Dag 8 – Kinderwerk in Deda

Posted by on dec 28, 2010 in Winterreis 2010 |

Wat gaat de tijd snel… het pakketten uitdelen en het kinderwerk zitten er nu op en onze tijd in Roemenie ook bijna! We hadden het er vanavond nog over, eigenlijk willen we nog helemaal niet naar huis! Natuuuurlijk wel om iedereen een dikke knuffel te geven en in ons eigen bed te slapen, maar het is zo goed hier! De groep is fijn en  het werk hier doet goed.

Vandaag is Jeroen jarig! Hij is gewekt met een niet al te zuiver ‘er is er 1 jarig’! beneden was de boel versierd en we hebben gezellig ontbeten. Michiel en Axel zijn vanochtend vroeg naar de supermarkt geweest om het een en ander in te slaan, aangezien we niet echt rekening gehouden hebben met de kerst-dichte supermarkten!!

Om 11.00u kwamen Jan, Elly, Robbi en Eva ons oppikken om vervolgens naar Deda te gaan voor het kinderwerk. We zijn via Erimitu gereden om daar Anisoara op te halen, zij heeft zaterdag het kinderwerk samen met ons gedaan. Een lieve meid die enorm goed met kinderen kan omgaan en de boel gestructureerd houdt. Het was fijn dat ze er vandaag ook bij was.

Eenmaal aangekomen in Deda moesten de sneeuwkettingen er aan te pas komen. Deze onhandige doos ligt al de hele reis in de weg maar vandaag waren we toch blij dat ze mee waren! We kwamen helemaal de berg op! Helaas alleen Axel in de bus en wij er buiten, lopen.

We hebben onder begeleiding van Jeroen op de gitaar de kinderen geprobeerd te laten komen. Hier reageerde niet veel kinderen op, dus uiteindelijk zijn we met z`n allen het dorp doorgegaan om alle ‘copies’ te halen! Uiteindelijk kwamen we terug en zat de zaal flink vol met kinders, ouderen en nog ouderen.

We hebben als eerst een toneelstuk gespeeld, de barmhartige samaritaan.  Anisoara vertelde het verhaal in het Roemeens en ondertijd speelde wij het uit. Erg leuk. Roel mocht de reiziger spelen, Axel, Michiel en Tom overvielen hem, Kristel als Priesteres liep met een grote boog om de reiziger heen, ook Elze moest niets van hem hebben, en uiteindelijk kwam daar Jeroen, dé barmhartige Samaritaan (wat een eer op zn verjaardag!) samen met zijn ezel(s) Michiel en Rianne. Zij liepen samen onder een kleed, en uit kop en kont kwam er een luid ‘iaaahhh’. Uiteindelijk is Roel meegenomen op de rug van de Ezel en is naar een hostel gebracht. Roel werd hartelijk ontvangen door Roelie en werd verzorgd met wc papier en heel veel liefde. Daarna werd de kerstfilm laten zien, de kinderen waren geboeid. Voor de rest was het het zelfde programma als afgelopen zaterdag in Erimitu. De kinderen hebben genoten, wij ook.

Rond 17.00u waren we klaar en zijn we richting Targu Mures gereden om daar de aanhangwagen terug te brengen en bij het (voor oudgedienden) welbekende ‘Leo`s’ te gaan eten. Heerlijk was het!

We kregen om 20.30u ons eten, maar we hebben vanaf na het ontbijt allemaal, op een snoepje na, helemaal niets aan drinken en eten gehad! Een mooi besef moment dat God ons deze kracht en energie geeft, zonder eten/drinken, maar ons toch nog zo vitaal voelen. We maken er uiteraard geen gewoonte van, want af en toe wat eten en drinken op zn tijd is niet verkeerd! 😉

Toen we klaar waren hebben we de kerstverlichting bewonderd, wat veel en mooi! En toen was er de dag van Roelie d’r leven…. Ze zag een paard met slee en kerstman!!! Haar droom kwam uit, samen met de meiden zijn we een rondje gereden in het centrum! De hele stad heeft gehoord ‘hoe LEUK het was’!! Ik heb spierpijn in m’n buik van het lachen..

Om 23.00u kwamen we thuis en de bus was nog niet geparkeerd of iedereen sprong de bus uit, pakte de slee en rende de berg op naast ons huis, want…… het is hier wit!!! Vannacht is er flink wat gevallen en ook vandaag heeft het de hele dag gesneeuwd. Dus tijd om nu écht sleetje/dienblad te rijden!

Wel bijzonder om te beseffen, we hebben de hele periode dat we hier zijn geen sneeuw gehad, sneeuw zou nogal wat problemen kunnen opleveren met pakketten uitdelen, bus rijden etc. En nu we klaar zijn met het echte werk, begint het te sneeuwen en kunnen we heerlijk van dit mooie spul genieten!

Inmiddels is iedereen weer terug en zitten we aan de warme chocolademelk. Axel is het kampvuur aan het opstoken en waarschijnlijk liggen we allemaal over een niet al te lange tijd in ons bedje. En alweer, alweer, alweer moe maar voldaan!

Morgen gaan we lekker uitslapen, alles op zn ‘relaxstand’, waarschijnlijk veel sleetje rijden, naar San Georgiu toe, lekker genieten van onze laatste dag!

Wij zeggen tot morgen en allemaal een dikke knuffel en veel liefs van 9 schaapjes…