Dag 10 – Casa 3 staat er (bijna)

Dag 10 – Casa 3 staat er (bijna)

Posted by on aug 16, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Guido Zomer

Sowieso is het een eer om de tiende dag te bloggen. Voor mij ook de tweede keer en erg leuk om te doen.
Er moet namelijk sowieso meer geblogd worden. Maar dit geheel terzijde, nu terzake…

Vandaag staat het derde huis er bijna helemaal. Het dak is er voor de helft al op, de rest is helemaal gebeitst en de vloer moet alleen nog pas op de plaats maken. Morgen hebben we daar de tijd voor en zo kunnen we dus alle drie de huizen casco opleveren, zoals dat dan heet. De isolatie kan hier gedaan worden o.l.v. Jan Booij door Roemenen zelf als wij terug zijn, maar hoe en wat weet ik ook niet exact. Ik heb namelijk ook alleen maar de bekende klok horen luiden…

Ik ben blij dat het gaat lukken, dat vertrouwen heb ik in morgen  en ik vind dat er ongelofelijk hard gewerkt is door iedereen. Deze reis zal ik niet gauw vergeten, en hij is ook nog niet eens voorbij ook. Woensdag gaan we het vieren met de dorpelingen, maar ook daarvan weet ik, noch Rens, noch Harmen hoe dat eruit gaat zien.

Vandaag hebben we ‘de verloren zoon’ gespeeld voor de kinderen. Dit was erg leuk om te doen. Sowieso vinden de kinderen het leuk om te zien en ze krijgen een boodschap mee. Dit keer was de hoofdrol voor Roel weggelegd. Hij mocht zich in de verloren zoon inleven. Niek speelde zijn vader. Dit leverde grappige situaties op toen Niek Roel kuste en omhelsde toen Roel weer terecht was en niet meer verloren. Ik mocht met David de varkens spelen, een nobele taak. Remco was onze hoeder (of hoe je dat ook noemt), Maarten was de broer van Roel en Geanne, Sharon, Elze en Lysa waren de werknemers van Niek. Last but not least was Jeroen de verteller. Het was al met al geslaagd. Daarna hebben we Roemeense en Nederlandse spelletjes gedaan. Een groot verschil. Ella de tolk kwam met spelletjes waarbij je de ander moest afgooien met een bal. Het leek op trefbal, maar dit was zeker een stuk harder dan in Nederland. Dat maakte niet veel uit, want de kinderen hadden er plezier in. Daarna gingen we oer-Hollands zaklopen! Echt geweldig. Maarten en ik hebben stiekem meegedaan. Daarna was het weer tijd voor eten en drinken en bleef hoofd, schouders, knie en teen een succes.

Het is nu half 9 ’s avonds. Erg veel bijzondere dingen gebeuren er niet op dit moment. Het is tijd om te klaverjassen!