Dag 8, dag van vertrek

Posted by on jan 4, 2017 in Winterreis 2016 |

It’s a beautiful day……the sun is shining…., de laatste keer dat we dit zullen horen. Is het wel zo’n beautiful day? Gemengde gevoelens voel ik opkomen. Tuurlijk is het fijn om weer naar huis te gaan, naar je gezin, je eigen dingen, bed enz. Dat heb ik zeker gemist. Maar wil ik eigenlijk al wel weg? We hebben het zo leuk met elkaar, zulke gave dagen achter de rug, waar we zoveel blije gezichten hebben gezien en een piepklein beetje de mensen hebben kunnen helpen. Dat gaan we nu achterlaten. Maar goed, niet veel tijd om te mijmeren, de ontbijttafel staat weer klaar en de laatste klusjes moeten gedaan worden om de deur van onze gezellige verblijf achter ons te sluiten.

Jeroen, Anisoara en Alexandra worden opgehaald door de ouders van Anisoara en dat is ons eerste afscheid. Tja, niet leuk, maar we moeten echt de bussen in richting het vliegveld van Cluji. De rit is vol bochten en kuilen, maar we komen ruim op tijd aan op het vliegveld. Bussen inleveren, koffers inchecken, door de controle heen, wat lekkers kopen voor thuis of in het vliegtuig en wachten totdat we het vliegtuig in mogen. Dat duurt wat langer dan gepland en met ongeveer een half uur vertraging stijgen we op.

In het vliegtuig kijken we nog wat foto’s op onze telefoons, wordt er geslapen en vragen we ons af hoe het straks allemaal thuis weer zal zijn. Dan gaat het ‘gewone’ leven weer starten. Sommigen van de groep moeten direct de volgende dag alweer vroeg op om te werken/naar hun stage te gaan. Succes voor jullie!

Net voor de landing op Eindhoven vliegen we door een aantal dikke wolkendekens heen en zien we ons Nederland liggen. Oh…. wat is het groen en plat. Op Eindhoven aangekomen, staan daar onze chauffeurs Hermien, Andre en Michiel ons op te wachten om ons naar Amersfoort te rijden. Maar eerst nog even een kop koffie en onze allereerste oliebol opeten. Want buiten staat een oliebollenkraam. De mevrouw van de kraam bakt speciaal voor ons verse oliebollen en ze smaken ons ontzettend goed.

We begeven ons weer op de drukke snelwegen van Nederland en met wat opstopping bij Amersfoort arriveren we uiteindelijk rond 18.30 uur bij de Boogkerk. Onze lieve familie staat ons daar op te wachten, heerlijk! Tijd om ook van elkaar afscheid te nemen. Even lekker knuffelen met elkaar en ieder gaat zijn/haar weegs. Maar….. dat is maar van korte duur. Volgens mij zijn de eerste afspraken alweer gemaakt.
Persoonlijke noot van mijzelf:

Lieve mensen en jongeren, wat heb ik ontzettend genoten van en met jullie afgelopen week. Een belevenis die ik niet had willen missen. Nu ik thuis ben, merk ik dat het langzaam begint te ‘ landen’ en aardig wat emoties met zich meebrengt. Ik vind het lastig om erover te praten, want dan gaan de traanbuizen open :). Moet kunnen toch?Ik ben God erg dankbaar dat we dit met elkaar hebben kunnen doen, dat Hij elke dag met ons is mee geweest en ons allen weer veilig heeft thuisgebracht. Hartelijk dank allemaal. Enne……..volgend jaar weer :)?!

Liefs, Hanneke