Dag 14 – Thuiskomst

Dag 14 – Thuiskomst

Posted by on aug 23, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Roel Zo nu alweer een paar dagen thuis en het lijkt alweer weken geleden wanneer we in Roemenië zaten. De thuiskomst was zoals gewoonlijk fijn maar ook zeer raar. Het beste woord om die raarheid te omschrijven is ‘Roemenië-kater’. Het is echt een culture shock als we terugkomen. Het is een lastig om de reis en de Roemenen los te laten. Het is fijn dat we daarom onze toevlucht bij God mogen zoeken en de zorg voor de zigeuners aan hem over te laten. We willen graag iedereen bedanken die ons geholpen hebben in de voorbereiding en tijdens de reis. De sponsors, familie, vrienden en de leuke reacties op de blog. Ook bedanken we Jan en Elly Booij, de Tolken Ella & Eva en de Kinderwerkers Anisoara, Adriana & Alexandra voor hun hulp in Roemenië. Maar bovenal bedanken wij God, want wanneer Hij niet bouwt komt het huis niet af. Daarom bedanken wij ook iedereen die voor ons gebeden heeft! Over een paar weken geven we een fotoimpressie met de verhalen achter de foto. Graag nodigen wij u daar voor uit! (datum volgt) Liefs, Lysa, Elze, Gerben, Harmen, Marco, Geanne, Martin, Niek, Maarten, Jeroen, Rens, Stefan, David, Sharon, Remco, Guido, Ronald & Roel...

Lees meer

Dag 13 – Brakheid alom

Posted by on aug 18, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Jeroen Ha achterban! Heeft u zich ook wel eens gevoeld als een gare gehaktbal? Of als een illegale immigrant uit een stinkende zeecontainer? Nou, toen wij net voor 6 uur aankwamen bij hotel Corvina, eind Hongarije, kwamen deze omschrijvingen uit de algemene welzijnspeiling. We hebben vandaag half Roemenie en heel Hongarije doorkruist, op onze weg naar huis. Na 2 weken met vele actvititeiten is iedereen redelijk `out-of-power´. De algemene sfeer blijft echter prima! Het begon vanochtend om kwart voor 7 toen de wekker ging. We hadden namelijk afgeproken dat iedereen om 7 uur zijn tas bij de bus had staan en aan het ontbijt zou verschijnen. Hierna volgde nog een laatste reinigingsritueel in het huisje en werd het tijd de bus in te tappen. Alles leek voorspoedig te gaan, totdat bij de paspoortcontrole, net voor vertrek, bleek dat David zijn ID-bewijs en zorgpas kwijt was. Na een zoekactie van een kwartiertje, bleken beiden in Niek´s portomonnee te zijn beland. Niek ontkent enige schuld tot op heden. Hierna volgde een  reis van 9,5 uur. Het ene groepslid meer gehumeurd dan de ander. De ene bus moest verplicht luisteren naar Roel´s muziek, de andere bus had goeie muziek. Iedereen had echter één ding gemeenschappelijk: een aura van geuren om zich heen waar je spontaan respect voor krijgt wanneer je hem ruikt! Details zal ik verder achter wegenlaten, maar u kunt zich voorstellen dat de bacterien die `s ochtends meegedragen worden, zich in de bloedhitte van de bussen binnen no-time vermeerderen tot respectabele hoeveelheden, met alle gevolgen van dien. Het eerste dat na aankomst bij het hotel gedaan werd, was dan ook… juist! Het drinken van een lekker witbiertje! O ja en het nemen van een heerlijke (warme!) douche. Zojuist hebben we heerlijk gegeten hier in het hotel. Het eten was ook deze keer weer voortreffelijk! Daarna zijn Gerben, Stefan, Ronald en Niek met een groot deel van de groep naar hun kamer gegaan, omdat zij grootse plannen hebben met de vegetatie onderop hun aangezicht, welke de afgelopen 2 weken omvangrijke vormen heeft aangenomen. Wat het resultaat van vanavond wordt zult u pas morgenavond kunnen zien, wanneer wij aankomen bij de Boogkerk in Amerfoort. Des te meer reden dus om morgenavond naar de Boogkerk te komen! Morgenochtend zullen we om 8 uur weer gaan rijden en zullen we Oostenrijk, Duitsland en een stukkie Nederland doorkruisen, om morgen in de 2e helft van de avond aan te komen. Voor de exacte tijd kunt u morgen altijd even bellen met hetbestuur van de stichting, te vinden onder het kopje `contact´. Wij hopen jullie morgen weer in de armen te kunnen sluiten. Tot...

Lees meer

Dag 12 – Laatste dag Roemenië 2011

Dag 12 – Laatste dag Roemenië 2011

Posted by on aug 17, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Lysa Zittende met Sharon en Jeroen in het huisje mag ik dit verhaaltje aan jullie vertellen. Ondertussen heerlijk met Jeroen’s trouwe aanhangsel (gitaar) liedjes zingen voor onze God. Vergeleken met de andere dagen was het vandaag een behoorlijk rustige dag. De zon scheen en we konden heerlijk rustig opstarten, 11 uur! Dat was ook de reden dat we gisteravond tijd vrij konden maken voor een flink kampvuur. Bijna de hele groep genoot mee van de kampvuurliedjes en het kampvuurbier. Naast dekens werden er nu ook matrassen de heuvel opgetild. Ja ja, de sfeer blijft erin! Vanmorgen moesten er toch nog redelijk wat mensen door een toch lachende Rens worden wakker gemaakt. De een wat brakker dan de ander en de dag kon weer beginnen. Een dag met een wat losse planning. Jan en Elly kwamen langs met Anisoara, Adriana & Alexandra. De drie tolken kwamen afscheid nemen, wat een hulp zijn ze geweest. Ook Ella en Eva vertrokken rond het middaguur naar hun huis. We hebben echt genoten van ze! Toen begon het zogenaamde grote werk. Wc’s, vloeren, doekjes en andere opruimwerkzaamheden kwamen naar voren in het uur erop. Nu ziet het er hier weer betrekkelijk schoon uit. Zelfs de be-peuk-te grond is nu verzameld in een aantal emmers. Uiteraard gedaan door de enigen die niet konden weigeren dat te doen. Volleyballen in de zon kan natuurlijk niet missen op zo’n dag (mijn mening). Ook de jongens hebben zich uitgeleefd op de stoelen. Het bleek nog een hele competitie te zijn om via een stoelpoot één  stoel de lucht in te krijgen. Nou, oké, misschien mag ik daar één jongen niet bij tellen, maar ik geloof niet dat dat relevant genoeg is om hier te noemen. Verder (nadenkend; o ja!) liet ook Guido zien hoe een groep zich uren met elkaar kan vermaken. Een tijd van geweldig lachwekkende spelletjes als semi-moordenaartje, ontknopen en natuurlijk kon ook iets als de Lama’s er niet aan ontbreken. Billi-billi-bob is ook nog steeds populair en lachwekkend. Het moordspel zorgde voor veel lachen en na een geschatte anderhalf uur was het nog steeds niet over. Na nog wat in de zon te hebben gehangen, kruiswoordpuzzels te hebben gemaakt, muziek te hebben geluisterd, te hebben hooggehouden en gelezen gingen we met de groep uit eten. De laatste avond. Bij het benzinestation. Het blijven uiteraard twee mannen. Sst. Dat wil uiteraard niet zeggen dat het eten niet goed was.. Eenmaal thuis gingen de spelletjes verder onder het genot van Ursusjes en multivitamine. Who’s the man. Met ‘baard’ als synoniem voor Gerben en het woord ‘moeder’ voor Rens. Volgens mij zijn ze er nu beneden net klaar mee en nu gaan de eersten hun bed opzoeken. Kortom, een rustig dagje. Beetje opruimen en veel gezelligheid met de groep. Nu is het de tijd om zelf maar eens te kijken of er vuur brandt buiten of dat...

Lees meer

Dag 11 – Finishing Touch

Dag 11 – Finishing Touch

Posted by on aug 16, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Ronald en Roel Zittende met een ‘Ursus Evolution’, oftewel het plaatselijke biertje, mogen wij weer een blog schrijven! Het was vandaag een rare maar bijzondere dag, namelijk de laatste dag in Ceuaş. De dag begon zoals gewoonlijk: Jeroen had zich weer eens verslapen om het ontbijt te regelen. De rest van de corveeploeg kon dit gelukkig opvangen, waardoor we om 0715 weer fris en fruitig ons bed uit mochten komen om een heerlijk ‘vers’ Roemeens wit broodje te eten! 0800 of iets later, de bus in. Het voelde eigenlijk als alle andere dagen. Gewoon een normale dag. In Ceuaş aangekomen moesten er nog de laatste dingen aan de drie huisjes gebeuren. Op ‘huisje 1 en 2’ moest nog wat afwerking verricht worden plus het beitsen van de muren. Daarnaast moest er op ‘huisje 3′ nog een dak en wat beits gedeponeerd worden. Omdat we hier al aardig kundig in zijn geworden was dit uiteraard een fluitje van een cent. Toch bleef de hitte en de zon zwaar, waardoor er weer vele zweetdruppeltjes de rondte in gingen. Toen we vanaf het dak van huisje 3 een blik op het sportveld wierpen, zagen we dat de kinderen helemaal stil in een kring stonden. Dat is redelijk uitzonderlijk voor een groep kinderen van ± 40 kinderen die nog nooit enige vorm van structuur hebben ondervonden. We hoorden later dat de kinderen werden gezegend door de groepsleden van het kinderwerk. Een bijzonder moment. Na het werpen van het blikje gingen we weer aan de slag. Uiteindelijk hebben we de 3 huisjes “uiteraard” gewoon afgekregen. Althans, er is hier en daar nog wel een likje beits, isolatie en wat overige liefde nodig, maar Jan Booij zal ervoor zorgen dat dat de komende paar dagen ook gebeurt, met de financiële steun van de stichting. Uiteindelijk hebben we foto’s gemaakt met de toekomstige bewoners van de huisjes. Vooral bij het derde huisje was het contrast erg groot: van een met plastic zakken gemaakte tent naar een luxueus Center Parks huisje. Tenslotte hebben we nog wat knuffels en speelgoed voor in “de zandbak” uitgedeeld onder de kinderen. Ongelofelijk hoe dankbaar de kinderen kunnen zijn met een simpel stukje plastic en hoeveel liefde ze de knuffels gaven. Voordat we voor de laatste keer uit Ceuaş wegreden kregen we nog een zegen van broeder Filip; hij gaf ons Psalm 128 mee. In de bus vond een enorm inkakmoment plaats onder de meeste groepsleden: het zat erop. Heerlijk een eindje wegdommelen onder het genot van een stukje Dire Straits. Martin vond overigens van niet, hij was helaas misselijk geworden, nog steeds ligt hij ziek op bed. Iedereen was dermate ranzig dat de ‘reuzel’ op de meest moeilijke plekken onze lichamen verliet. De bus heeft dus weer zijn gebruikelijke ‘Roemeniëgeur’ gekregen. Thuisgekomen was er reden tot dankbaarheid. Er stond bier koud! Helaas begon de lucht wat te betrekken waardoor het...

Lees meer

Dag 10 – Casa 3 staat er (bijna)

Dag 10 – Casa 3 staat er (bijna)

Posted by on aug 16, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Guido Zomer Sowieso is het een eer om de tiende dag te bloggen. Voor mij ook de tweede keer en erg leuk om te doen. Er moet namelijk sowieso meer geblogd worden. Maar dit geheel terzijde, nu terzake… Vandaag staat het derde huis er bijna helemaal. Het dak is er voor de helft al op, de rest is helemaal gebeitst en de vloer moet alleen nog pas op de plaats maken. Morgen hebben we daar de tijd voor en zo kunnen we dus alle drie de huizen casco opleveren, zoals dat dan heet. De isolatie kan hier gedaan worden o.l.v. Jan Booij door Roemenen zelf als wij terug zijn, maar hoe en wat weet ik ook niet exact. Ik heb namelijk ook alleen maar de bekende klok horen luiden… Ik ben blij dat het gaat lukken, dat vertrouwen heb ik in morgen  en ik vind dat er ongelofelijk hard gewerkt is door iedereen. Deze reis zal ik niet gauw vergeten, en hij is ook nog niet eens voorbij ook. Woensdag gaan we het vieren met de dorpelingen, maar ook daarvan weet ik, noch Rens, noch Harmen hoe dat eruit gaat zien. Vandaag hebben we ‘de verloren zoon’ gespeeld voor de kinderen. Dit was erg leuk om te doen. Sowieso vinden de kinderen het leuk om te zien en ze krijgen een boodschap mee. Dit keer was de hoofdrol voor Roel weggelegd. Hij mocht zich in de verloren zoon inleven. Niek speelde zijn vader. Dit leverde grappige situaties op toen Niek Roel kuste en omhelsde toen Roel weer terecht was en niet meer verloren. Ik mocht met David de varkens spelen, een nobele taak. Remco was onze hoeder (of hoe je dat ook noemt), Maarten was de broer van Roel en Geanne, Sharon, Elze en Lysa waren de werknemers van Niek. Last but not least was Jeroen de verteller. Het was al met al geslaagd. Daarna hebben we Roemeense en Nederlandse spelletjes gedaan. Een groot verschil. Ella de tolk kwam met spelletjes waarbij je de ander moest afgooien met een bal. Het leek op trefbal, maar dit was zeker een stuk harder dan in Nederland. Dat maakte niet veel uit, want de kinderen hadden er plezier in. Daarna gingen we oer-Hollands zaklopen! Echt geweldig. Maarten en ik hebben stiekem meegedaan. Daarna was het weer tijd voor eten en drinken en bleef hoofd, schouders, knie en teen een succes. Het is nu half 9 ’s avonds. Erg veel bijzondere dingen gebeuren er niet op dit moment. Het is tijd om te...

Lees meer

Dag 9 – Een nieuwe chefkok

Dag 9 – Een nieuwe chefkok

Posted by on aug 15, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Remco Zondagochtend. De ochtend is begonnen. De wekkers zijn gegaan en de haan heeft gekraaid. Eigenlijk zou je willen blijven liggen. Maar we worden geroepen… Bedje uit. Mooie kleertjes aan om naar de kerk te gaan. Koud water in mijn gezicht om wakker te worden. Haartjes netjes en ik stap de deur uit om naar de kantine te lopen. Hee, het is een stukje minder koud nu om negen uur dan wanneer ik hier al om half acht ’s ochtends loop. Kijk aan! Rens en Harmen zitten zoals op bijna elke ochtend samen op de schommelbank met een kopje koffie. Als een oud stel observeren hoe de jeugd wakker wordt. “Goedemorgen”, zeg ik. “Mogge”. Het ontbijt is weer netjes klaar gezet door Ronald, Martin en David. Zoals gebruikelijk smeer ik een broodje hagelslag en een met pasta, lekker dik gesmeerd, en pak ik een glas melk. “Kom op jongens, we gaan”, zegt Rens. Harmen leest een stuk uit Jesaja en samen vragen we een zegen voor de dag. “Amen.” En daar begint hetzelfde riedeltje. De mensen die graag voorin zitten en hun tanden al hebben gepoetst rennen naar de voorstoelen. Mensen die graag achterin de bus willen slapen mengen zich niet in deze strijd en sparen hun energie. Daar gaan we. Op naar Reghin om daar in de zigeunerkerk van Eva, de tolk, een dienst bij te wonen. Helaas voor de mensen die wilden dommelen in de bus, de weg met hobbels en gaten zorgt voor een niet al te comfortabele rit. BAM! “Zo hee! Dat was een flink gat.” En een aardige klap. “Ja, lekke band” zegt Martin naast me. “Echt? vraagt Harmen. “Ja, zeker weten.” Het geluid van buiten de auto bevestigd het ook. we stoppen langs de weg en stappen uit. Je hoort de band nu gewoon ook echt leeg lopen. “Zo zo, de velg heeft een klap gehad en is beschadigd.” Rens rijdt door. Gelukkig hebben we elk jaar een lekke band en geroutineerd worden de krik en reserveband gepakt en wordt de band vervangen. Binnen 20 min gefixeerd. Rens en zijn gevolg in de bus zijn terug gekomen en samen rijden we met de twee busjes weer verder naar Reghin. “Ssst, jongens. We zijn bij de kerk.” Zachtjes gaan we naar binnen, we zijn namelijk een half uurtje later. Na een paar liederen geeft de voorganger van deze zigeunerkerk een preek. Met de kracht van herhaling vertelde hij over Adam en Eva en hun bewustwording van goed en kwaad, ik herhaal bewustwording van goed en kwaad. Hij had het over geestelijke bewustwording. “Zullen we nog even langs Eva haar nieuwe huis rijden? Het is hier toch in de buurt.” Ja, prima. “Mooi huisje hoor Eva, ziet er goed uit”, zegt een van ons. “Ja he”, antwoord Eva. “Ik ben er ook heel erg blij mee.” We stappen weer de bussen in en rijden...

Lees meer

Dag 8 – Verbroedering enzo…

Dag 8 – Verbroedering enzo…

Posted by on aug 14, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Jeroen Beste achterban! Hier weer een berichtje vanuit het verre Roemenië. Vandaag hebben wij weinig tot niets uitgevoerd. Gisteravond had Rens al aangekondigd dat vandaag een vrije dag zou zijn en dat er uitgeslapen mocht worden. Echter maximaal tot 12:00u. Nu zullen jullie natuurlijk allemaal begrijpen dat degenen die voor 12 uur wakker waren, dat woordje ‘maximaal’ uiterst serieus moesten nemen en ouderwets met pannen en deksels de nog slapende Elze, Lysa, Niek, Gerben, David en Ella (tolk) moesten wekken! Er werd wraak beloofd! Rond het middaguur was het weer hier al bijzonder plezant! Ondanks dat de meesten nog roodverbrand waren van gisteren, hebben toch nog velen lange tijd van de zon genoten. Rens is met enkelen boodschappen gaan doen en anderen hebben een spelletje gespeeld. Dit was het moment dat een oude Roemenië-traditie weer in het leven werd geroepen. Deze traditie luidt namelijk dat er minimaal 1x per reis door de heren op een vrouwentoilet een drol moet worden gedeponeerd, met alle gevolgen van dien. Aangezien iedere 2- of 3-persoonskamer hier een eigen badkamer heeft, was dit dus goed mogelijk. Er volgde een titanenstrijd. Niek heeft de spits afgebeten op de kamer van zijn eigen vriendin. Ook Roel, Ronald en Guido hebben daarna nog van de Mac-maaltijd van gisteren gedeeld, onder andere ook bij Elze op de kamer. DIE LUCHT!!! Helaas heeft Elze bij Niek’s 2e actie, de deur op slot gegooid, waardoor Niek opgesloten zat op de kamer van Elze. Het zou voor de heren natuurlijk geen uitdaging zijn om de sleutel van Elze af te pakken; dit is dus op andere wijze opgelost. Via een ladder en een paar acrobatische capriolen is Niek via het raam uit de kamer bevrijd. Wederom een baalmomentje voor de vrouwen. Om een uur of 4 besloten we nog met een bus vol naar San Georghiu, ons oude projectdorp, enkele kilometers verderop, af te reizen. Voor de nieuwelingen zijn we nog even langs het day-care-center (ons oude project), het internaat en het sportveld gelopen en uiteraard daarna nog even de berg op. Oma zat in haar deurpost op een stoel ons al op te wachten. Zoals altijd was ze dolblij om ons weer te zien! Gelukkig kon Niek voldoende Roemeens om van haar te begrijpen dat ze het wederom niet gemakkelijk heeft. Nadat wij haar afgelopen winter namelijk wat eten en geld hadden gegeven, is dit de daarop volgende nacht weer uit haar huis gestolen door buurkinderen. We hebben haar vandaag daarom geholpen met het verstoppen van het eten en het geld dat we haar gegeven hadden. Hierna hebben we het lied ‘Jezus vol liefde’ nog voor haar gezongen, wat ze (uiteraard) prachtig vond. Toen we hierna weer naar beneden liepen, konden we uiteraard niet ongezien langs het huisje van Yoska lopen. Zodra hij ons zag werd hij vrolijk in het kwadraat en heeft hij ons uiteraard begroet met enkelen...

Lees meer

Dag 7 – Drukke dag

Dag 7 – Drukke dag

Posted by on aug 12, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Sharon en Lysa Yes, eindelijk mogen wij bloggen! We maken nog even ruzie over wie als eerst mag typen (ik win). Totaal onvoorbereid, chaotisch en zonder enig overzicht over alle andere blogs willen we ook deze toffe dag weer aan je vertellen. Wauw, wat is het gaaf om hier te zijn. Zojuist hebben we het daar met de groep over gehad, maar we gaan toch wat orderlijk te werk en beginnen bij het begin. De wekker gaat weer eens om 7:15. We kijken elkaar aan en zien er weer wat brakker uit dan de dag ervoor. Heerlijk. Ontbijt, koffie en voor we de bus instappen nog een mooie motivatie voor de dag van een verontschuldigende Harmen tegenover een vermoeide Rens. Iedereen vroeg zich af waarom Rens zo vrij was geweest om niet de enorm snurkende Harmen uit zijn kamer te zetten. Nee hoor, Rens zocht een onderkomen bij Niek en Guido. De rotzooi van Guido en veringen van het bed waren nog in zijn ogen af te lezen. Genoeg over deze trieste zaak. Wij komen aan in Ceaus en de eerste kinderen wachtten ons alweer op. Eerst nog even wat rek en strek oefeningen en afwijzingen aan kinderen die meteen al rondjes aan je armen willen draaien. Opzetten, speelgoed uitdelen en wat rennen in de nu wel brandende zon. Het enthousiasme straalt als de eerste dag. Het zingen was weer geweldig, al die stalende oogjes en blije gezichtjes. Isus iubeste pe fiecare! (Jezus houdt van iedereen). Toen kwam het toneelstuk over de storm op het meer. Ons voornemen is om het maandag en dinsdag wel goed voor te bereiden. Maar’t maakt allemaal niet uit, want de kinderen kijken net zo geboeid toe. Dat moet je echt zien! Brood smeren, zaklopen, voetballen, skippyballen & stelten lopen. Niet te moeilijk, want dat wil nog niet echt. Dikke lol. Brood smeren is niet erg om te doen, maar het is wel een tip voor de volgende keer om niet met twee soorten beleg aan te komen. Jam was duidelijk ondergeschikt aan de chocoladepasta. Wat ze onderhand ook al in het Nederlands kunnen uitspreken. Daarna kwamen de twee dozen met Sultana’s. Drama. Iedereen mocht twee pakjes, maar alle kleinsten kwamen een aantal keren terug na alles bij hun moeder te hebben gedumpt. Wij als westerlingen smelten natuurlijk bij die lieve handjes. Niet doen. Maar toch. Lief. Nu moet Sharon vertellen, want anders raken jullie bij mijn stukje al uitgeput. Vast niet. Ojeah, mijn beurt. Toen we aankwamen in Ceuas ben ik met de helft van de groep naar de bouw vertrokken. Het eerste huis zouden we afmaken, maar er moest eerst gebeitst worden. O gruwel. Ondertussen hebben we even besproken hoe het zou zijn als je levenslang zou moeten beitsen. Toen dat gedaan was heb ik met Gerben de vloer in huisje 1 geramd, de Sturrusjes hebben het dak erop getimmerd,  en...

Lees meer

dag 6!

Posted by on aug 12, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Niek Zittende in de kantine om half een werk ik nog even het blog bij. Het was een lange dag met veel belevenissen en veel vooruitgang. Om te beginnen het kinderwerk. Voor het eerst waren vandaag ronald en David bij het kinderwerk aanwezig. Vanochtend keek ik toe en zag met een lachende ochtend zon hoe de kinderen zaten te spelen met van alles en nog wat. Het nieuwe en succesvolle bij het kinderwerk was het dansen onder leiding van Sharon en Geanne. Ze vonden het heerlijk en geloof het of niet maar ze vonden het een succes! Dansen! Het toneelstuk over David en Goliath was niet echt een succes. Er waren niet echte Lama’s onder ons. De bouw. Vandaag begonnen we met een korte bespreking met Harmen die de taken uit deelde. Marco leidde de opbouw van het eerste huis. Alleen de nok moet nog afgemaakt worden. Gelukkig zijn ze tot de nok gekomen maar daarover later meer. Huis twee ging minder snel. De fundering moest bijgewerkt worden in samenwerking met broeder Filipe. Dit duurde eindeloos. Samenwerken is en blijft een kunst, zeker als er weinig woorden gewisseld kunnen worden. Toch ontzettend leuk om samen te werken met Zigeuners en te zien dat dat kan. Het is een beetje van het geven en ontvangen met veel geduld. Mooi! De middag mochten wij beginnen met een besloten tijd in de kerk van Ceuas. We hebben tijd genomen om de begrafenis van de opa van Martin op afstand bij te wonen. Tegelijkertijd riep dit bij meerdere mensen het gemis van dierbaren op. Het was een mooie dienst die werd besloten door Martin zelf met aansluitend een lied. Hij was dankbaar voor die tijd en waardeerde het. Tof dat hij dat deelde! In de middag kwam Gerben met een vreemd gezicht(lees: bezorgd, moeilijk) naar mij toe. Hij zei:’Niek, help!’ de rest was verontschuldigend. Hij had bij het pakken van een paracetamolletje de achterdeur op slot dichtgegooid. De klap die de deur maakte deed hem beseffen dat hij geen sleutel in zijn handen had. ongemakkelijk voelend in zijn zakken kwam hij tot de conclusie dat hij de sleutel achterin had laten liggen. Haha. Daar sta je dan. Anwb? De verlossing van Rens ingeleid door Harmen! Uiteindelijk wisten wij beiden geen raad meer en moesten wij ons wenden tot Harmen. Toen kwamen wij tot besef dat wij een toffe bijkomstigheid hadden. Rens zijn autosleutel pastte op de bus van Harmen. Haha… Het raampje was nog net niet ingetikt hoewel de zweetporien van Gerben al wel aan het tieren waren. Wij blij. Terugkomend op de nok van het bijna afgekomen huis… Thuisgekomen mochten wij eindelijk ons eerste verdiende pannenbiertje drinken.(lees:biertje in de middag) Een mooie bijkomstigheid was dat ook de mannelijkheid stevig toenam waarbij vrouwen het schip moesten ruimen. Ze verlieten ons dan ook snel waarna wij ons gesprek als mannen konden voortzetten over,...

Lees meer

Dag 4 & 5 – Nu is het echt begonnen!

Dag 4 & 5 – Nu is het echt begonnen!

Posted by on aug 10, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Guido Het is nu woensdagavond. Gister vergeten te bloggen, daarom maar een keertje een verhaaltje van twee dagen. Gister ging het kinderwerk ongelofelijk goed gestructureerd. Echt te gek. Niek en Remco hadden de leiding. We gingen met de kids zingen zoals altijd. Deze keer hadden we een plek afgezet waar de kinderen niet mochten komen. Dit zorgde voor veel rust. Op diezelfde plek gingen we toneel spelen en de kinderen zaten netjes aan de zijkant op de grond toe te kijken. We gingen het verhaal uit de Bijbel doen: ‘Laat de kinderen tot mij komen.’ Ik speelde Jezus, Niek en Remco waren Johannes en Petrus, Sharon, Geanne en Elze speelde de kinderen en Lysa was de moeder. Het ging redelijk goed, kon beter, maar de kinderen genoten ervan en dat is het belangrijkste. Na het toneel gingen we spelletjes doen op het veld. We gingen van de ene kant naar de andere kant rennen met de kids. Dit gebeurde echter wel als tijger, kikker, olifant, en als aapje. De bouwers hadden een relatieve korte dag. We stopte namelijk om 2 uur, omdat er weinig gedaan kon worden met de middelen die we hadden. ’s Avonds hadden we een evaluatie van Sharon. Het ging over het in handen leggen van God. Jezelf totaal aan Hem overgeven. Het was een mooie avond, waarbij er vele verhalen op tafel kwamen. Daarna heb ik zelf nog met Eva gepraat, ze vertelde me dat ze Marjan een hele speciale lieve vrouw vond. Dat kon ik alleen maar beamen! Ik ging met een goed gevoel naar bed en iedereen moest uiterlijk 12 uur naar bed, anders zwaaide er wat :p. Vandaag was het echt begonnen! Vandaag regende het ’s morgens en gingen we een uurtje later weg. Ik ging mee met de bouw, dus weet ik niet exact wat er bij het kinderwerk gedaan is. Ik weet wel dat het een zware en leerzame dag was op de bouw. We gingen het hout beitsen, de hele dag. Joepie! Het was op een gegeven moment echt vervelend. De hele dag lang dit te doen. Dit leidde ook uiteindelijk naar het feit dat we elkaar gingen aanvallen met beits en dat met name Roel en ik er helemaal onderzaten. We gingen door tot een uur of vier en toen was het wel welletjes. De andere helft van de groep hield zich tot die tijd bezig met het waterpas maken van de fundering. Het was een Roemeense fundering. Hierop moet een Nederlandse bouwpakket komen. Dit was dus onmogelijk. De hele dag hebben vooral Marco, Harmen, Rens en Gerben geprobeerd de funderingen waterpas te krijgen. Het kost veel tijd, maar het moet. We hebben geen keus, willen we een mooi, goed stevig huis bouwen. Gelukkig hebben we Jezus als hoeksteen! ‘ s Avonds hebben we ergens bij een pizzeria gegeten. Dit omdat we laat thuis waren en geen fut...

Lees meer

Dag 3 – Hallo Ceuaş

Dag 3 – Hallo Ceuaş

Posted by on aug 8, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Door: Ronald en Roel Hallo thuisfront en overige belangstellenden, Vandaag was het zover, we gingen dan echt voor het eerst aan de slag. De wekker sloeg ‘koek-koek’ om 0650 uur, althans voor degene die er vandaag waren ingeluisd om brood te gaan halen en voor degene bij wie zij op de kamer lagen. De rest mocht een kwartier à half uur later uit bed. Na een vluchtig ontbijt en een korte dagopening sprongen we zenuwachtig in de bus. Onderweg hebben we 20 broden gehaald en de familie Booij uit hun bed gelicht. Wat opviel tijdens de rit, was het feit dat het asfalt zeer behaaglijk aanvoelde, we hebben slechtere tijden gekend. Dankjewel Europese Unie! Het was zover, ‘Hallo Ceuaş!’ We werden meteen met veel blijdschap ontvangen, de zenuwen waren spontaan weg! Na het werpen van een bal was het startschot, voor een stuk of 70 koters, dat het kinderwerk begonnen was. Nadat alles in de tussentijd klaar gezet was kon het bijbeltoneelstuk van start gaan. Dankzij de tolk waren de kinderen ook nog instaat om iets op te steken van de deze hilariteit. Het verhaal van de ‘Barmhartige Samaritaan’ was geslaagd! Lintentikkertje daarentegen was volledig uit de hand gelopen. De kinderen trokken de linten van elkaar weg en smeerden ‘m. Maar dat mocht de pret niet drukken, na het werpen van een bal  kon het kinderwerk opnieuw beginnen! Voetbal is namelijk de lust en het leven van Ceuaşijnen! Als beloning kregen de kinderen overheerlijke broodjes met pasta, de blije gezichten van de kinderen spatte er vanaf. Als er één ding normaal gesproken niet mogelijk is in Roemenië, dan is het wel het bouwen van een huis op een georganiseerde manier. In Ceuaş bouwen we er 3 tegelijk en dat op een georganiseerde manier. Bij aankomst was er al een goede start gemaakt met de fundamenten en we konden meteen helpen met het sjouwen van de trottoirbanden. Dit gedaan hebbende waren de auteurs van dit blog aan het wachten op een lading zand die per paard en wagen naar boven gebracht zou worden. Na zeker tien minuten krachtig in de schaduw te hebben gezeten besloten we polshoogte te nemen. Teruglopende naar het dorpsplein viel het ons op dat daar een vrachtwagen stond, best raar dat die wagen de berg op kwam, maar de afkorting ‘RO’ op het nummerbord verklaard in zulk soort gevallen een hoop. Er werden huizen uitgeladen, dat was goed nieuws, Roemenen hebben namelijk het gebruik om minstens twee dagen te laat te zijn bij afleveringen. Met wat hulp van de bevolking hebben we de planken uitgeladen en vervoerd naar de drie locaties. Het dorpsplein leek daarbij wel een taxistandplaats, maar liefst drie paarden hadden zich gemeld inclusief wagen. Concluderend kan er dus gezegd worden dat we weinig te klagen hadden vandaag. Afgezien van de 30 graden met brandende zon (roodheid alom), maar goed, het zal in Nederland vast...

Lees meer

Dag 2 – Aankomst Casa di mamma

Dag 2 – Aankomst Casa di mamma

Posted by on aug 7, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Ingezonden brief vanuit Roemenië: Geachte lezer, Hier een kleine update vanuit kamp Roemenië. Gisteren zijn wij rond een uur of 6 aangekomen bij onze bivak, welke gelegen is in het pittoreske dorpje ‘Sărăţeni’. Daar aangekomen werden wij naar goed Roemeens gebruik ontvangen met een heerlijk glaasje Palinka. Toen dit plaatselijke bocht soldaat was gemaakt was het tijd om de auto uit te laden en de kamers in te ruimen. Daarna zijn we even ergens gaan eten, werd daarmee de autoreis afgesloten en kon het ‘chillen’, zoals de jongmensen dat plegen te noemen, beginnen. Gisteravond had ondergetekende de avondafsluiting en had een overdenking over het zijn  ‘Evenbeeld van God’. Vandaag, te weten Zondag 7 Augustus, hadden wij het voorrecht om uit te slapen en nog even rustig aan te doen. We hebben vanmiddag een teamspelletje gedaan, met Guido als aanvoerder. Hij zal tijdens de hele reis een heel aantal van dat soort spelletjes met ons gaan doen. Roel heeft vanmiddag een overdenking aan de hand van Matt 6: 25-34 gehouden. We hebben toen met z’n allen nagedacht over wat onze verwachtingen zijn voor morgen. Oftewel wat we gaan zien en of we daar bang voor zijn. Morgen zullen we namelijk gaan starten met onze activiteiten in Ceuaş. Ondergetekende zit nu in een schommelstoel dit stukje te typen, in afwachting van het eten. Vanavond wordt Ella (een van de onvolprezen tolken) opgehaald worden. Ook zal vanavond een lezing gehouden worden over de te bouwen huisjes. Wij als groep hebben nog een vraag voor jullie: Bidden jullie om kracht voor ons morgen, tijdens de eerste dag in Ceuaş? Zegen en een kus, Stefan P.S. Op aanraden van de Berberaapjes, uit de tropische oerwouden van de binnenlanden van het immer zonnige Frans-Guiana, hebben wij vandaag een delicatesse gegeten, genaamd: banaan. Het was lekker! P.P.S. Graag dank ik Ronald en Roel voor hun niet aflatende steun en voor hun kritische blik op mijn schrijven. P.P.P.S. Ook wil ik graag mijn moeder...

Lees meer

Dag 1 – Immer geradeaus!

Dag 1 – Immer geradeaus!

Posted by on aug 5, 2011 in Zomerrreis 2011 |

Beste geliefden, ouders, familie, collega’s, vrienden en andere belangstellenden, Na een nacht lang rijden, zijn we eindelijk aangekomen bij hotel Katalin, net voor de grens met Roemenië. Het reizen ging in verhouding redelijk snel en we hebben eigenlijk amper tegenslagen gehad. Een uurtje file net voor Wenen en een beetje drukte rond Boedapest, maar voor de rest hebben we heerlijk door kunnen rijden. De sfeer binnen de groep is opperbest. Ondanks dat iedereen na een volledige nacht en een lange morgen wel genoeg heeft van elkaars lichaamsgeuren en andere onplezierigheden die zo’n busreis met zich meebrengt, hebben we het gezellig met elkaar en zijn we vol vertrouwen voor de komende weken. Op dit moment wachten wij vol smart op het eten dat gaat komen. Iedereen heeft zojuist al kunnen genieten van een heerlijke (voor mij helaas koude) douche, welke een genot is na een lange dag reizen! Morgen zullen we vanaf een uur of 8 verder reizen naar onze eindbestemming, ons verblijf in Sarateni. We hopen daar later op de avond aan te komen. We zijn erg blij dat de reis tot nu toe zo voorspoedig verloopt en dat we hierin zo enorm gezegend worden. Zeker gezien de ervaringen van afgelopen jaar, zijn we God hiervoor erg dankbaar. Zouden jullie voor ons willen blijven bidden, voor een spoedig verloop van de reis? Vanaf vandaag hopen wij iedere dag iets van ons te laten horen, via de blogs op deze site. Blijf ons dus in de gaten houden! Groeten, ook namens de rest van de groep,...

Lees meer