Dag 13 – Laatste loodjes!

Dag 13 – Laatste loodjes!

Posted by on aug 22, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Ronald en Janita

 

Wederom een goede avond,

 

Nu we toch bezig zijn, willen wij natuurlijk ook even wat kwijt over de laatste dag in Călimănești!

 

Vandaag stond de wekker om 05:50, om extra lang van deze dag te kunnen genieten. Het zou namelijk erg warm worden en we wilden ook met de bouw op tijd naar huis. Vandaag was een mooie, emotionele en prachtige dag.

 

Bij huisje 1 hebben we na veel pijn en moeite, en meerdere pogingen eindelijk het dak volledig in elkaar kunnen zetten op 1 nokstukje na, zodat we een vlag (Maarten’s sterk ruikende T-shirt) konden ophangen! Dit gaf echt enorm veel voldoening en blijdschap. Maar toen waren we er nog niet, want we wilden ook zoveel mogelijk aan huisje 2 afronden. Bij huisje2 konden we de bekisting van de bovenste rand van de muur verwijderen en  vervolgens de vloer van het zoldertje (of het plafond van het huisje) aanleggen we weten nog steeds niet wat het nou was. Het uiteindelijke resultaat wat we bij beide huisjes hebben bereikt, was meer dan dat we van te voren hadden verwacht in verband met de vertraging die we hadden opgelopen tijdens de eerste dagen van de bouw. We zijn God erg dankbaar voor dit resultaat en we hopen dat de huisjes snel worden afgebouwd.

 

Vandaag hebben we veel gedaan bij het kinderwerk. We hebben lekker gespeeld en hebben een fanatieke wedstrijd Nederland-Roemenië voetbal gedaan met de hele groep. De stand was 3-3 wat voor niemand erg was, gelukkig. Het harde werk aan de waterballonnen was het dubbel en dwars waard, de kinderen gooiden alsof hun leven ervan af hing! Daarna moest er toch echt afscheid worden genomen.. Met de kinderwerkgroep hebben we de kinderen stuk voor stuk gezegend. Dit was emotioneel voor ons en voor de kinderen/ouders ook. In de knuffels en de huilende kinderen merkte je toch de nabijheid van God. Die emoties zijn niet te omschrijven. Op zo’n moment komt de werkelijkheid van de situatie in dit dorp zo dichtbij. De kinderen zullen na ons vertrek weer op zichzelf en de situaties thuis worden toegewezen. Toch lieten de kinderen en de ouders zo duidelijk merken dat ze het erg waardeerden dat wij er als groep kwamen, ook al spreek je niet dezelfde taal. We zullen blijven bidden voor deze prachtige mensen en natuurlijk danken voor deze prachtige reis!

 

Daarna was het dan ook echt tijd om afscheid te nemen van de tolken en kinderwerkers, die een heel gezellige en goede aanvulling voor de groep zijn geweest. Eva, Sanda, Anisoara, Alexandra en Adriana.

 

We merken dat er onder veel van ons een dubbel gevoel heerst: aan de ene kant blij en voldaan omdat het zware werk erop zit en aan de andere kant komt ook het einde van deze reis dichterbij, wat natuurlijk erg jammer is. Gelukkig hebben we morgen de hele dag de tijd om nog even van dit groepsleven te kunnen genieten en te rusten. We zijn dankbaar dat er zowel in de reis als in de hele werkproces geen vervelende voorvallen zijn opgetreden. Zo bijzonder!

 

Gesloopt als we zijn, kruipen we nu nog even naar het kampvuur toe, om deze geslaagde reis te vieren!

 

Groetjes,

Ronald & Janita