Weer thuis

Posted by on aug 26, 2012 in Zomerreis 2012 |

Gisteravond (zaterdag) zijn we weer thuis gekomen. Onze ouders en vrienden konden op de website zien waar we precies waren (Marco bedankt!) en na een lange, voorspoedige en geweldige reis stond er een groot aantal mensen om ons op te wachten. Vlak voor aankomst hadden we een prachtig groepsgebed bij Barneveld op de parkeerplaats, waar we onze Grote God dankten voor de mooie reis, voor elkaar, voor het werk wat we mochten doen en de liefde die we mochten ervaren. Daarna reden we snel naar de Boogkerk. Vlak voor de kerk klommen we op de bussen, gingen de ramen op en reden we al zingend het terrein op. Het ontvangst was geweldig! En nu, the day after… regen, regen en nog eens regen. Ben je nog steeds met je gedachten in Roemenie, dan is deze zondag wel een mooie dag, om met je gedachten ver weg te blijven zitten. Wat een grauwe, grijze en natte dag! Na elkaar in de ochtenddienst ontmoet te hebben waar we mochten vertellen hoe het was geweest, was vandaag bij uitstek de dag om de hele reis nog eens door je hoofd te laten gaan. Het vertrek, de mooie gesprekken tijdens de reis, het ontstaan van de ‘partybus’, aankomst op ons hotel in de bloedhitte van Roemenie, de mooie avondsluiting en de aankomst erop in Reghin en San Georgio de Padure, vervolgens Saranteni, Caliminesti, Jan en Elly, het kinderwerk met Eva, Zanda, Adriana, Alexandra en Anisoara, de dierentuin en de bouw van de huizen (“het is 34 graden, dus ik denk dat ik niet voor waterpas”), elke mooie avondsluiting, het biertje bij het kampvuur, BONUS, het zwemmen, Sigishoara, een relatie op 2000 km, het afscheid, uit eten en de terugreis… Er is echt heel veel gebeurd en wat hebben genoten! Wat is God GROOT! Het zal nog wel even duren voordat we echt alles op een rijtje hebben… Volgende week spreken we af om een mooie terugkom-avond op touw te zetten, waar we al ons verhaal en materiaal met jullie willen delen. We willen ook ons muziekaal talent inzetten om God te loven en te prijzen, en we willen iedereen bedanken voor zijn of haar bijdrage in deze geweldige Roemenie-zomerreis. Aan alles komt een eind, dus ook aan deze reis. Jan en Elly zullen samen met Irina er voor zorgen dat de laatste puntjes op de i worden gezet op de twee huizen in Roemenie, en wij hopen dat we de herinneringen en ervaringen van deze zomerreis de rest van ons leven zullen bijblijven. Aan het fotomateriaal zal het niet liggen. Een kleine 1000 foto’s liggen er klaar om uitgezocht te worden. We zullen het graag met jullie delen. Dank voor het lezen, volgen, bidden en bellen. Heel veel liefs, Cornelie, Rosalie, Wietse, Maarten, Jeroen, Elze, Kristel, Boaz, Roel, Ronald, Janita, Tim, Paulien, Marco, Bas, Lysa, Richard en...

Lees meer

Dag 14 en 15 – Love’s in the air

Dag 14 en 15 – Love’s in the air

Posted by on aug 25, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Jeroen   Buna seara!   Weer 2 dagen verder sinds het laatste blog. Onze laatste avondmaaltijd in Roemenië gisteravond, voor sommigen bekend als het galgenmaal, was nogal uitgelopen en werd nog eens opgevolgd door het ‘spel’ van tips en tops. Met de reis van de volgende morgen in het vooruitzicht was er helaas niet veel animo meer om nog te bloggen. Ik maak het bij dezen goed!   Gister was onze chilldag samen, de laatste dag voor het reizen, bedoeld om wat op te ruimen, af te sluiten en uiteraard bedoeld voor een kleine cooling down na al dat zware werk. En aan al die vlakken zijn voldaan! ’s Ochtends hebben we ultiem uitgeslapen en daarna hebben we een uurtje hard opgeruimd. Rond 14:00u ’s middags kwamen Jan & Elly bij ons langs, om gezamenlijk de periode hier af te sluiten. We hebben ze bedankt voor al hun voorbereidingen en goede zorgen. En terecht, wat een bewondering heb ik voor deze mensen, zeg! Lang voordat wij hier zijn, zijn Jan & Elly al in gesprek om programma’s op te stellen, om afspraken te maken met lokale bevolking en nog zoveel meer! En ondanks dat dit veel energie kost, blijft de passie altijd aanwezig! B’vo! Nadat we met Jan & Elly hebben gedankt voor afgelopen periode, zijn er nog enkele liederen gezongen tot Gods eer.   Dat moment mocht ik afsluiten met een mededeling van mijn kant. Velen van de groep hadden het wel aan zien komen, enkelen echter ook niet. Maar na ons uitstapje naar Sigisoara met onze Roemeense tolken en kinderwerkers, was het duidelijk dat ik het de afgelopen dagen niet zomaar naar mijn zin had. Dat heeft natuurlijk een reden. Dames en heren, ik heb verkering met onze Roemeens kinderwerkster Anisoara! HEUJ! U kunt zich met mij voorstellen dat een relatie onderhouden over 2000 km een behoorlijke uitdaging kan zijn, dus ik ben blij dat we dit bij God neer hebben mogen leggen. Zoals onze tolk Eva zei: ‘If God wants, He will find a way!’ Amen!   ’s Middags hebben we nog aan het stuwmeer mogen liggen, genietend van de zon en hebben we genoten van een etentje in Sovata. Een heerlijk ontspannen afsluiting. Ook hebben we onszelf hierna nogmaals in elkaar verdiept, zoals ik al zei, door de activiteit: ‘tops en tips’. Voor ieder persoon ging er een blaadje de groep rond, waarop mensen een top en een tip voor die persoon konden achterlaten. Een top is een eigenschap of actie o.i.d. die jij in de ander waardeert en een tip is een puntje waar een ander nog aan zou kunnen werken om nog mooier te worden dan hij/zij nu al is. Positieve feedback dus. En het was weer geweldig opbouwend! Er heerst openheid om eerlijk tegen elkaar te zijn en het is prachtig om zo tot elkaar te staan! Gesterkt met prachtige gesprekken, ging ik rond 3:00u naar bed.  ...

Lees meer

Dag 13 – Laatste loodjes!

Dag 13 – Laatste loodjes!

Posted by on aug 22, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Ronald en Janita   Wederom een goede avond,   Nu we toch bezig zijn, willen wij natuurlijk ook even wat kwijt over de laatste dag in Călimănești!   Vandaag stond de wekker om 05:50, om extra lang van deze dag te kunnen genieten. Het zou namelijk erg warm worden en we wilden ook met de bouw op tijd naar huis. Vandaag was een mooie, emotionele en prachtige dag.   Bij huisje 1 hebben we na veel pijn en moeite, en meerdere pogingen eindelijk het dak volledig in elkaar kunnen zetten op 1 nokstukje na, zodat we een vlag (Maarten’s sterk ruikende T-shirt) konden ophangen! Dit gaf echt enorm veel voldoening en blijdschap. Maar toen waren we er nog niet, want we wilden ook zoveel mogelijk aan huisje 2 afronden. Bij huisje2 konden we de bekisting van de bovenste rand van de muur verwijderen en  vervolgens de vloer van het zoldertje (of het plafond van het huisje) aanleggen we weten nog steeds niet wat het nou was. Het uiteindelijke resultaat wat we bij beide huisjes hebben bereikt, was meer dan dat we van te voren hadden verwacht in verband met de vertraging die we hadden opgelopen tijdens de eerste dagen van de bouw. We zijn God erg dankbaar voor dit resultaat en we hopen dat de huisjes snel worden afgebouwd.   Vandaag hebben we veel gedaan bij het kinderwerk. We hebben lekker gespeeld en hebben een fanatieke wedstrijd Nederland-Roemenië voetbal gedaan met de hele groep. De stand was 3-3 wat voor niemand erg was, gelukkig. Het harde werk aan de waterballonnen was het dubbel en dwars waard, de kinderen gooiden alsof hun leven ervan af hing! Daarna moest er toch echt afscheid worden genomen.. Met de kinderwerkgroep hebben we de kinderen stuk voor stuk gezegend. Dit was emotioneel voor ons en voor de kinderen/ouders ook. In de knuffels en de huilende kinderen merkte je toch de nabijheid van God. Die emoties zijn niet te omschrijven. Op zo’n moment komt de werkelijkheid van de situatie in dit dorp zo dichtbij. De kinderen zullen na ons vertrek weer op zichzelf en de situaties thuis worden toegewezen. Toch lieten de kinderen en de ouders zo duidelijk merken dat ze het erg waardeerden dat wij er als groep kwamen, ook al spreek je niet dezelfde taal. We zullen blijven bidden voor deze prachtige mensen en natuurlijk danken voor deze prachtige reis!   Daarna was het dan ook echt tijd om afscheid te nemen van de tolken en kinderwerkers, die een heel gezellige en goede aanvulling voor de groep zijn geweest. Eva, Sanda, Anisoara, Alexandra en Adriana.   We merken dat er onder veel van ons een dubbel gevoel heerst: aan de ene kant blij en voldaan omdat het zware werk erop zit en aan de andere kant komt ook het einde van deze reis dichterbij, wat natuurlijk erg jammer is. Gelukkig hebben we...

Lees meer

Dag 12 – Bloed, zweet en waterballonnen

Dag 12 – Bloed, zweet en waterballonnen

Posted by on aug 22, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Janita en Ronald   Goedenavond trouwe lezers,   Helaas zijn we gisteren niet aan een blog toegekomen, aangezien we erg druk bezig geweest zijn met een enorm groot waterballet in huis. Waarom denken jullie dan? Nou dat komt omdat we bezig waren met de voorbereidingen van vandaag (22 augustus), onze laatste dag in Călimănești! Er moesten 400!! Waterballonnen worden gevuld.. Dus met bloed, zweet en enorm veel water over de vloer, hebben we toch eindelijk ons doel bereikt! 3 goedgevulde emmers met waterballonnen die na 5 minuten alweer kapot waren gegooid.   Gisteren hebben we veel afwisseling gehad in de activiteiten. We zijn met kinderwerk en bouwen begonnen. Dit alles duurde tot en met  1 uur  en daarna zouden wij een cultureel uitstapje maken met de gehele groep. Toch hebben we een hele hoop kunnen doen op de bouw. Bij huisje 1 zijn de fantastische bouwers verder gegaan met het dak en bij huisje 2 zijn de onderdelen van het dak alvast in elkaar gezet.   Bij het kinderwerk zijn we lekker gaan spelen en zingen! De kinderen werden al aardig moe van al dat “vroeg” opstaan, Dus ze waren heerlijk rustig! Ze wisten dat we de volgende dag afscheid zouden gaan nemen  en we merkten al dat ze daar al best veel moeite mee hadden.   Na nog gezellig de Zigeunerdans te hebben geoefend met Paulien en Kristel bij Christina thuis, een van de dorpelingen van Călimănești, zijn we begonnen aan ons culturele uitstapje naar Sighisoara! Sighisoara is de stad van Dracula en overal waar je ook keek was dit ook te zien. Toen we na een aantal souvenir winkeltjes (die overigens allemaal het zelfde waren) wel waren uitgekeken, pikten we nog een terrasje mee.   Het was fijn om een rustig dagje te hebben mogen meemaken, ook al hadden we te weinig tijd om deze blog te schrijven.   Tot ziens in blog nummer 13!    ...

Lees meer

Dag 11 – Everything we see is in colour

Dag 11 – Everything we see is in colour

Posted by on aug 20, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Jeroen   Dag trouwe volgelingen,   Hier een kort berichtje uit het Roemeense land. Na vandaag weer een bijzondere intensieve dag achter de rug te hebben, ben ook ik wel een beetje uitgeput. Ik zal mezelf dan ook niet lang mijn zuurverdiende nachtrust ontnemen. Maar eerst een kleine indicatie van vandaag.   Vanochtend begonnen we een half uurtje eerder dan gewoon, omdat verwacht werd dat de warmte vandaag parten zou gaan spelen. En dat dat laatste klopte! Aan het einde van de morgen was de zon weer heerlijk aan het branden en hebben wij het kinderwerk snel gestaakt. Met bouwen, daarentegen, hebben we na de lunch een sneltreinvaart aangenomen! Op het eerste huis zijn de dwarsbalken van het plafond bovenop de muur bevestigd en daar hebben we de spanten van het dak al bovenop kunnen zetten. Verder moest er beton worden gestort op de muren van het 2e huis, om alles waterpas te krijgen en daarvoor moest eerste een houten bekisting gemaakt worden. Wat een klus zeg! Onder de brandende zon is er door een groot deel van de groep doorgewerkt tot kwart over 7! Het was werk dat vandaag moest gebeuren en als we ons tot zoiets moeten zetten, kun je merken dat er we hier als een team aan het werk zijn. Ieder op zijn eigen manier. En in dienst van de ander. Prachtig!   Dat sluit trouwens ook aan bij de dagafsluiting die we vandaag hadden. Bas deelde met ons zijn kijk op gerechtigheid. En niet alleen Gods gerechtigheid, maar ook onze gerechtigheid. Een mooi gesprek en enkele mooie liederen volgde.   Später, Jeroen...

Lees meer

Dag 10 – Crossend Gods rust tegemoed

Dag 10 – Crossend Gods rust tegemoed

Posted by on aug 19, 2012 in Zomerreis 2012 |

  Door: Cornelie Zondag 19 Augustus 2012   Hi allemaal,   En het is weer zondag. De tweede zondag die we als groep in Sarateni mogen beleven. Een zondag met een bewuste invulling maar nog steeds dezelfde rust in de groep. Even een andere dag dan al die zes andere werkdagen hiervoor.   De drukte van de afgelopen dagen begint langzaam toe te slaan en daardoor mochten we de dag rond 11u beginnen. Een heerlijk ontbijt werd in elkaar geflanst met elkaar; scrumbled eggs, zakken witbrood, fruit en natuurlijk de overheerlijke waar-ik-elke-dag-mee-hoor-te-starten-bak-met-yoghurt.   Even later vertrokken we. Bepakt en bezakt met handdoeken, bikini’s, gitaren, voetballen en de nodige dosis muziek vertrokken we naar een stuwmeer in de buurt. Heerlijk om er een dag tussenuit te zijn. Om geen drukte om je heen te hebben van kinderen die je aandacht op eisen of van een bouwplaats. Het weer was prachtig en de zon stond heerlijk hoog aan de hemel om onze witte hollandse, meestal door kleren bedekte huidjes, eens goed te laten verkleuren. De zonnebrandcreme, uiteraard met extra bruinings effect, werd rijkelijk gesmeerd en daarmee was het moment om het water in te duiken ook aangebroken. Heerlijk, wat een verkoeling! Volgens mij vond iedereen wel z’n rust, op de vechtende Cor en Maarten en Janita en Elze na, die natuurlijk weer even hun krachten moesten showen aan de rest 😛   Ondertussen, op de onverharde weg langs het meer, reden 5 mensen crossend in een lompe witte bus rond. De leiding, ook wel ‘het stel’ genoemd, was gesplitst en had haar mannelijke kant de weg opgestuurd met vier joelende jongeren. Richard, die met een tempo reed waar zelfs de dodemars snel bij was, gaf gelukkig snel het stuur over aan een vrouw. C’est moi 🙂 Ik vond dat het tijd was om eens te laten zien hoe je over een onverharde weg hoort te crossen. Met de ervaringen van Afrika, was het heerlijk om met 60km per uur over een onverharde weg de vrijheid van dit land te mogen voelen. En dan met keiharde muziek op van Jesus Culture en Hillsong, dat kan niet beter. Immers, je bent jong en je wilt wat 🙂   Maar de tijd vertelde dat de kerk bijna begon en dus besloten we met Dire Straits op de achtergrond (dat zijn gillende gitaren in ’80-style)  richting Targu Mures te gaan. Een paar dagen geleden hadden we gezien dat hier een engelstalige kerk was die we graag wilden bezoeken. Het is goed om in je weekend ook rust in Gods huis te zoeken, samen met Roemeense christenen. Een moment om op te laden. Helaas bleek de vrij Evangelische dienst niet Engelstalig te zijn. Toch voelde ik de verbinding in Christus wel door de muziek. Tijdens het praatje kregen we allemaal opeens oortje toe gestoken waarop een zwoele stem het Roemeens vertaalde in het Engels. Prima te...

Lees meer

Dag 9 – Weekend

Dag 9 – Weekend

Posted by on aug 19, 2012 in Zomerreis 2012 |

Zaterdag 18 augustus Door: Lysa   En ja hoor, ook de tweede bus komt eraan. Met een onderhand veilig geluid van iets te harde muzieknoten en trillende ramen stappen de overige negen personen gillend de trouwe klomp op wielen uit. Vanavond mochten we nagenieten van een heerlijke dag, welteverstaan bij een benzinestationrestaurant. Het nagenieten ging gepaard met bier, biefstuk en aardappelkroketjes, gesprekken & stiltes.   Dat laatste woord zou hier mooi in de zin staan, maar dat is dus niet het geval. Stil is het hier niet zo vaak. Muziek, hamers, kinderen & nog meer muziek zijn van de orde. Wat een enorme sfeer. Op dit moment, om kwart over 10, zitten we hier (voor de oude bekenden) onder de overkapping. Het is eigenlijk wat zonde om dit zwart op wit te vertellen, maar het is echt geweldig hoe we met z’n allen zo God de eer brengen. Zo spontaan, zo onbegrensd. Hij is hier.   Ook de hamers, ofwel de bouwers, hebben vandaag weer hun werk gedaan. Ook op de vrij geplande zaterdagochtend kon de meerderheid van de groep het niet laten om toch nog een steentje bij te dragen. Zodoende zijn er nog een aantal lagen op het huisje geplaatst en is de nodige energie vervangen door zweet en spieren. Maar wat trots zijn we op onze bouwers, keihard!   En zo snel ging deze middag ook, in ieder geval als ik voor mijzelf spreek. Voor een deel van de groep gold vanmorgen een tamelijk ongelimiteerde wekkertijd. Dat is ook wel eens lekker hoor. Rond kwart over twaalf kwam ook de tweede bus in Calimanesti aan. We werden aan de overkant van de straat al opgewacht door een groepje kinderen en een aantal meter verderop door het hele dorp kinderen. Sommige waren, om het nou even onbetrouwbaar overdreven duidelijk te zeggen, onherkenbaar. Gewassen en geknipte haren, schone kleding en zelf hier en daar een trots geldbiljetje (lees omgerekend 10 eurocent) en een rugzakje. Ze waren er klaar voor!   Want het was een heel avontuur voor ze, zo lieten we ons dat vertellen door Jan en Elly. Dit was iets wat ze hun leven lang niet zouden vergeten. De bus mocht dan wel enorm zijn, maar dit was zoiets kleins met zo’n grote betekenis. Verwonderde kindergezichtjes bij een gat in de grond, wat dan een uitgang van een metrostation was. Ook de schapen in de wei en de uitgestalde auto op een verhoging trokken veel aandacht. Kortom, een belevenis.   Na het onderverdelen van zo onderhand dol geworden kinderen, ging het avontuur verder. Van het verhaal dat de dierentuin een soort kinderboerderij zou zijn, herkende ik niets terug. Het was een groot feest. De apenkooi trok veel aandacht en de kinderen deden een aap na van het liedje ‘Who is the King of the jungle’. Maar het hoogtepunt van de dag was toch wel de leeuw. Onbeveiligd...

Lees meer

Dag 8 – Uitslaapdag :-)

Dag 8 – Uitslaapdag :-)

Posted by on aug 18, 2012 in Zomerreis 2012 |

Trouwe lezers zullen het niet ontgaan zijn, Jeroen probeert ons mooie blog systeem te misbruiken om zijn frustraties te uiten… Het lukt hem maar niet om een reeel beeld te krijgen…  Daarom enige opheldering voor zijn blog van gisteravond. Hier wordt kort de suggestie gewekt dat er tussen Cor en Richard sprake is van een man-vrouw – evenwichts model. Maar waar dit voorbeeld wel op gaat betreft de leiding van voorgaande jaren is er bij de hedendaagse leiding geen sprake van. Vandaag de dag is meer de tactiek ‘good cop – bad cop’ nodig. Maar dan.., uit noodzaak geboren. Daar waar Richard vaak letterlijk de ‘Wildeman’ moet uithangen, om het tuig in het gareel te houden, bekleed Cor vaak de wat meer vriendelijker en toegankelijkere rol, om de balans terug te brengen. En Jeroen (met zeven caps op zijn naam) kan dat nog niet helemaal duiden…   Vandaag hebben we onze mooie groep voor het eerste opgesplitst om op twee verschillende plaatsen aan het werk te gaan. Terwijl de bouwers Călimănești onveilig hebben gemaakt met vliegende hamers en rondslingerend cement, mochten de kinderwerkers in Eremitu de kinderen vermaken. Er was echter een belangrijk verschil, terwijl de bouwers onder leiding van Richard om 7.15 (ja meneer Wildeman, nee meneer Wildeman) in de houding moesten staan, begon het kinderprogramma pas om 14.30! (ik zei toch, vriendelijk en toegankelijk) Ik hoor u denken, dat is uitslapen voor die gasten en jawel, uitslapen was het zeker! Terwijl de bouwers er al zesentachtig stenen hadden gemetseld, kwamen de kinderwerkers pas tegen 10.30 hun bed uit rollen. En na vijf dagen vroeg eruit en laat er in, is dat natuurlijk helemaal TOP!   Aangezien ik niets over het bouwgebeuren kan vertellen, schakelen we in een keer door naar het kinderwerk. Jan en Elly kwamen tegen 13.00 uur aan in Saranteni om ons op te halen. Wij waren echter nog druk met een artistiek kunstwerk om de bouwers een hart onder de riem te steken. Een prachtig papieren huis met cartoon-achtige-karikaturen van het bouw-team was het resultaat. Na nog even op de berg in de zon gechilled te hebben, stapten we in de bus en reden we door het verbluffend mooie roemense heuvellandschap richting Eremitu. Daar aangekomen werden wij ontvangen door vijfenveertig kleine kindereren netjes uitgestald op bankjes in de achtertuin van onze tolken. Wat een ontvangst. Strak uitgelijnd naast elkaar, met gepoetste tanden en zondagse kleren; daar kan ons hollands tuig nog wat van leren.   Cornelie, Kristel, Paulien, Lysa en Janita vlogen de kindertjes gelijk om de hals. Bas en Roel (bescheiden als ze zijn) kwamen schoorvoetend naderbij. Jeroen trok zijn gitaar tevoorschijn en na dertig keer hoofd-schouders-knie-en-teen en lees-je-bijbel-bid-elke-dag was het ijs gebroken en ontstond er een spontane rugby met alle kinderen. Bas mepte een paar keer een vervelend Roemeens kind tegen de vlakte, Paulien ontpopte zich als een wandelende Chicken To-Night en Kristel balkte IAAA-IAAA alsof het een lieve lust was. Het was...

Lees meer

Dag 7 – Shotje aandacht en dosis uitputting

Dag 7 – Shotje aandacht en dosis uitputting

Posted by on aug 16, 2012 in Zomerreis 2012 |

  Door: Jeroen   Môgge!   Wederom een bericht uit Roemenië. Tot nu toe heeft u prachtige verhalen kunnen lezen over leuke activiteiten, mooie gesprekken en nog veel meer. Ik kan me voorstellen dat deze reis één vrolijke belevenis lijkt. Misschien is het toch goed om u, en in het bijzonder Eunice en Willemien, die hun echtgenoot door deze reis moeten missen, in te lichten over enkele zaken. Het kan zijn dat bepaalde dingen confronterend overkomen; ik vraag alvast uw begrip voor onderstaande.   To be honest: Het lijkt regelmatig alsof Cor en Richard de wanhoop nabij zijn. Van tevoren werd ook tussen hen een soort man-vrouw relatie verwacht, waarbij Richard de mannelijke helft mocht vertolken en Cor (uiteraard) de wat meer vrouwelijke kant. Inmiddels mag er bijna alweer gesproken worden van een echtscheiding. Hij is orde en netheid, zij is wat chaotischer en ergens wel wat rebels. Knallende ruzie. Richard wordt ernstig teleurgesteld, omdat de groep niet kan voldoen aan de militaire discipline die door hem verwacht wordt. Ochtendappel om 7:15u. Ja, meneer Wildeman. Nee, meneer Wildeman. Cor, daarentegen, kan zijn licht puberale neigingen af en toe niet kwijt en moet zo af en toe wel eens gecorrigeerd worden. Wat een reis…   Haha, nee, natuurlijk niet. Het verhaal van gisteren vroeg om een reactie! Nee, wat hebben wij een super groep en wat is het hier gaaf! En dat is dus ‘super groep’ inclusief onze helden Richard en Cor. Respect voor hoe deze 2 heren onze groep mee weten te slepen in dit, voor hen waarschijnlijk onbekender, Roemeens avontuur! Ook vandaag weer een heerlijke dag. Wellicht klinkt dat nog wat abstract, dus ik zal het wat concreter maken.   Vanochtend heb ik, net als gisteren, mee mogen draaien met het kinderwerk. Bij binnenkomst in het dorp staat een berg kinderen ons al enthousiast te begroeten. Zo slaperig als wij ’s ochtends zijn, zo woest enthousiast kunnen deze kinderen van vroeg in de morgen, tot de allerlaatste minuut ’s middags, je aandacht vragen. Het begint ’s ochtends met een balletje trappen en een wat wanhopig gebruik van diabolo’s en beachbalsets. Na een uurtje gaan we met alle kinderen zingen. Voor mij het moment om de gitaar tevoorschijn te toveren en zo hard mogelijk in het Roemeens mee te zingen. Ook dat laatste gaat de meeste groepsleden al steeds beter af! Kinderen zingen bijna zonder moeite in het Nederlands ‘hoofd, schouders, knie en teen’ mee en nog zoveel meer. Daarna volgde het gebed: het ‘Onze Vader’ in het Hongaars, Roemeens en in het Nederlands. Vandaag volgde daarop een sketch, waarin we een zelfbedacht verhaaltje over buitensluiten hebben uitgespeeld. Heerlijk om te doen! Ondanks de taalbarrière, is er super leuk contact met de kinderen en kunnen we Gods liefde in grote porties doorgeven. Tegen het einde van de morgen eten we met de kinderen een broodje pasta, waarna we het...

Lees meer

Dag 6 – Bijzondere ervaringen met bijzondere mensen

Dag 6 – Bijzondere ervaringen met bijzondere mensen

Posted by on aug 15, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Richard   Hallo allemaal,   Vandaag is het woensdag 15 augustus 2012, 5 dagen Roemenië en nog niets bereikt. Wat een drama om met zo’n groep op reis te gaan. Waar ik in het voortraject bang voor was, is helaas werkelijkheid geworden. Vergeet de voorgaande blogs, want er is helemaal niets van waar…   Het leven van leiding is zwaar. Jongeren die ’s ochtends hun bed niet uit kunnen komen, alleen maar zitten te zeuren over het eten, het verschil tussen een schroevendraaier en een hamer nog niet kennen. Verschrikkelijk. Het is dat er geen vrijwilligers waren om mee te gaan, het is dat ik het zo enorm goed voor heb met jongeren uit de Boogkerk en ik op kan schieten met Cor. Anders zou het voor mij heel anders zijn.   Nee mensen, wat een topgroep! Wat een geweldige sfeer! Wat een dankbaarheid richting God onze Vader, voor dat we veilig zijn aangekomen en een enorm gave tijd mogen hebben. Natuurlijk zijn er de kleine dingetjes die fout lopen: Sleuteltje in de bus laten liggen, ’s avonds nasi eten waarbij je je werkelijk afvraagt wat er achter je huig verdwijnt.. Maar ik heb ook geleerd dat alles wat er in gaat, er uiteindelijk in wat voor vorm dan ook weer uitkomt.   Ook vandaag was weer een enerverende ervaring. Vanmorgen waren de laatste mensen die wakker werden, zeker niet de eerste die in de bus zaten. Maar afspraak = afspraak en 08.00 uur in de bus = om 08.00 uur in de bus. Hierbij ontstaat dan de consequentie dat er van de 18 man nog 9 mensen zitten te herkauwen op het Roemeense brood en ze er bij Caliminesti achterkomen dat het ook wel handig is om bij een broodje een slokje water te nemen. Hierdoor ontstaat vervolgens weer het probleem dat iedereen direct alle flessen water leeg lurkt en vanwege de uitdroging die later op de dag ontstaat rode nekken en armen verschijnen. Dit is vervolgens weg te spoelen met een bakje koffie van onze zigeunervrinden, waarbij de tanden compleet uit je gebit vallen, omdat het meer suiker is dan koffie. Maar ja… een gegeven paard mag je niet in de welgesproken bek kijken.   Het kinderwerk loopt voortvarend. Elke dag worden er liedjes gezongen, spelletjes gespeeld en vandaag is er met alle kinderen een ronde gelopen door het dorp om alle bende die wordt veroorzaakt gewoon eens even netjes op te ruimen. Resultaat waren heel veel vuilniszakken. De beloning was welgeteld één sticker per kind. Deze vuilnis zal worden opgehaald en in Roemenië wellicht ook nu nog worden verbrand, maar de zigeuners zijn dan in ieder geval niet bezig met rooksignalen. Alhoewel… ook vandaag zie je her en der in het dorp vuurtjes ontstaan, waar de meest wilde kleuren rook vanaf komen, die ik en u wellicht ook nog nooit hebben gezien en in Nederland...

Lees meer

Dag 5 – Bouwen is voor echte mannen!

Dag 5 – Bouwen is voor echte mannen!

Posted by on aug 15, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door Bas en Tim   Het is kwart over 7, alle duffe koppies komen langzaam de eetruimte binnen. De eerste keer dat we vroeg aan de bak moesten. De taaie klonterige Roemeense sneetjes wit gingen er moeilijk in, maar dat is logisch op zo’n tijdstip.   Toen we aankwamen in het dorpje stonden de kinderen te popelen om met ons samen te zijn, de groep ging uiteen als ‘kinderwerkers’ en ‘bouwers’. Aangezien er gisteren veel over het kinderwerk is geblogd, gaan wij jullie nu bijpraten over de bouw. Bouw Gisteren zijn we begonnen met het graven voor de fundering van huisje 2. We moesten een zeer kleiachtige grond bewerken met pikhouweel en schep, zodat de gewenste diepte van 70 centimeter werd bereikt. Vandaag moest hier 30 centimeter volgestort worden met beton, zodat we vandaag een begin konden maken aan de fundering. Een enorme klus waar we gelukkig hulp kregen van een paar enorm hard werkende Roemenen, wat een buffels! De hele dag zijn ze in de weer geweest met het maken van het beton, wel tientallen keren de kruiwagen leeggestort waar onze jongens het beton zo verdeelde dat het waterpas stond. Ondertussen werd er ook hard gewerkt aan huisje 1, hier was de fundering al gelegd en was ook al een deel van de muren op z’n Roemeens opgetrokken. Dit betekent zuinig aan met de cementlijm, kapotte stenen gebruiken en zonder waterpas alsmaar doorbouwen.   Wij daarentegen, gingen aan de slag met de waterpas, cementlijm, steenbeitels en een zaag met tanden waar je u tegen zegt. Het was nog maar de vraag of we dit bouwsel nog recht konden optrekken. Na een moeilijke start hadden we de ‘flow’ al snel te pakken en gingen we als een malle.   Maar met deze warmte, lees temperaturen tot de 34 graden in de brandende zon, was dat een beste inspanning. De lijfspreuk van Tim deze dag was daarom ook: ‘Het is 34 graden, ik denk niet dat ik voor waterpas.’ (Ka dum tutsh *drumstel doet*) Waarop Bas zegt: ‘BONUS!’   ‘BONUS!’ Om even verder in te gaan op dit woord, het is nooit eerder in voorgaande weblogs voorgekomen, maar wel indirect benoemd door Lysa in de eerste blog. Bij alles wat goed, leuk en grappig is wordt door iedereen (lees: Bas) ‘BONUS!’ geroepen. Zelfs de kinderen in Călimănești doen mee, van ‘pindakaas’ tot ‘hoofd, schouders, knie en teen’, ze lijken geen moeite te hebben met de Nederlandse taal. Het is geweldig om te zien hoe die kinderen de aandacht van ons vragen. Hoewel het soms wel eens irritant is op de bouwplaats wanneer ze komen ‘chillen’ als het kinderwerk voorbij is.   Avondsluiting Vanavond hebben we een zeer mooie maar intensieve avondsluiting gehad, we begonnen met zingen en het lezen van een Bijbeltekst. Daarna gingen we de groep rond en moest iedereen de ‘Tops en Tips’ geven aan de rechterbuurman/vrouw. Het...

Lees meer

Dag 4: Wauwiee wat een dag:)

Dag 4: Wauwiee wat een dag:)

Posted by on aug 13, 2012 in Zomerreis 2012 |

Door: Kristel Goede avond lieve allemaal, Hier zitten we dan, met een lekker stukje chocolade in onze handen. Mmmmm lekkere Milka reep, wat een luxe:) en met het heerlijke gitaarspel van Lysa op de achtergrond. Ja ja Lies is aan het oefenen:) Wat een gave, mooie, fijne, ontzettende leuke, liefdevolle eerste dag hebben wij gehad. We waren om 10.00 uur ong in Calaminesti. We kwamen aan in het dorp, en gelijk renden en liepen de kinderen al achter de bus aan. Dat was erg leuk om te zien dat ze zo enorm blij waren om onze busjes te zien. We gingen de bus uit, en gelijk stonden er al heel veel kinderen om ons heen. Sommige van ons liepen gelijk op de kinderen af en maakten kennis met ze. De kinderen lachten alleen maar, en waren erg blij om ons te zien:) We hebben daarna een tochtje gemaakt door het dorp, zodat we een beetje een beeld konden hebben bij hoe de mensen leefden daar en we zijn naar het project gelopen waar we de twee huisjes gaan bouwen. Het ene huisje was al een stukje opgebouwd maar bij het andere huisje moest nog van alles gebeuren. Dus dat werd knallen vandaag!! Toen we de rondleiding hadden gehad zijn we met de hele groep en de kinderen naar het open grasveld dat net buiten het dorp ligt gegaan. Daar maakten we een grote kring met z’n allen en gingen een aantal liedjes met de kinderen zingen. Hoofd, schouders, knie en teen vonden ze helemaal geweldig. Na die paar liedjes ging de ene helft van de groep naar beneden om te bouwen en de rest van de groep, waaronder ik bleef bij de kinderen. We speelden een kennismakingsspelletje met de kinderen om zo een beetje hun namen te kunnen leren. Dat was wel moeilijk, maar uiteindelijk wisten we er al een goed aantal namen. De zon begon toen al lekker door te komen, dus het was lekker warm. We speelden voetbal met de kinderen, dat vonden ze helemaal leuk! Ze waren ook erg goed in het voetballen, zeker de jongens, lekker balletje trappen heerlijk! Er waren ook erg lieve schattige kleine kinderen, daarmee hebben we lekker geknuffeld en kleine spelletjes mee gedaan zoals: Papagaaitje leef je nog, jan huigen in de ton. Ze waren zo lief!! hihi. Op een gegeven moment bedachten we dat het super leuk zijn om te gaan zak lopen met de kinderen. Dus we haalden de zakken en hoppppaa kinderen in de zakken en lopen maar! Ze vonden het een geweldig spel!! Toen kwamen de broodjes met pasta voor ze, lekker eten samen op het grasveld. Zo gezellig:) Na het broodje eten, gingen we met z’n allen in de bus en op weg naar de anderen, want we gingen lunchen. Lekker broodjes smeren in de auto. Pasta is denk ik toch wel mijn favourite beleg geworden;) we...

Lees meer