Dag 10 – Crossend Gods rust tegemoed

Dag 10 – Crossend Gods rust tegemoed

Posted by on aug 19, 2012 in Zomerreis 2012 |

 

Door: Cornelie

Zondag 19 Augustus 2012

 

Hi allemaal,

 

En het is weer zondag. De tweede zondag die we als groep in Sarateni mogen beleven. Een zondag met een bewuste invulling maar nog steeds dezelfde rust in de groep. Even een andere dag dan al die zes andere werkdagen hiervoor.

 

De drukte van de afgelopen dagen begint langzaam toe te slaan en daardoor mochten we de dag rond 11u beginnen. Een heerlijk ontbijt werd in elkaar geflanst met elkaar; scrumbled eggs, zakken witbrood, fruit en natuurlijk de overheerlijke waar-ik-elke-dag-mee-hoor-te-starten-bak-met-yoghurt.

 

Even later vertrokken we. Bepakt en bezakt met handdoeken, bikini’s, gitaren, voetballen en de nodige dosis muziek vertrokken we naar een stuwmeer in de buurt. Heerlijk om er een dag tussenuit te zijn. Om geen drukte om je heen te hebben van kinderen die je aandacht op eisen of van een bouwplaats. Het weer was prachtig en de zon stond heerlijk hoog aan de hemel om onze witte hollandse, meestal door kleren bedekte huidjes, eens goed te laten verkleuren. De zonnebrandcreme, uiteraard met extra bruinings effect, werd rijkelijk gesmeerd en daarmee was het moment om het water in te duiken ook aangebroken. Heerlijk, wat een verkoeling! Volgens mij vond iedereen wel z’n rust, op de vechtende Cor en Maarten en Janita en Elze na, die natuurlijk weer even hun krachten moesten showen aan de rest 😛

 

Ondertussen, op de onverharde weg langs het meer, reden 5 mensen crossend in een lompe witte bus rond. De leiding, ook wel ‘het stel’ genoemd, was gesplitst en had haar mannelijke kant de weg opgestuurd met vier joelende jongeren. Richard, die met een tempo reed waar zelfs de dodemars snel bij was, gaf gelukkig snel het stuur over aan een vrouw. C’est moi 🙂 Ik vond dat het tijd was om eens te laten zien hoe je over een onverharde weg hoort te crossen. Met de ervaringen van Afrika, was het heerlijk om met 60km per uur over een onverharde weg de vrijheid van dit land te mogen voelen. En dan met keiharde muziek op van Jesus Culture en Hillsong, dat kan niet beter. Immers, je bent jong en je wilt wat 🙂

 

Maar de tijd vertelde dat de kerk bijna begon en dus besloten we met Dire Straits op de achtergrond (dat zijn gillende gitaren in ’80-style)  richting Targu Mures te gaan. Een paar dagen geleden hadden we gezien dat hier een engelstalige kerk was die we graag wilden bezoeken. Het is goed om in je weekend ook rust in Gods huis te zoeken, samen met Roemeense christenen. Een moment om op te laden. Helaas bleek de vrij Evangelische dienst niet Engelstalig te zijn. Toch voelde ik de verbinding in Christus wel door de muziek. Tijdens het praatje kregen we allemaal opeens oortje toe gestoken waarop een zwoele stem het Roemeens vertaalde in het Engels. Prima te volgen.

 

Na 2u besloten we dat het mooi was geweest en reden we weer terug naar onze ontwikkelingwerkers-villa in Sarateni. Eenmaal aangekomen werd ons een heerlijke Hollandse maaltijd voorgeschoteld door een deel van de achtergebleven tieners onder ons; Tim, Wietse en Paulien 🙂 Dat smaakte lekker, jajaja.

 

Uiteindelijk mocht ik de avond afsluiten met de woorden uit onder andere 2 Korintiërs 5:7.

“We leven in vertrouwen op God. Wat komen gaat is nog niet zichtbaar”

Woorden van rust en hoop wat ons verteld dat we bij de dag mogen leven en ons niet druk hoeven te maken over de dagen, weken of maanden die voor ons liggen. Morgen is een nieuwe dag, waar God voor zorgt. We mogen vertrouwen hebben in God dat Hij ook die nieuwe dag het goede met ons voorheeft.

 

Wat een rust om daar de nieuwe week mee te beginnen. Ik heb er zin in. Vette zin in! 😀

 

Cornelie

 

 

  <