Dag 8 – Uitslaapdag :-)

Dag 8 – Uitslaapdag :-)

Posted by on aug 18, 2012 in Zomerreis 2012 |

Trouwe lezers zullen het niet ontgaan zijn, Jeroen probeert ons mooie blog systeem te misbruiken om zijn frustraties te uiten… Het lukt hem maar niet om een reeel beeld te krijgen…  Daarom enige opheldering voor zijn blog van gisteravond. Hier wordt kort de suggestie gewekt dat er tussen Cor en Richard sprake is van een man-vrouw – evenwichts model. Maar waar dit voorbeeld wel op gaat betreft de leiding van voorgaande jaren is er bij de hedendaagse leiding geen sprake van. Vandaag de dag is meer de tactiek ‘good cop – bad cop’ nodig. Maar dan.., uit noodzaak geboren. Daar waar Richard vaak letterlijk de ‘Wildeman’ moet uithangen, om het tuig in het gareel te houden, bekleed Cor vaak de wat meer vriendelijker en toegankelijkere rol, om de balans terug te brengen. En Jeroen (met zeven caps op zijn naam) kan dat nog niet helemaal duiden…

 

Vandaag hebben we onze mooie groep voor het eerste opgesplitst om op twee verschillende plaatsen aan het werk te gaan. Terwijl de bouwers Călimănești onveilig hebben gemaakt met vliegende hamers en rondslingerend cement, mochten de kinderwerkers in Eremitu de kinderen vermaken. Er was echter een belangrijk verschil, terwijl de bouwers onder leiding van Richard om 7.15 (ja meneer Wildeman, nee meneer Wildeman) in de houding moesten staan, begon het kinderprogramma pas om 14.30! (ik zei toch, vriendelijk en toegankelijk) Ik hoor u denken, dat is uitslapen voor die gasten en jawel, uitslapen was het zeker! Terwijl de bouwers er al zesentachtig stenen hadden gemetseld, kwamen de kinderwerkers pas tegen 10.30 hun bed uit rollen. En na vijf dagen vroeg eruit en laat er in, is dat natuurlijk helemaal TOP!

 

Aangezien ik niets over het bouwgebeuren kan vertellen, schakelen we in een keer door naar het kinderwerk. Jan en Elly kwamen tegen 13.00 uur aan in Saranteni om ons op te halen. Wij waren echter nog druk met een artistiek kunstwerk om de bouwers een hart onder de riem te steken. Een prachtig papieren huis met cartoon-achtige-karikaturen van het bouw-team was het resultaat. Na nog even op de berg in de zon gechilled te hebben, stapten we in de bus en reden we door het verbluffend mooie roemense heuvellandschap richting Eremitu. Daar aangekomen werden wij ontvangen door vijfenveertig kleine kindereren netjes uitgestald op bankjes in de achtertuin van onze tolken. Wat een ontvangst. Strak uitgelijnd naast elkaar, met gepoetste tanden en zondagse kleren; daar kan ons hollands tuig nog wat van leren.

 

Cornelie, Kristel, Paulien, Lysa en Janita vlogen de kindertjes gelijk om de hals. Bas en Roel (bescheiden als ze zijn) kwamen schoorvoetend naderbij. Jeroen trok zijn gitaar tevoorschijn en na dertig keer hoofd-schouders-knie-en-teen en lees-je-bijbel-bid-elke-dag was het ijs gebroken en ontstond er een spontane rugby met alle kinderen. Bas mepte een paar keer een vervelend Roemeens kind tegen de vlakte, Paulien ontpopte zich als een wandelende Chicken To-Night en Kristel balkte IAAA-IAAA alsof het een lieve lust was. Het was een mooie middag. We hebben met de kinderen verschillende spelletjes, liedjes en tekeningen gemaakt en onze eigentijds versie van De Barmhartige Samaritaan vertolkt in prachtig toneelstuk. Shakespear; Eat your heart out! Vervolgens schonken we voor de kinderen nog wat te drinken in, ware het niet dat Elly zich vergiste in het meegedrachte drinken, waardoor we bijna een twee liter fles zelfgestookte palenka aan de kinderen begonnen te voeren. Na een paar uur kinderwerk dronken we nog een cola’tje in het huis van de familie … en reden we weer naar Sarateni. Daar werden we hartelijk ontvangen door de bouwers die al hard aan de slag waren met de pannekoeken. Overigens: als je bouwvakkers pannenkoeken laten maken, mixen ze beslag met een betonmixer.

 

Na een overheerlijk avondmaal mochten we eindelijk het meegekregen pakje van Wietske openen en tot grote schrik van alle mannelijke deelnemers, die onder dwang werder gedwongen om mee te doen, kregen we uit Nederland allemaal een gezichtsmaskertje. Hilariteit alom. Het idee alleen al dat je je gezicht met een bak klei insmeert is tot daar aan toe, maar dat je dat publiekelijk, simultaan, en in het bijzijn van andere mannen zal gaan doen is op z’n zachts gezegd bijzonder. Resultaat; ik denk dat ze morgen ‘ineens’ kwijt zijn…

 

Na een gezellige avond, een onrustige avondsluiting en koud biertje was ook deze dag ten einde…

Morgen naar de dierentuin!

 

Cor