Dag 7 – Shotje aandacht en dosis uitputting

Dag 7 – Shotje aandacht en dosis uitputting

Posted by on aug 16, 2012 in Zomerreis 2012 |

 

Door: Jeroen

 

Môgge!

 

Wederom een bericht uit Roemenië. Tot nu toe heeft u prachtige verhalen kunnen lezen over leuke activiteiten, mooie gesprekken en nog veel meer. Ik kan me voorstellen dat deze reis één vrolijke belevenis lijkt. Misschien is het toch goed om u, en in het bijzonder Eunice en Willemien, die hun echtgenoot door deze reis moeten missen, in te lichten over enkele zaken. Het kan zijn dat bepaalde dingen confronterend overkomen; ik vraag alvast uw begrip voor onderstaande.

 

To be honest: Het lijkt regelmatig alsof Cor en Richard de wanhoop nabij zijn. Van tevoren werd ook tussen hen een soort man-vrouw relatie verwacht, waarbij Richard de mannelijke helft mocht vertolken en Cor (uiteraard) de wat meer vrouwelijke kant. Inmiddels mag er bijna alweer gesproken worden van een echtscheiding. Hij is orde en netheid, zij is wat chaotischer en ergens wel wat rebels. Knallende ruzie. Richard wordt ernstig teleurgesteld, omdat de groep niet kan voldoen aan de militaire discipline die door hem verwacht wordt. Ochtendappel om 7:15u. Ja, meneer Wildeman. Nee, meneer Wildeman. Cor, daarentegen, kan zijn licht puberale neigingen af en toe niet kwijt en moet zo af en toe wel eens gecorrigeerd worden. Wat een reis…

 

Haha, nee, natuurlijk niet. Het verhaal van gisteren vroeg om een reactie! Nee, wat hebben wij een super groep en wat is het hier gaaf! En dat is dus ‘super groep’ inclusief onze helden Richard en Cor. Respect voor hoe deze 2 heren onze groep mee weten te slepen in dit, voor hen waarschijnlijk onbekender, Roemeens avontuur! Ook vandaag weer een heerlijke dag. Wellicht klinkt dat nog wat abstract, dus ik zal het wat concreter maken.

 

Vanochtend heb ik, net als gisteren, mee mogen draaien met het kinderwerk. Bij binnenkomst in het dorp staat een berg kinderen ons al enthousiast te begroeten. Zo slaperig als wij ’s ochtends zijn, zo woest enthousiast kunnen deze kinderen van vroeg in de morgen, tot de allerlaatste minuut ’s middags, je aandacht vragen. Het begint ’s ochtends met een balletje trappen en een wat wanhopig gebruik van diabolo’s en beachbalsets. Na een uurtje gaan we met alle kinderen zingen. Voor mij het moment om de gitaar tevoorschijn te toveren en zo hard mogelijk in het Roemeens mee te zingen. Ook dat laatste gaat de meeste groepsleden al steeds beter af! Kinderen zingen bijna zonder moeite in het Nederlands ‘hoofd, schouders, knie en teen’ mee en nog zoveel meer. Daarna volgde het gebed: het ‘Onze Vader’ in het Hongaars, Roemeens en in het Nederlands. Vandaag volgde daarop een sketch, waarin we een zelfbedacht verhaaltje over buitensluiten hebben uitgespeeld. Heerlijk om te doen! Ondanks de taalbarrière, is er super leuk contact met de kinderen en kunnen we Gods liefde in grote porties doorgeven. Tegen het einde van de morgen eten we met de kinderen een broodje pasta, waarna we het kinderwerk afsluiten.

 

Vanmiddag heb ik nog bij de bouw mogen assisteren. Bij het 1e huis kan inmiddels aan het dak begonnen worden, bij het 2e huis zijn we halverwege met metselen. Dat laatste heb ik nog de hele middag mee mogen helpen. Fysiek vaak best zwaar, met name vanwege de zon die op de bouwplaats staat te branden. Maar wat is het dan heerlijk om aan het einde van de middag afgepeigerd onder de douche te stappen. Moe, maar zelfvoldaan.

 

Ook binnen de groep mooie vorderingen! Waar eerder nog een echte groepsband gekweekt moest worden, zijn we inmiddels al dichter tot elkaar gekomen, o.a. door de tips en tops, die we elkaar afgelopen dinsdagavond mochten geven. Het is een mooie manier van zelfreflectie, maar zo leren we ook elkaar kennen, met alle mooie en minder mooie dingen. Het blijft gaaf: 2,5 week intensief met een 18-koppige groep optrekken. Ik geniet.

 

En voor iedereen die hier niet bij kan zijn, maar dit wel had gewild (you know who): ik, en alle overige groepsleden, genieten hier dubbel van. Ook een keer voor jullie!

 

Jeroen