Dag 3 – Hallo Ceuaş

Dag 3 – Hallo Ceuaş

Posted by on aug 8, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Ronald en Roel

Hallo thuisfront en overige belangstellenden,

Vandaag was het zover, we gingen dan echt voor het eerst aan de slag. De wekker sloeg ‘koek-koek’ om 0650 uur, althans voor degene die er vandaag waren ingeluisd om brood te gaan halen en voor degene bij wie zij op de kamer lagen. De rest mocht een kwartier à half uur later uit bed.

Na een vluchtig ontbijt en een korte dagopening sprongen we zenuwachtig in de bus. Onderweg hebben we 20 broden gehaald en de familie Booij uit hun bed gelicht. Wat opviel tijdens de rit, was het feit dat het asfalt zeer behaaglijk aanvoelde, we hebben slechtere tijden gekend. Dankjewel Europese Unie!

Het was zover, ‘Hallo Ceuaş!’ We werden meteen met veel blijdschap ontvangen, de zenuwen waren spontaan weg!

Na het werpen van een bal was het startschot, voor een stuk of 70 koters, dat het kinderwerk begonnen was. Nadat alles in de tussentijd klaar gezet was kon het bijbeltoneelstuk van start gaan. Dankzij de tolk waren de kinderen ook nog instaat om iets op te steken van de deze hilariteit. Het verhaal van de ‘Barmhartige Samaritaan’ was geslaagd! Lintentikkertje daarentegen was volledig uit de hand gelopen. De kinderen trokken de linten van elkaar weg en smeerden ‘m. Maar dat mocht de pret niet drukken, na het werpen van een bal  kon het kinderwerk opnieuw beginnen! Voetbal is namelijk de lust en het leven van Ceuaşijnen! Als beloning kregen de kinderen overheerlijke broodjes met pasta, de blije gezichten van de kinderen spatte er vanaf.

Als er één ding normaal gesproken niet mogelijk is in Roemenië, dan is het wel het bouwen van een huis op een georganiseerde manier. In Ceuaş bouwen we er 3 tegelijk en dat op een georganiseerde manier. Bij aankomst was er al een goede start gemaakt met de fundamenten en we konden meteen helpen met het sjouwen van de trottoirbanden. Dit gedaan hebbende waren de auteurs van dit blog aan het wachten op een lading zand die per paard en wagen naar boven gebracht zou worden. Na zeker tien minuten krachtig in de schaduw te hebben gezeten besloten we polshoogte te nemen. Teruglopende naar het dorpsplein viel het ons op dat daar een vrachtwagen stond, best raar dat die wagen de berg op kwam, maar de afkorting ‘RO’ op het nummerbord verklaard in zulk soort gevallen een hoop. Er werden huizen uitgeladen, dat was goed nieuws, Roemenen hebben namelijk het gebruik om minstens twee dagen te laat te zijn bij afleveringen. Met wat hulp van de bevolking hebben we de planken uitgeladen en vervoerd naar de drie locaties. Het dorpsplein leek daarbij wel een taxistandplaats, maar liefst drie paarden hadden zich gemeld inclusief wagen.

Concluderend kan er dus gezegd worden dat we weinig te klagen hadden vandaag. Afgezien van de 30 graden met brandende zon (roodheid alom), maar goed, het zal in Nederland vast ook geen lekker weer zijn…

Er staat een ”  lomp” bus voor onze neus, maar aan het geluid van de 20 borden die Geanne zojuist heeft laten vallen (haar eigen bijdrage is zojuist gestegen), valt op te maken dat we gaan eten, dus hier stopt ons schrijven.

Groeterdetoet van de groep en Ella en Eva die zojuist in ons midden zijn geraakt dus inmiddels ook groep.