dag 6!

Posted by on aug 12, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Niek

Zittende in de kantine om half een werk ik nog even het blog bij.

Het was een lange dag met veel belevenissen en veel vooruitgang. Om te beginnen het kinderwerk. Voor het eerst waren vandaag ronald en David bij het kinderwerk aanwezig. Vanochtend keek ik toe en zag met een lachende ochtend zon hoe de kinderen zaten te spelen met van alles en nog wat. Het nieuwe en succesvolle bij het kinderwerk was het dansen onder leiding van Sharon en Geanne. Ze vonden het heerlijk en geloof het of niet maar ze vonden het een succes! Dansen! Het toneelstuk over David en Goliath was niet echt een succes. Er waren niet echte Lama’s onder ons.

De bouw.
Vandaag begonnen we met een korte bespreking met Harmen die de taken uit deelde.

Marco leidde de opbouw van het eerste huis. Alleen de nok moet nog afgemaakt worden. Gelukkig zijn ze tot de nok gekomen maar daarover later meer. Huis twee ging minder snel. De fundering moest bijgewerkt worden in samenwerking met broeder Filipe. Dit duurde eindeloos. Samenwerken is en blijft een kunst, zeker als er weinig woorden gewisseld kunnen worden. Toch ontzettend leuk om samen te werken met Zigeuners en te zien dat dat kan. Het is een beetje van het geven en ontvangen met veel geduld. Mooi!

De middag mochten wij beginnen met een besloten tijd in de kerk van Ceuas. We hebben tijd genomen om de begrafenis van de opa van Martin op afstand bij te wonen. Tegelijkertijd riep dit bij meerdere mensen het gemis van dierbaren op. Het was een mooie dienst die werd besloten door Martin zelf met aansluitend een lied. Hij was dankbaar voor die tijd en waardeerde het. Tof dat hij dat deelde!

In de middag kwam Gerben met een vreemd gezicht(lees: bezorgd, moeilijk) naar mij toe. Hij zei:’Niek, help!’ de rest was verontschuldigend. Hij had bij het pakken van een paracetamolletje de achterdeur op slot dichtgegooid. De klap die de deur maakte deed hem beseffen dat hij geen sleutel in zijn handen had. ongemakkelijk voelend in zijn zakken kwam hij tot de conclusie dat hij de sleutel achterin had laten liggen. Haha. Daar sta je dan. Anwb?

De verlossing van Rens ingeleid door Harmen!

Uiteindelijk wisten wij beiden geen raad meer en moesten wij ons wenden tot Harmen. Toen kwamen wij tot besef dat wij een toffe bijkomstigheid hadden. Rens zijn autosleutel pastte op de bus van Harmen. Haha… Het raampje was nog net niet ingetikt hoewel de zweetporien van Gerben al wel aan het tieren waren. Wij blij.

Terugkomend op de nok van het bijna afgekomen huis… Thuisgekomen mochten wij eindelijk ons eerste verdiende pannenbiertje drinken.(lees:biertje in de middag) Een mooie bijkomstigheid was dat ook de mannelijkheid stevig toenam waarbij vrouwen het schip moesten ruimen. Ze verlieten ons dan ook snel waarna wij ons gesprek als mannen konden voortzetten over, hoe zal ik het zeggen, odollen en konthaar. vrouwen zijn dus best begrijpelijk.

’s Avonds waren Jan en Elly uit SGdP nog een bakkie wezen halen. Altijd fijn om deze mensen onder ons te hebben.

Het ontstaan van relatie binnen de groep is niet uitgesloten. (lees:bloeit er wat of bloeit er niks?)

De dag besloten wij met een deels gezamenlijke evaluatie omdat een deel zich niet geroepen voelde.

Kampvuur.

Doei! Groeten vanuit Sarateni, groeten van Niek en natuurlijk de rest van de groep!

tijd: 01:04 zoals mijn vader altijd zou doen.

Foto’s komen de volgende blog weer