Update 2 – De Heer aan het werk

Update 2 – De Heer aan het werk

Posted by on jan 10, 2013 in Voedselactie 2013 |

Buna seara,

 

Gelijk weer een volgend blog. Deze gaat verder waar de vorige ophield, namelijk vrijdagavond na het inpakken van de pakketten; het moment dat alle voorbereidingen gedaan waren. Een goeie nacht slapen later, ben ik net als andere ochtenden wakker gemaakt met de geur van verse koffie. Dat was al de eerste reden tot dankbaarheid!

De dag ervoor hadden we al per telefoon hulp ingeschakeld voor het vervoeren van de pakketten. Csabi (spreek uit: Tsjobbie), een vriend van Anisoara’s vader uit de kerk van Sangeorgiu de Padure zou met ons mee gaan. Om een uur of 12 ’s ochtends arriveerde hij en hebben we met een paar gemeenteleden de pakketten, de dekens en 52 verse broden ingeladen. Ook een voorraadje pocketbijbels in Roemeens en Hongaars zijn ingeladen.

 

Om een uur of 2 stroomden de mensen in Cãlimãnesti bijeen rond de witte Volkswagen sprinter. Csabi stond vanuit de deuropening bijbels uit te delen, terwijl hij schreeuwend vroeg waarom de mensen amper naar zijn verhaal wilden luisteren. ‘Voor voedsel komen jullie massaal bijeen, maar het woord van God willen jullie niet horen? Jezus is ook voor jullie naar de aarde gekomen!’ Klopt als een Volkswagen bus. Na een kort betoog (wat een spreker is die vent!) heeft Csabi ze allemaal uitgenodigd voor de bijeenkomst die 2 dagen later (maandagavond) in zijn kerk in Sangeorgiu zou zijn. Als vervoer een probleem zou zijn, zou hij ze met zijn enorme bestelbus komen halen. Wie weet wie er mee zou gaan…

 

Direct hierna de laadruimte open gegooid en op naam de voedselpakketten uitgedeeld. De namenlijst heeft Jan Booij ons nog gegeven en dat maakte het uitdelen een stuk makkelijker. Voor de grote gezinnen een groot pakket en voor de kleine gezinnen een klein pakket. Voor ieder gezin dus ook een dikke deken en een brood. Dat was erg fijn! Krystina vroeg mij gelijk naar Janita en de bewoner van het door de zomergroep gebouwde huis dacht dat hij met Ronald van doen had… Helaas, beide Irinagangers niet aanwezig. Uiteraard volgde later ook nog een weerzien met Cãlimãnesti-held Norbi, een jongetje dat we afgelopen zomer tijdens het kinderwerk daar al hebben leren kennen. Een iets minder stralende ontmoeting volgde toen we in het huisje van de even oude Jimmy gingen kijken. Het huisje stelt namelijk niet zo heel veel voor en met de huidige temperaturen maken de kinderen het totaal niet goed. Jimmy en 2 broertjes/zusjes lagen op een vies bed warmte te zoeken die er amper te vinden was. Hartverscheurend om te zien hoe dit gezinnetje vrijwel niets heeft en zich door deze winter heen moet worstelen. Vader vertelde eindelijk gestopt te zijn met drinken, ook al konden we dat niet zo goed geloven. Moeder vertelde opnieuw zwanger te zijn. Ook dit konden we moeilijk bevatten. Voor nu proberen we dit even los te laten, maar eigenlijk laat dit gezin, met in het bijzonder deze kinderen, onze gedachten niet los. We gaan volgende week kijken wat we hiermee kunnen.

 

Zondag heb ik meegekerkt in Eremitu. De gemeente hier vond mijn aanwezigheid erg leuk. Ik ben geïntroduceerd als fratele Jeroen. Aan het einde heb ik op verzoek nog kort gepreekt over mijn favoriete tekst, Hebreeën 9: 27-28: Even zeker als dat wij zullen sterven is het dat Christus zal wederkeren om te redden wie hem verwachten. Amin, ‘allelujah! Domnul este bun! Anisoara heeft licht verlegen al mijn Engels vertaald. Volgens haar moest ik binnenkort toch maar in het Roemeens gaan preken. Ik moet zeggen dat mijn Roemeens erg begint te verbeteren (ja, ik begin al Roemeense te praten), maar om nou al in het Roemeens te preken…

Die avond hebben we in no time alle overige 110 pakketten geproduceerd voor de actie in Eremitu de volgende dag. Genoeg mensen die hielpen, dus het was ook zo gebeurd.

 

Maandag hebben we om 2 uur ’s middags een korte dienst belegd. Iedereen die in aanmerking kwam voor een pakket was uitgenodigd in de kerk, zowel kerkelijk als niet-kerkelijk. Voor een heel aantal mensen was die dag dus de eerste keer in de kerk. Anisoara’s vader, oudste/broeder/voorganger in deze gemeente, legde uit dat deze hulp mogelijk was doordat God voor ons zorgt. Als we God ergens om vragen zal hij het ons geven. En dat doet Hij nu via de broeders en zusters in Nederland. En nu we het toch over deze Nederlandse broeders en zusters hebben: als ik toch eens kon omschrijven hoeveel dankbaarheid ik de afgelopen dagen heb gezien, voor de (financiële) steun die jullie vanuit Nederland hebben gegeven, dan zouden ook jullie dagen, of misschien wel weken lang met een enorme glimlach op het gezicht lopen. Namens deze honderden mensen: Multumesc! Jullie zijn geweldig!

Zonder problemen hebben we alle hulpbehoevenden van pakketten kunnen voorzien en ook van van er overbleef hebben we nog mensen kunnen helpen.

 

Diezelfde avond zijn ook wij naar de bijeenkomst in San Georgiu gegaan met de hele familie. Het toch al iets te kleine kerkje zat afgeladen vol. En dat was niet zomaar zo gekomen. Naderhand vertelde Csabi ons namelijk, met een enorme grijns op zijn gezicht: ‘Toen ik met mijn bus naar Cãlimãnesti was gereden om te kijken wie er mee wilden, stond de straat vol mensen. In plaats van de 3 mensen die ik verwacht had, stonden 50 mensen klaar om naar de kerk te gaan en zeker 5 van hen hebben vanavond besloten om Jezus te dienen. AMEN BROTHER!’ Geweldig om te zien hoe God werkt door zo’n chaotisch moment, zoals we dat zaterdag bij het uitdelen hadden.

De dienst zelf was er trouwens ook één zoals je die nog nooit hebt meegemaakt. 5 uur lang (18u tot 23u) hebben predikanten van San Georgiu, Brasov, Tirgu Mures, Calimanesti, Deda (en nog anderen) Gods woordt verkondigt, afgewisseld met Roemeense gezangen en intensief gebed. Zelfs al  zou ik Roemeens feilloos verstaan, dan denk ik dat mijn spanningsboog nog steeds te kort is voor zo’n dienst. Daarom ben ik halverwege maar met Anisoara gaan wandelen in de vrieskou. Even langs het internaat gewandeld en ook langs het Day Care Centre. En die is eindelijk in gebruik! Op zijn minst rook uit de schoorsteen en een rooster voor de ouderspreekavond aan het hek. Ik ben erg blij om dat te zien en ik gok velen met mij.

 

Als ik zo terug lees, is het weer een mooi verhaal geworden. Middernacht is voor mij nu bijna weer bereikt. Ik ga pitt’n. Tot de volgende update!

 

La revedere!

Jeroen

 

IMG_0814

IMG_0825

IMG_0831

IMG_0838

IMG_0854

IMG_0850
IMG_0849

IMG_0862

IMG_0859

IMG_0872

NYX

NYX

IMG_0890

 

IMG_0907

IMG_0901IMG_0916
IMG_0923