Dag 9 – Een nieuwe chefkok

Dag 9 – Een nieuwe chefkok

Posted by on aug 15, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Remco

Zondagochtend. De ochtend is begonnen. De wekkers zijn gegaan en de haan heeft gekraaid. Eigenlijk zou je willen blijven liggen. Maar we worden geroepen…

Bedje uit. Mooie kleertjes aan om naar de kerk te gaan. Koud water in mijn gezicht om wakker te worden. Haartjes netjes en ik stap de deur uit om naar de kantine te lopen. Hee, het is een stukje minder koud nu om negen uur dan wanneer ik hier al om half acht ’s ochtends loop. Kijk aan! Rens en Harmen zitten zoals op bijna elke ochtend samen op de schommelbank met een kopje koffie. Als een oud stel observeren hoe de jeugd wakker wordt. “Goedemorgen”, zeg ik. “Mogge”.

Het ontbijt is weer netjes klaar gezet door Ronald, Martin en David. Zoals gebruikelijk smeer ik een broodje hagelslag en een met pasta, lekker dik gesmeerd, en pak ik een glas melk. “Kom op jongens, we gaan”, zegt Rens. Harmen leest een stuk uit Jesaja en samen vragen we een zegen voor de dag. “Amen.” En daar begint hetzelfde riedeltje. De mensen die graag voorin zitten en hun tanden al hebben gepoetst rennen naar de voorstoelen. Mensen die graag achterin de bus willen slapen mengen zich niet in deze strijd en sparen hun energie.

Daar gaan we. Op naar Reghin om daar in de zigeunerkerk van Eva, de tolk, een dienst bij te wonen. Helaas voor de mensen die wilden dommelen in de bus, de weg met hobbels en gaten zorgt voor een niet al te comfortabele rit. BAM! “Zo hee! Dat was een flink gat.” En een aardige klap. “Ja, lekke band” zegt Martin naast me. “Echt? vraagt Harmen. “Ja, zeker weten.” Het geluid van buiten de auto bevestigd het ook. we stoppen langs de weg en stappen uit. Je hoort de band nu gewoon ook echt leeg lopen. “Zo zo, de velg heeft een klap gehad en is beschadigd.” Rens rijdt door. Gelukkig hebben we elk jaar een lekke band en geroutineerd worden de krik en reserveband gepakt en wordt de band vervangen. Binnen 20 min gefixeerd. Rens en zijn gevolg in de bus zijn terug gekomen en samen rijden we met de twee busjes weer verder naar Reghin.

“Ssst, jongens. We zijn bij de kerk.” Zachtjes gaan we naar binnen, we zijn namelijk een half uurtje later. Na een paar liederen geeft de voorganger van deze zigeunerkerk een preek. Met de kracht van herhaling vertelde hij over Adam en Eva en hun bewustwording van goed en kwaad, ik herhaal bewustwording van goed en kwaad. Hij had het over geestelijke bewustwording.

“Zullen we nog even langs Eva haar nieuwe huis rijden? Het is hier toch in de buurt.” Ja, prima. “Mooi huisje hoor Eva, ziet er goed uit”, zegt een van ons. “Ja he”, antwoord Eva. “Ik ben er ook heel erg blij mee.”

We stappen weer de bussen in en rijden terug naar ons huis in Sarateni. Via Targu Mures is dat toch wel weer een heel eind. Een kleine twee uur.

Na een bakje koffie thuis is iedereen weer redelijk fit. Maar het zondaggevoel zit er nog steeds in. “Goed, jongens. We gaan wat doen. Iedereen weet wat hij schoon moet maken?” De taakverdeling wordt nog even herhaald. En daarna gaat iedereen aan de slag en worden de wc’s schoon gemaakt, de keuken wordt weer spik en span, vachtjes worden uit de doucheputjes gehaald en lege bierblikjes van het terrein gepakt. Hoe sneller je klaar bent met schoon maken, hoe meer tijd je nog voor jezelf hebt. Behalve voor de corveeploeg. Die moeten Eva helpen met goulash maken, maar dat is een eer om voor zo’n chefkok te koken. Rens is even uit zijn functie ontheven. Maar het eten is heerlijk, echte Roemeense goulash. Met chillen, lezen, muziek luisteren en het voorbereiden voor het toneelstuk voor het kinderwerk morgen verstrijkt het eerste deel van de avond snel.

Tijd voor de bijbelstudie. David heeft het voorbereid en neemt de leiding. In groepjes van drie bestuderen we de context van het verhaal van de vijgenboom in Mattheus en Marcus. Een echte ouderwetse bijbelstudie, waarbij je je bijbel nodig hebt om te spitten.

Het kampvuur wordt aangestoken. De biertjes opengetrokken. De serieuze en lollige gesprekken starten. En het blog wordt geschreven. Het einde van de zondag.

Tot morgen. Slaap lekker. De groeten uit Sarateni.