voorgaande blogs, want er is helemaal niets van waar…

 

Het leven van leiding is zwaar. Jongeren die ’s ochtends hun bed niet uit kunnen komen, alleen maar zitten te zeuren over het eten, het verschil tussen een schroevendraaier en een hamer nog niet kennen. Verschrikkelijk. Het is dat er geen vrijwilligers waren om mee te gaan, het is dat ik het zo enorm goed voor heb met jongeren uit de Boogkerk en ik op kan schieten met Cor. Anders zou het voor mij heel anders zijn.

 

Nee mensen, wat een topgroep! Wat een geweldige sfeer! Wat een dankbaarheid richting God onze Vader, voor dat we veilig zijn aangekomen en een enorm gave tijd mogen hebben. Natuurlijk zijn er de kleine dingetjes die fout lopen: Sleuteltje in de bus laten liggen, ’s avonds nasi eten waarbij je je werkelijk afvraagt wat er achter je huig verdwijnt.. Maar ik heb ook geleerd dat alles wat er in gaat, er uiteindelijk in wat voor vorm dan ook weer uitkomt.

 

Ook vandaag was weer een enerverende ervaring. Vanmorgen waren de laatste mensen die wakker werden, zeker niet de eerste die in de bus zaten. Maar afspraak = afspraak en 08.00 uur in de bus = om 08.00 uur in de bus. Hierbij ontstaat dan de consequentie dat er van de 18 man nog 9 mensen zitten te herkauwen op het Roemeense brood en ze er bij Caliminesti achterkomen dat het ook wel handig is om bij een broodje een slokje water te nemen. Hierdoor ontstaat vervolgens weer het probleem dat iedereen direct alle flessen water leeg lurkt en vanwege de uitdroging die later op de dag ontstaat rode nekken en armen verschijnen. Dit is vervolgens weg te spoelen met een bakje koffie van onze zigeunervrinden, waarbij de tanden compleet uit je gebit vallen, omdat het meer suiker is dan koffie. Maar ja… een gegeven paard mag je niet in de welgesproken bek kijken.

 

Het kinderwerk loopt voortvarend. Elke dag worden er liedjes gezongen, spelletjes gespeeld en vandaag is er met alle kinderen een ronde gelopen door het dorp om alle bende die wordt veroorzaakt gewoon eens even netjes op te ruimen. Resultaat waren heel veel vuilniszakken. De beloning was welgeteld één sticker per kind. Deze vuilnis zal worden opgehaald en in Roemenië wellicht ook nu nog worden verbrand, maar de zigeuners zijn dan in ieder geval niet bezig met rooksignalen. Alhoewel… ook vandaag zie je her en der in het dorp vuurtjes ontstaan, waar de meest wilde kleuren rook vanaf komen, die ik en u wellicht ook nog nooit hebben gezien en in Nederland waarschijnlijk ook nooit zullen aanschouwen. Voor de kinderen was het in ieder geval een goede educatieve activiteit, dat je ook jouw leefomgeving van God hebt gekregen en hier zuinig op moet zijn.

 

De bouw gaat ook snel. Het huisje op de berg ligt voor op planning. Morgen gaan we de bekisting maken om enkele lateien te storten en de schade die de Roemeense jongens hebben veroorzaakt zo goed en zo kwaad als het gaat te herstellen. Een bijzonder bouwwerk met even bijzondere maten, voor even bijzondere mensen. Wellicht morgenmiddag beton storten, maar sowieso vrijdag. Het huisje beneden aan de berg ligt ook op schema. Ik moet hier nog even nadenken wat we fout doen, wellicht een raam op z’n kop. Anders ben ik bang dat we hier waarschijnlijk de vaste bouwploeg gaan worden. Als ik kijk wat er in 3 dagen is verzet aan werk dan gaan we het met een grote aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid redden. Ik heb me enorm verbaasd over de manier van werken en leef eigenlijk met de dag.

 

Ik wens u en de zijnen alle goeds en namens de groep zeg ik tot horens!

 

Richard