Door: Lysa (jeej!)
Ceuaş: Daar draaide het om vandaag. Heb ook gelijk het blog opgeëist. Met dankbaarheid dus dit verhaal aan jullie allemaal.
Vanmorgen was er al wat te merken van de ‘we gaan wat doen’ sfeer, yes! Een lekker rustig ontbijt was de aftrap, met de komst van Jan en Elly bij het verdere om- en inpakken van de pakketten. Een halfuurtje keihard werken werd gevolgd door een lekkere pauze, waarbij een stuiterende Roelie eerst mij en daarna ook de rest van de groep, zover kreeg om te sleeën. Dit meer door gebruik te maken van de steile helling, dan de hoeveelheid sneeuw. Plezier hadden we zeker. Een kapotte slee en vieze broeken na afloop waren het gevolg.
Eindelijk konden we in de bus stappen en gingen we met een gezonde spanning naar Ceuaş. Voor mijzelf: Ik was echt blij om eindelijk aan de slag te kunnen met een van mijn doelen voor deze reis. Eenmaal daar kwam de altijd terugkerende situatie weer naar voren: De Klompbus op de heuvel van het dorp slepen. We werden al snel welkom geheten door het halve dorp, ongeveer 20 mannen kwamen helpen met duwen. Axel beweerde, na Steven totaal onder te hebben gemodderd, dat gassen (en het daardoor laten rollen van de wielen) eigenlijk totaal geen zin had. Het duwen werd totaal op mankracht gedaan, maar door de push van een Roemeen had hij toch maar niet aan die gedachte toegegeven. Wat Steven hem ‘niet in dank afnam’, met een knipoog.
Nadat de twee auto’s (ook van Jan) op de heuvel stonden, begonnen Steven, Auke en Axel met het uitdelen van de pakketten. Onder leiding van Broeder Fillip met zijn namenlijst, werden dankbaar de pakketten gegeven en ontvangen. Wat een mooie opdracht om te mogen uitvoeren! Grote en kleine pakketten, met een lach en vaak wat stotterend Roemeens, werden in ontvangst genomen.
Ondertussen mochten Sharon, Lisette en ik de mutsen onder de kinderen verdelen. Dat bleek nog een hele puzzel door kleuren, maten en voorkeuren. Blije kopjes van zowel moeders en kinderen. Ook de sjaals werden verdeeld.
Heerlijk! Eindelijk mochten we het dorp in. Het was mooi om dekentjes te mogen uitdelen aan de allerkleinsten. Het resultaat van de gebouwde huisjes in de zomerreis was zeer wisselend. Het ‘voorbeeld’huisje stond leeg, waar nog weinig duidelijkheid over is. Het tweede huisje was echt perfect: Dat maakte alles goed. ‘Mario’, de bouwvakker met de tuinbroek en rode muts die de zomergroep hielp met onder andere het beitsen (ahum) en bouwen, gaf ons een enorm warm onthaal. Daar waren we allemaal van onder de indruk. We werden binnen uitgenodigd en hebben genoten van het prachtige resultaat. Groene muren, een houtkachel, isolering, zelf een monitor en mooie muurkleden waren om van te genieten. Dit even voor alle harde werkers in de zomer! God heeft dat echt ten goede gekeerd, wauw! Het laatste huisje, waarvoor we gewaarschuwd werden door Jan, was inderdaad iets minder. Het stonk er be-hoor-lijk en zonder poep onder je schoenen kwam je absoluut het huisje niet in. Maar, dat was het wel waard. Het huis was niet onderhouden, maar met een positieve insteek: Het was niet te vergelijken met de tent waar ze eerst in moesten vertoeven.
Waar ik vooral blij van werd waren de kinderen. Afgelopen zomer heb ik met een paar kinderen in het speciaal een voor mij speciale band opgebouwd. Ik kreeg het echt warm toen ik aankwam en ze mijn naam noemden. We zwaaiden in het begin even naar elkaar met een dikke glimlach, maar al snel kwamen hun handjes in de mijne. Na een poos moesten ze terug naar huis, Paula en Maria. Even later liepen we met de groep naar ‘het stadion’, de speelkuil. Ik zag ze in de deuropening staan, naar ons kijkend, en liet de groep een stuk verder lopen. Paula liep iets op me af, maar stopte toen. Toen ik mijn hand uitstak, rende ze naar me toe. Wauw, echt.. bijzonder.
Het liet allemaal weer een indruk achter. Het was kort, maar krachtig. Na terugkomst is er gedoucht en gepraat. Maar ook gelachen en geslapen. Even bijkomen allemaal. Daarna zijn we ergens wezen eten, dat was echt gezellig en goed. Gelukkig konden we ook een dagafsluiting doen. Dat is toch wel het rustigste moment van de dag, waarin we allemaal ons EI kwijt kunnen. Rekening houden met elkaar, je gevoel in de groep en Gods liefde voor iedereen werd de sluiting van de dag.
De dag was zeer goed, al is ‘goed’ misschien niet helemaal het goede woord. Het was een dag vol gaven.
18 comments
Marjan Petersen says:
December 31, 2011 at 1:02 am (UTC 2)
Lieve Lies
Dank je wel voor dit prachtige verhaal,
Echt kippevel.
Hou van jullie!
Han says:
December 31, 2011 at 10:36 am (UTC 2)
Hoi allemaal,
Goed om te lezen dat de missie zo goed verloopt.
Ga door met het schrijven van deze leuke blogs!
En een verzoeknummer: een foto op de site van jullie als groep met de gebreide mutsen op je hoofd.
Gods zegen
Rienk says:
December 31, 2011 at 11:21 am (UTC 2)
Hoi allemaal en Roelie natuurlijk!
Gelukkig jullie reis zo goed verloopt.
Leuk om de verhalen te lezen en de foto’s te zien.
Niet teveel van die heerlijke palenka drinken.
Groetjes van Rienk en de rest van de familie.
Ronald says:
December 31, 2011 at 12:02 pm (UTC 2)
Leuk om de verhalen en foto’s te zien en te lezen! Alleen jammer dat er spontaan een teennagel kromtrok toen ik het b-woord las…
Succes de laatste paar dagen!
ellis says:
December 31, 2011 at 12:19 pm (UTC 2)
Wish I was there..
Heb je wel eens een engel gezien,
kijk naar elkaar en in de spiegel…
Zo jong en al zulke bikkels voor de Heer!
Dat God geeft, door middel van jullie en
jullie je hier vol enthousiasme en mededogen
voor laten sturen………
Geweldig, hou van jullie, dikke knuffel,
een extra voor Ela en Eva, doe Chubba ook de
hartelijke groeten,xxx
Bert & Mieneke says:
December 31, 2011 at 12:59 pm (UTC 2)
Lieve Lysa en groep,
Fantastisch om te zien en te lezen hoe jullie je inzetten voor dit mooie werk. Hartverwarmend dit verhaal over jullie bezoek aan Ceuas!
Goede jaarwisseling daar in het verre Roemenië en Gods zegen voor 2012 en bij jullie verdere werk.
Groeten en dikke kus voor Lys (en gefeliciteerd..)
Bert, Mieneke, Kars en Nadya
Guido says:
December 31, 2011 at 2:24 pm (UTC 2)
Wat te gek zeg!!!
Wow!
En mooie foto’s
Geniet er nog van allemaal en succes!
Ciao,
Guido
Axel (vader van ....) says:
December 31, 2011 at 5:06 pm (UTC 2)
Wat gaaf dat jullie dit doen. Ontroerend verhaal, Lysa. En dat Auke hier ook deel van uit maakt, vind ik zelf heel mooi.
Jezus zegt: wat jullie aan de minste van je broers doet, doe je aan mij. Teruggeven aan God, wat je eerst van Hem gekregen hebt. Dat is diep.
En vanavond: een toost op jullie, de zigeuners en jan en Elli. Moed, vriendschap en blijdschap voor de komende dagen,.
De Heer is met jullie!
admin says:
December 31, 2011 at 5:42 pm (UTC 2)
Supergaaf om allemaal te lezen! Ik ben echt onder de indruk!
Vanavond gaan we jullie foto’s ook op de beamer laten zien tijdens de oudjaarsndienst, zodat we ook in de kerk mee kunnen genieten van wat jullie voor deze mensen mogen betekenen!
Ga met God!!
Ola says:
December 31, 2011 at 6:35 pm (UTC 2)
Lieve Roelie en Auke en reisgenoten,
Net gelezen dat het goed met jullie gaat. Hebben ze daar ook vuurwerk?
Hier in Arnhem knalt het. Ik ben nu bij HW en Hanna. Ties, Axel en Jeltsje komen morgen koffie drinken. Waarschijnlijk de Buterianen uit Amersfoort ook. Zijn jullie ook aan de oliebollen?
Ik wens jullie allemaal een blije jaarwisseling en Gods zegen voor het nieuwe jaar. Maak maar veel plezier.
Groetjes,
Ola
Ps. Gemakkelijk zo’n ipad voor 80-jarigen!
alie en teun says:
December 31, 2011 at 9:57 pm (UTC 2)
Wat een dankbaar werk en zo ontroerend ! We zitten hier met vochtige ogen en kippevel de foto’ s te bekijken.We wensen iedereen een goede jaarwisseling en Gods zegen toe voor dit belangrijke werk.
groeten
Alie en Teun
Ps. Ga door Vince en Setje!
Rianne says:
January 1, 2012 at 12:52 pm (UTC 2)
wát een mooi werk mogen jullie doen!!
heelveel Zegen voor de laatste paar dagen en feliciteer Jan met zn verjaardag van ons!
dikke knuffel voor jullie allemaal en een speciale porkekus voor Roelie!!
liefs Rianne
Jan Booij says:
January 1, 2012 at 3:51 pm (UTC 2)
Jammer de felicitaties zijn voor Elly!! Na mijn verjaardag op 11 september verander ik de geboortedatum in die van Elly!!!!!! Maar zit er maar niet over in. Ik geef de felicitatie gewoon door.
Idwer de Vries says:
January 1, 2012 at 1:51 pm (UTC 2)
Na de ‘warme introductie’ van jullie werk, vanmorgen door Joop Aalbers, ben ik meteen gaan lezen. Goed om te horen dat jullie je werk onder deze omstandigheden mogen doen!
Geniet er van en ik wens jullie alvast een behouden thuisreis.
Wilma Padding says:
January 2, 2012 at 12:52 am (UTC 2)
Lieve allemaal,
Allen een gezegend 2012 toegewenst!!
Zegen voor het werk daar en we hopen dat alles goed is verlopen!
Fijn om jullie blog te lezen en zoop de hoogte te blijven!!
Geniet van de dagen die nog komen gaan!
Liefs van ons, Chris en Wilma
Jeroen says:
January 2, 2012 at 9:56 pm (UTC 2)
Reblog – Spijt en dankbaarheid
Nee, ik kan het niet laten. Wanneer er een groep in Roemenië zit hoort er een blog geschreven te worden… door MIJ! Het kan dus gewoon niet zo zijn dat er een reis voorbij gaat dat ik niet iets op deze site mag schrijven. Vandaar dus een reblog: richting Roemenië, i.p.v. uit Roemenië, zodat jullie ook weten hoe het hier verloopt.
Iedere keer als ik een facebook-berichtje voorbij zie komen van één van jullie, of van Eva, Ella, Jan of Elly, zit ik mezelf weer opnieuw af te vragen hoe het zover heeft kunnen komen: Er is een wit Ford Transit busje naar het oosten afgereisd, met een groep vol wild enthousiaste personen en ik mag mijzelf niet tot die gelukkigen rekenen! What happend?! En zelfs de halve gemeente gaat er zonder vragen vanuit dat ik mee ben, bijv.: J.W. Burgler feliciteerde mij met mijn verjaardag en wenste mij gelijk een goede reis! En, nee, hij was niet de enige! BAH!
Ok, ik heb mijn minuutje klagen weer gehad. Nu even wat anders.
Zoals onze voetbalfanaticus Cruijf zou zeggen: ‘Ieder nadeel heb z’n voordeel.’ Want ik zit weliswaar niet in Roemenië; jullie zijn daar wel! En hoe! Iedere dag lees ik enthousiaste posts op facebook en tot nu toe heb ik nog geen blog gemist! En nee, de bijbehorende foto’s zijn voor mij echt niet meer nodig om jullie schrijfsel voor mij beeldend te maken. Jullie belevenissen zijn geweldig, ieder op zijn eigen manier!
Maar nu ff voor insiders hè; Wat was nu eigenlijk het gemiddelde niveau van de gespreksstof in de bus? Hoe vaak is Steven door Lisette uit de bus gezet (want zeg nou zelf, met Steven in ÉÉN bus, ruim 2000 km rijden; dat kan toch nie lang goed gaan)? Is er nog toilet-voorkeur? Wordt er nog geHAPt en wordt het Roel nog toegestaan om de ene na de andere lokkende opmerking eruit te knallen? En is er nog een muurkrant, met allerlei geniale grappen, die alleen jullie snappen? Ik hou der van!
Maar goed, nu weten wij weliswaar hoe het daar is, maar misschien willen jullie ook weten hoe het hier is? Wel, ik heb de honneurs voor jullie waargenomen: Vincent en Lisette, jullie huis staat er nog, hoor! Iedere keer als ik langs rijd kijk ik even opzij. Altijd al een klein beetje een gewoonte, maar normaal wordt er teruggezwaaid… Axel, als ik het goed heb, is je jongere broeder afgelopen zaterdag de verkoop van aansteeklonten geweigerd, vanwege zijn te jonge leeftijd. Zijn toch de dingen die het leven grappig maken. Lysa, je kent het spreekwoord ‘Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel’?! Nou, ik heb naast Niek, bij je ouders op de bank, de jaarwisseling gevierd! Reuze gezellig! Roel, ik miste je zaterdag toch wel een beetje. Wie moest er nou slechte grappen maken? Ben ik blijkbaar toch wel een beetje aan gehecht geraakt. Heb daarom maar een extra biertje op je gedronken. Roelie, als ik het goed zag hebben je broers al hun vingers nog. Maak je nou maar geen zorgen dus. Hoe is het met Henk, trouwens? Sharon, NSA organiseert een Open Podium 1 februari; durf je nou al te gitaren? Hard oefenen daar in RO! Steven, de soos is, ondanks jouw en Roel’s afwezigheid, toch geschilderd. Ik heb het resultaat nog niet gezien, maar Maarten en Bas waren behoorlijk ondergekliederd, toen ze bij mij bij in de C1000 terpentine kwamen halen. Ik ben, net zoals jullie waarschijnlijk, erg benieuwd naar het eindresultaat! Auke, ik hoop niet dat ik eerder dan jij was met het ‘gelukkig nieuwjaar’-wensen van je ouders. Als dat wel zo was; het was me een eer en een woest genoegen.
Ik hoop niet dat ik jullie teveel heimwee heb bezorgd. Nog ff volhouden tot donderdag!
Beste reizigers, keep up the good work! De zigeuners hebben jullie steun zo ongelooflijk hard nodig; zowel materiële steun als emotionele steun. Jezus werkt door jullie om de zigeuners te bereiken en dat wordt door velen ook echt ervaren! Zodra jij een overbevolkt en oververhit huisje binnenstapt, stapt Jezus ook binnen. Laat het feest beginnen!
Yours sincerely,
Jeroen
PS: Eva, Ella, I’m still waiting for the revenge you promised. I’m sorry I can’t be there right now to receive it. I hope you’re patient enough to wait ’till next summer. And please figure out something better then toothpaste and a photocamera. I’ll be waiting for you, even when it’s 2 o’clock (how late is that, Eva?) in the morning…
Jan Booij says:
January 3, 2012 at 11:09 am (UTC 2)
Wat een fantastische manier om de teleurstelling dat je er niet bij kunt zijn, te verwerken!!!!!!! Klasse !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tussen haakjes: Ook voor Elly en mij was het een hele domper dat jij niet in het busje zat…………………………………… ECHT WAAR !!! Dat flik je ons niet weer, he?
Jeroen says:
January 3, 2012 at 1:22 pm (UTC 2)
Haha, dankjewel Jan. Ik kan je moeilijk BELOVEN dat ik er komende zomer bij ben, maar uiteraard ga ik mijn uiterste best doen! Kreeg nog meer heimwee toen ik in een filmpje een enorm enthousiaste Elly zag helpen met voedselpakketten ombouwen en jou in een kenmerkende rustige observeerhouding
. Heerlijk hoe jullie, ondanks alle drukte van Nederlandse bodem en de hectiek die dat met zich mee brengt, jezelf blijven!
Rust lekker uit zodra jullie de winterreisgroep het land uit hebben geschopt!
Groeten uit Nederland!