Dag 7 – Drukke dag

Dag 7 – Drukke dag

Posted by on aug 12, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Sharon en Lysa

Yes, eindelijk mogen wij bloggen! We maken nog even ruzie over wie als eerst mag typen (ik win). Totaal onvoorbereid, chaotisch en zonder enig overzicht over alle andere blogs willen we ook deze toffe dag weer aan je vertellen. Wauw, wat is het gaaf om hier te zijn. Zojuist hebben we het daar met de groep over gehad, maar we gaan toch wat orderlijk te werk en beginnen bij het begin.

De wekker gaat weer eens om 7:15. We kijken elkaar aan en zien er weer wat brakker uit dan de dag ervoor. Heerlijk. Ontbijt, koffie en voor we de bus instappen nog een mooie motivatie voor de dag van een verontschuldigende Harmen tegenover een vermoeide Rens. Iedereen vroeg zich af waarom Rens zo vrij was geweest om niet de enorm snurkende Harmen uit zijn kamer te zetten. Nee hoor, Rens zocht een onderkomen bij Niek en Guido. De rotzooi van Guido en veringen van het bed waren nog in zijn ogen af te lezen.

Genoeg over deze trieste zaak. Wij komen aan in Ceaus en de eerste kinderen wachtten ons alweer op. Eerst nog even wat rek en strek oefeningen en afwijzingen aan kinderen die meteen al rondjes aan je armen willen draaien. Opzetten, speelgoed uitdelen en wat rennen in de nu wel brandende zon. Het enthousiasme straalt als de eerste dag. Het zingen was weer geweldig, al die stalende oogjes en blije gezichtjes. Isus iubeste pe fiecare! (Jezus houdt van iedereen). Toen kwam het toneelstuk over de storm op het meer. Ons voornemen is om het maandag en dinsdag wel goed voor te bereiden. Maar’t maakt allemaal niet uit, want de kinderen kijken net zo geboeid toe. Dat moet je echt zien!

Brood smeren, zaklopen, voetballen, skippyballen & stelten lopen. Niet te moeilijk, want dat wil nog niet echt. Dikke lol. Brood smeren is niet erg om te doen, maar het is wel een tip voor de volgende keer om niet met twee soorten beleg aan te komen. Jam was duidelijk ondergeschikt aan de chocoladepasta. Wat ze onderhand ook al in het Nederlands kunnen uitspreken. Daarna kwamen de twee dozen met Sultana’s. Drama. Iedereen mocht twee pakjes, maar alle kleinsten kwamen een aantal keren terug na alles bij hun moeder te hebben gedumpt. Wij als westerlingen smelten natuurlijk bij die lieve handjes. Niet doen. Maar toch. Lief.

Nu moet Sharon vertellen, want anders raken jullie bij mijn stukje al uitgeput. Vast niet.

Ojeah, mijn beurt. Toen we aankwamen in Ceuas ben ik met de helft van de groep naar de bouw vertrokken. Het eerste huis zouden we afmaken, maar er moest eerst gebeitst worden. O gruwel. Ondertussen hebben we even besproken hoe het zou zijn als je levenslang zou moeten beitsen. Toen dat gedaan was heb ik met Gerben de vloer in huisje 1 geramd, de Sturrusjes hebben het dak erop getimmerd,  en de rest heeft aan huisje 2 gewerkt en zichzelf nog hersenlozer gemaakt met wederom gebeits. De ochtend vloog voorbij, althans voor mij.

Tijd voor de lunch, lekker broodjes chocoladepasta eten in de kerk/opslagplaats voor houten balken. Daarna met zijn allen naar de bouw, nog 5 uur te gaan. Er werd volop gebeitst, gebouwd, getimmerd etc. Lysa werd ondertussen achtervolgd door het halve dorp aan kinderen. Rond een uur of 3 waren we er toch wel behoorlijk klaar mee. Lysa zegt nu ‘ maar we gingen stug door’ . Helaas is dit niet berust op de waarheid. Even een halfuur op je kont zitten is ook wel lekker. Toen Gerben met paardenstront begon te gooien gingen we toch maar weer verder. Rens en Harmen waren al druk bezig met het begin van huisje nr. 3. Ondanks het feit dat wij beitsen als een hersenkwellende activiteit beschouwen vinden de kinderen het de ervaring van hun leven. Meehelpen, maar ook toekijken hoe die gekke Hollanders het aanpakken is leuk, er zitten zo’n 20 Roemenen op je vingers te kijken, zelfs als je uit je neus staat te eten.

5 uur, tijd om terug te gaan. Maar nu nog koken, boodschappen doen etc.? Dan maar langs restaurant de gouden poorten (a.k.a. de McDonalds volgens Jeroen). Heerlijk. Daarna lekker een halfuurtje pitten in de bus.

We hebben met zijn allen de reis beoordeeld tijdens de evaluatie en de conclusie is als volgt: helemaal geweldig. Slopend, maar super.

Morgen mogen we eindelijk uitslapen, dus vanavond wordt een gezellige boel. Een zelf in te delen weekend, wat wil je nog meer. Kampvuur dus, tot morgen!