Dag 11 – Finishing Touch

Dag 11 – Finishing Touch

Posted by on aug 16, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Ronald en Roel

Zittende met een ‘Ursus Evolution’, oftewel het plaatselijke biertje, mogen wij weer een blog schrijven!

Het was vandaag een rare maar bijzondere dag, namelijk de laatste dag in Ceuaş. De dag begon zoals gewoonlijk: Jeroen had zich weer eens verslapen om het ontbijt te regelen. De rest van de corveeploeg kon dit gelukkig opvangen, waardoor we om 0715 weer fris en fruitig ons bed uit mochten komen om een heerlijk ‘vers’ Roemeens wit broodje te eten!

0800 of iets later, de bus in. Het voelde eigenlijk als alle andere dagen. Gewoon een normale dag.

In Ceuaş aangekomen moesten er nog de laatste dingen aan de drie huisjes gebeuren. Op ‘huisje 1 en 2’ moest nog wat afwerking verricht worden plus het beitsen van de muren. Daarnaast moest er op ‘huisje 3′ nog een dak en wat beits gedeponeerd worden. Omdat we hier al aardig kundig in zijn geworden was dit uiteraard een fluitje van een cent. Toch bleef de hitte en de zon zwaar, waardoor er weer vele zweetdruppeltjes de rondte in gingen.

Toen we vanaf het dak van huisje 3 een blik op het sportveld wierpen, zagen we dat de kinderen helemaal stil in een kring stonden. Dat is redelijk uitzonderlijk voor een groep kinderen van ± 40 kinderen die nog nooit enige vorm van structuur hebben ondervonden. We hoorden later dat de kinderen werden gezegend door de groepsleden van het kinderwerk. Een bijzonder moment.

Na het werpen van het blikje gingen we weer aan de slag. Uiteindelijk hebben we de 3 huisjes “uiteraard” gewoon afgekregen. Althans, er is hier en daar nog wel een likje beits, isolatie en wat overige liefde nodig, maar Jan Booij zal ervoor zorgen dat dat de komende paar dagen ook gebeurt, met de financiële steun van de stichting. Uiteindelijk hebben we foto’s gemaakt met de toekomstige bewoners van de huisjes. Vooral bij het derde huisje was het contrast erg groot: van een met plastic zakken gemaakte tent naar een luxueus Center Parks huisje.

Tenslotte hebben we nog wat knuffels en speelgoed voor in “de zandbak” uitgedeeld onder de kinderen. Ongelofelijk hoe dankbaar de kinderen kunnen zijn met een simpel stukje plastic en hoeveel liefde ze de knuffels gaven.

Voordat we voor de laatste keer uit Ceuaş wegreden kregen we nog een zegen van broeder Filip; hij gaf ons Psalm 128 mee. In de bus vond een enorm inkakmoment plaats onder de meeste groepsleden: het zat erop. Heerlijk een eindje wegdommelen onder het genot van een stukje Dire Straits. Martin vond overigens van niet, hij was helaas misselijk geworden, nog steeds ligt hij ziek op bed. Iedereen was dermate ranzig dat de ‘reuzel’ op de meest moeilijke plekken onze lichamen verliet. De bus heeft dus weer zijn gebruikelijke ‘Roemeniëgeur’ gekregen.

Thuisgekomen was er reden tot dankbaarheid. Er stond bier koud! Helaas begon de lucht wat te betrekken waardoor het kleurenschema niet volledig kon worden bijgehouden. Er vielen zelf een paar druppeltjes regen (was is dat?) op onze geharde doch tedere huid. Gelukkig was het na tien minuten weer droog! Daarnaast was er nog meer reden tot dankbaarheid, want er was pizza! Het heeft ons heerlijk gesmaakt!

Nu is de blog klaar van onze laatste dag in Ceuaş. Het was ons allemaal een waar genoegen en een mooie ervaring om in zo’n ontzettend arm dorp te mogen helpen. Morgen vind er een ultieme chilldag plaats, bestaande uit niets dan alleen chillen, vinden wij. De leiding niet, maar die lezen deze blog toch niet.

Groeten uit Casa di Mamma!