Dag 2 – Gaat nog steeds Lekkah!

Posted by on dec 29, 2011 in Winterreis 2011 |

Door: Axel en Steven

Zo, vanochtend met een uitgeslapen gevoel wakker geworden. We pakten snel een douche, nu die nog heet is! We hebben Axel gewoon meegemaakt zoals nooit tevoren. Axel is 2 minuten wakker en RENT naar de douche. Je moet namelijk wat over hebben voor een warme douche! Daarna hebben we een heerlijk ontbijt genuttigd, een sterke kop koffie, lekker broodje, glaasje sju on thé side, en voor iedereen flink wat ei, voor ons gevoel iets teveel UI dan EI maar het vulde als geen ander. Na het goed geserveerde ochtendeten, ging ik (Axel) de rekening van het hotel en eten betalen, de rest ging vol goede moed de bus inpakken. Ging iets minder goed dan de eerste keer, maar uiteindelijk paste het er toch weer net in. Als je de deuren maar niet opende! Paspoort bij de hand en vol verwachting rijden naar de grens van Hongarije en Roemenië. Na een snelle controle waarbij onze namen steevast verkeerd werden uitgesproken, mochten we het beloofde land binnentreden. Na een tijd weer gereden, geslapen en geklooit te hebben, kwamen we bij het pompstation waar we een donders lekker lunchje hebben gehaald. Daarna hebben we op het enige stukje snelweg wat we in heel Roemenië kennen gereden. Nadat we in Tirgu Mures contact hebben gelegd met Jan en Elly, ff wat geld gepint te hebben en bijna een hond dood te hebben gereden, zeiden we: “Voorwaarts naar het huis te Sarateni!” Beetje muziek, beetje rijden, beetje lachen, beetje praten, beetje moe zijn, beetje uitkijken naar mooie dingen, beetje wegdromen, beetje zin in hebben, beetje stoeien, beetje mensen lastig vallen, beetje stof tot nadenken, beetje door San Georgiu di Padure heen rijden en JA HOOR daar zijn we weer: SARATENI!!! En het eerste wat we dachten was: “Lisette (onze huisvrouw) gaat nu voor ons koffie zetten.” Gebeurde niet gelijk, maar wel na het uitpakken van de bus en het indelen van de kamers met de juiste sexen bij elkander. Als leiding kreeg ik (Axel) gelijk alles op de schoot geworpen van het vrouwelijke gedeelte van de groep: Rottende vloeren, vieze enge zwarte insecten (huisvliegen), en dat opgelost hebbende konden we naar de woonkamer om van een verdiend kopje koffie te genieten. Daarna kregen we volgens traditie zelf gestookte palenka 🙁 en zelf gebakken cake 🙂 van het lieve oude vrouwtje en van de moeder van een groepsgenoot! We hebben getoast op onze gezegende reis tot nu toe. Boven dat alles kwamen Jan en Elly ons vereren met een bezoek, wij konden met hen onze dankbaarheid delen dat we er (weer) mochten zijn. Daarnaast even de week doorgenomen, maar daar lees je in de volgende blogs wel wat meer over.

Na het heerlijke avondeten in een eettentje naast de pomp en wat versnaperingen ingeslagen te hebben, mochten we thuis onze ideeën, ergernissen, gevoelens, blijheden en verwachtingen met elkaar delen. Dit was en is goed, het is altijd weer een zegen als je als groep hetzelfde doel wilt bereiken. We mogen hier zeker Gods hand in zien.

De welbestelde pakketten komen morgen, we mogen ze op advies toch weer opdelen:). Hier heeft de groep grappig genoeg veel zin in, omdat we eindelijk wat kunnen gaan doen. Dus morgen gaan we zweten door werk en niet door te zitten in een bus!

Morgen mogen we de aanhangwagen ophalen in Tirgu Mures en de eerste echte officiële altijd welkome en nodige, doch niet altijd als eerste prioriteit gezinde maar vaak verkeerd opgeschreven wat goedkopere boodschappen dan in Nederland kopen. Maar baas boven baas we ontmoeten onze nieuwe groepsleden: Ella en Eva! Joechei!

De helft ligt op bed en een deel is aan het knutselen of sudokuen. En wij gaan zo ook maffen, om morgen eindelijk echt het werk te gaan doen waarvoor we hier gekomen zijn. Slaap wel en slaap lang.

Domnezeu sate biene koefetese. Gr Steven en Axel. oftewel op z’n Stevens: ‘sloap lekker’!

P.S. Foto’s komen morgen, en geloof me, ze zijn leuk!