Chinari

Chinari

Posted by on dec 29, 2013 in Winterreis 2013 |

Het was 2e kerstdag 2013, ik weet het nog zo goed. Mijn maagje was zo leeg… Gelukkig was daar weer het altijd lekkere ontbijt. Na het eten hebben we uit de bijbel gelezen over Jozua die God ontmoet en hoe God de opdracht geeft om de stad Jericho in konden nemen. Zes dagen een hoop kabaal en de zevende dag totale rust en stilte. We waren ervan onder de indruk dat wij zelf niks hoeven te doen, maar dat God ons gebruikt om zijn werk te doen. Ook werden we geconfronteerd met hoe we Jezus in ons leven zien als we weer in Nederland zijn. Hier in Roemenië ervaren wij Hem dichtbij, maar wat als we weer terug gaan naar ons gezin, werk of school? Belangrijk om daar over na te denken, maar allermeest om ervoor te bidden. Dat hebben we gedaan, en vol vertrouwen op God zijn we de dag ingegaan. Inmiddels zijn we wereldkampioenen aanhanger inladen en van af nu (voor de kenners) ook goede Tetris spelers ☺. Op naar Chinari, een heel klein dorpje met waar we rond de 50 pakketen hebben mogen uitdelen. De mensen hadden best wat temperament. Toen we aankwamen stonden er in luttele seconden een hoop mensen rond de bus met aanhanger luidruchtig te wachten op hun pakket. Na dat onze geweldige tolk en groepslid Anisoara en CareFoundation medewerker Mia de mensen hadden verteld dat we de paketten stuk voor stuk bij de mensen thuis zouden komen brengen, werd het al gauw rustiger. Toen we bij de laatste huizen op een hoger gelegen stukje waren, kwamen we tot de ontdekking dat we niet voldoende dekens zouden hebben. Wat zoals u wel zult begrijpen best vervelend is omdat er dan een ongelijkheid tussen de bewoners van Chinari ontstaat. Door de één werd hier rustig op gereageerd maar bij het laatste huis kwam er een voor ons heftige en onverwachte actie/reactie. Het door ons gemaakte pakket wat net mee naar binnen werd genomen voor de moeder van het gezin, werd even later door haar man met een flinke zwaai de heuvel af gegooid. Waarna de kinderen van het gezin het weer enigzins tot een pakket probeerden te vormen. Dit riep bij ons heel wat vragen en gedachten op. Hier werd dan ook uitbundig over nagepraat in de bus met de gedachte dat niet wij degene zijn die hier over mogen oordelen. Helaas hebben we het kinderwerk niet meer kunnen doen. Jammer voor de kinderen die de dupe zijn van het gedrag van hun ouders. Mia nodigde ons van harte uit om bij haar thuis in Tirgu Mures onder het genot van een kopje koffie een een heerlijk “gebakje” nog wat na te praten. En omdat toch op de route lag naar het vliegveld waar we onze welgewaardeerde vriend en tevens veelvoudig Irina ganger Jeroen op gingen halen heben we dit aanbod uiteraard...

Lees meer

Caliminesti

Caliminesti

Posted by on dec 25, 2013 in Winterreis 2013 |

Alsof het nog allemaal niet gaaf/heftig/mooi/emotieoneeel/tof/intensief genoeg was gisteren, vandaag naar ons geliefde dorp Caliminesti! YEAH! Na een snel ontbijt en een rustige kerstopening, waarin we bij de geboorte van onze Redder hebben herdacht en we in een Nederlands, Engels en Roemeens gebed zijn geeindigd, hebben we 76 dozen, 76 dekens, 76 kilo appels, twee manden sinaasappels, 10 man in een bus met aanhanger gepropt. Dat ging dus niet. Zelfs met efficient reken en vakmanschap kwamen we tot de conclusie dat het allemaal niet ging lukken. Kak!   Gelukkig bracht de familie van Anisoara uitkomst. Ook hun auto werd volgestauwd met spullen en na een uur hard werken konden we op weg. Wat is Roemenie mooi in de sneeuw! Echt een wonderlijke witte kerst! Na een uurtje rijden kwamen we aan in Caliminesti. Daar werden we warm onthaald door de bewoners. De ontmoeting was geweldig. Kinderen sprongen onze armen en breed glimlachend kwamen hun ouders ons welkom heten. Uiteraard ook omdat we een grote kar met spullen mee hadden J   Na de ontmoeting gingen we aan de slag. Efficient werden de eerste 20 pakketten rondgezeuld door de spekgladde modder waar kunst en vliegwerk voor nodig was om staande te blijven. Iemand (de naam hoeft niet vermeld te worden) van ons nam dit zo letterlijk dat hij met kunst en vliegwerk languit in de modder uitgleed. Gevolg: histerisch gelach van alle omstanders. Was het ijs al niet gebroken, dan was het nu al helemaal het geval!   Het verdere uitdelen van de pakketten ging super! Vele dankbare mensen, die de zegen van Onze Vader over ons uit spraken, lachende en enthousiaste kinderen die zich vastklemde aan alles wat een Nederlandse nationaliteit had en vele uitnodigingen van drinken, koekjes en chocola; Wat een zegen en wat een prachtige mensen. Na het kinderwerk vertrokken we richting San Georgio dePardure. Het idee was spontaan opgekomen om een voedselpakket langs te brengen bij Oma op de Berg. Dit werd een confrontatie met hoofdletter C. Alleen als ze was had de 87 jarige oude vrouw meerdere malen gebeden om naar haar hemelse Vader te mogen, helemaal als ze nog eenmaal de mensen uit Holland zou mogen ontmoeten. En daar stonden ze ineens, ongepland, zonder afspraak, zonder dat de mensen uit Holland er ook maar iets van afwisten. Gezamelijk hebben we gehuild en gebeden. Wat een bijzonder moment. Niet wetende of we haar ooit nog zouden zien, hebben afscheid genomen en zijn we verder gegaan. Wat was het oorverdovend stil in onze bus…   Terug naar de realiteit van deze kerstdag besloten we om naar Targu Mures te rijden. Alle winkels waren dicht voor ons niet voorbereidde kerstmaal, en aangezien we ook niets in huis hadden om te eten besloten we in TM op zoek te gaan naar een restaurant. Ondanks de rook en de koude patat hadden we veel lol en goede gesprekken. Caliminesti...

Lees meer

Erimitu

Erimitu

Posted by on dec 25, 2013 in Winterreis 2013 |

Dinsdag 24 december 2013   Vandaag gingen wij de eerste pakketten uitdelen in Eremitu. We zijn om 8:30 uur begonnen met ons ontbijt. De mannen zijn toen begonnen met het inpakken van de pakketten die de avond daarvoor zijn gemaakt. De meiden gingen bezig met het inpakken van de appels en de voorbereiding van het kinderwerk. Daarna zijn we de dag begonnen met een bijbelstuk uit 2 corinthiers en een nummer van Sela. We zijn toen naar het huis van Anisoara’s ouders gegaan om van daar uit met 2 groepen de pakketten rond te brengen.   De ene groep werd geleid door Anisoara en de andere groep door haar zusjes. Op de helft van de dag hebben we de rest van de pakketten opgehaald bij ons huis en die hebben we toen rondgebracht. Daarna zijn we met zijn allen naar de kerk in Eremitu gegaan voor het kinderwerk, we hebben daar met de kinderen gezongen uit de bijbel gelezen en getekend. We hebben daarna chocolade een sinaasappel en  een kaartje uitgedeeld aan de kinderen waar we een tekst op hadden gezet. We zijn vervolgens naar de ouders van Anisoara gegaan om daar een overheerlijke goulash te eten die door haar moeder was gemaakt. Nadat we daar weg waren gegaan hebben we savonds thuis de pakketten gemaakt voor de komende 2 dagen en daarna de dag afgesloten met een paar biertjes en wat goeie muziek.   Roniel van Westerlaak© en natuurlijk de rest van de Irinareis.    ...

Lees meer

Kan ik u helpen?

Kan ik u helpen?

Posted by on dec 24, 2013 in Winterreis 2013 |

“Goedemorgen, kan ik u helpen?” -“Ja, ik ben op zoek naar zonnebloemolie.” “Die hebben wij, hoeveel wilt u er hebben?” -“Doet u maar een stuk of 650, alstublieft.”   Zomaar een vrij vrij vertaalde passage uit de supermarkt waar wij gisteren de dag doorbrachten. Gisteren was het inkoopdag. De mannen uit de groep keken reikhalzend uit naar deze dag, heerlijk shoppen! De wekker stond op 06:20 uur. De dag begon goed met scrambled eggs verzorgd door dhr. Tigelaar en Zwarteveen. Even een goede bodem leggen voor de rest van de dag. En die dag bleek nog lang niet afgelopen te zijn…   Na het ontbijt was het tijd om een aanhangwagentje op te halen bij iemand in de achtertuin, om daarna onze weg te vervolgen naar de supermakt. De supermarkt in kwestie was de Selgros, wat Roemeens is voor Sligro. In deze toch wel vrij fors uitgevallen supermarkt gingen we eerst één voedselpakket samenstellen om daarna uit te rekenen hoe we uit zouden komen met het budget. Het was dus zaak om van alle producten de meest goedkope, maar ook goede variant te vinden. Zo moest er bijvoorbeeld uit 324 varianten wc papier het meest goedkope rolletje gevonden worden. Uiteindelijk hadden we een voedselpakket samengesteld welke als voorbeeld zou dienen voor de rest.   Na een kopje versgemalen bonenkoffie van het type ‘stookolie voor noodgevallen’, was het tijd om als een geoliede machine boodschappen te gaan doen. Honderden pakken suiker, blikken bonen, rijst, meel, olie en overige levensmiddelen moesten op winkelwagentjes worden verzameld. Gelukkig was het supermarktpersoneel erg behulpzaam en waren – bijvoorbeeld – 256 pakken suiker met 5 minuten naar de ingang gerold. In een mum van tijd hadden we een rij winkelwagens voor de kassa staan die je mond deed openvallen van verbazing. Bij de bank werd ons eerder verteld dat we de boodschappen in 1 keer konden pinnen. Dit bleek in de praktijk natuurlijk niet te werken en dus moesten er wat telefoontjes met het vaderland worden gepleegd. Na een half uurtje bellen, met bankpasjes jongleren en moeilijk kijken konden we betalen.   Eenmaal buiten stonden er 2 bestelbusjes voor ons klaar die de boodschappen naar ons huisje gingen vervoeren. Onze eigen Lomp bus met aanhanger was nog leeg en het budget liet nog ruimte over voor dekens en fruit. We hebben 2 markten bezocht en hebben daar vers fruit en iets meer dan 100 dekens gekocht. Nadat we dit hadden ingeladen en op de weg terug waren ging Cor eens rekenen en we bleken nog steeds speling in het budget te hebben. We zijn terug naar de supermarkt gereden en troffen daar Sven aan in zorgerlijke toestand. Sven heeft werkelijk de hele dag in de supermarkt rondgebracht. In de supermarkt hebben we nog extra uien, bonen en speeltjes voor de kinderen gekocht.   Nadat we ook dit nog in het busje hadden gepropt konden we...

Lees meer

Heerlijk ruikende bus

Heerlijk ruikende bus

Posted by on dec 23, 2013 in Winterreis 2013 |

Zondag 22 december   Na een nacht van 800 uur slaap was het weer tijd om naar een “heerlijk ruikende” bus (dit licht ik vanwege plaatsvervangende schaamte niet toe) te strompelen. Al vrij snel reden we spontaan tegen de grens van Roemenië aan. Overigens ook tegen een bloembak wat bevestigd dat vrouwen kunnen rijden en mannen dus niet. Oké, dit klinkt misschien niet aannemelijk voor de mannen, maar het was toch écht iemand van de leiding (twee mannen).   Verder hebben we onder de reis schapen gezien, we zijn als een kanonskogel van de berg afgevuurd en er was zelfs sneeuw. Verder zijn er geen bijzonderheden naast het feit dat Sven een prachtig vignet heeft gekocht met het verkeerde kenteken, nadat we twee uur in de rij hebben gestaan om er überhaupt één te kopen. Deze geldt overigens ook voor de terugweg, dus mochten we niet in Nederland aankomen: dan zitten we nog ergens in Hongarije:) Na een laatste stop bij de Mc Donalds, moesten we nog een half uur rijden naar Eremitu.   We zijn hartelijk ontvangen in het huis van Anisoara met typisch Roemeense gastvrijheid. Een uur later kwamen we aan in een plaatsje dichtbij Eremitu, waar we deze week verblijven. We zijn ook daar vriendelijk ontvangen met Palinka(er ontstaat hier nu ruzie over hoe je het schrijft) maar dat maakt niet uit want het is toch niet te zuipen. De laptop legt bijna het loodje, dus het is klaar nu. Nu gaan we slapen, want morgen is het weer vroeg dag. Het is zelfs te laat om ‘m nog te uploaden, want Sven heeft internet en hij slaapt. Al zou het trouwens niet gek zijn om Sven wakker te maken, want hij maakt het geluid van een kettingzaag:) Daahaaaaag.   Heel veel liefs en kusjes en knuffeltjes en nog meer.   Copyright: Annemieke Tempelaar©...

Lees meer

Onderweg!

Onderweg!

Posted by on dec 21, 2013 in Winterreis 2013 |

Buna allemaal!   We zijn veilig aangekomen! het had wat voeten in de aarde, maar na een lange en slopende reis zijn we aangekomen in ons hotel Katalina in Hongarije. Het begon allemaal zonder problemen… Binnen no-time loodsen onze chauffeurs Ronald en Sven ons door het strakblauwe duitsland heen… Heerlijk! Onze stoere Transit, met (jawel) Cruise Control en Ruisende Radio gaf geen krimp. Het tempo zat er lekker in en het ging allemaal als een trein.   Helaas begon in Oostenrijk het gedonder. File. Zo rond Wenen, daarna over de grens in Hongarije, en daarna vlak voor Budapest MUURVAST. Geen beweging in te krijgen. Zwarte zaterdag in Hongarije met de ene botsing na de ander. Het lijkt alsof ze in Hongarije echt niet kunnen rijden. Wat een ongelukken en opstoppingen.. We hebben onze lunch overgeslagen en hebben ons met chips en M&M’s door de gitzwarte zaterdag heen geslagen. Klap op de vuurpijl was een mistbank van een kilometer dikte boven op het grijze schemerachtige weer.   Al met al had het gelukkig weinig effect op ons humeur. Meebrullend op Acda en de Munnink hielden we de stemming er lekker in. Sven had de autoschermpjes en van Senna en Lasse meegenomen, helaas kregen we geen beeld, dus hierbij zijn excuses. Afgedraaid en gaar reden we rond een uur of 18.00 u het parkeerterrein van ons vertrouwde motelletje op. Snel uitpakken en bij de overkant wat Hongaarse kroketten naar binnen, douchen en slapen. We zijn allemaal erg moe, maar kijken uit naar de nieuwe dag! ZinIN!   Fijne dag allemaal en tot Blogs! groet, ons   ps. Jeroen. Thanx voor de Crazy 88’s! – sneeuwengel – check – trapleuning glijden – check – foto van vlieg – check   In de...

Lees meer

Daar gaan we!

Daar gaan we!

Posted by on dec 20, 2013 in Winterreis 2013 |

En dan is het zo ver! De tassen zijn gepakt, de bus is afgeladen, alle acties zijn afgerond, (tenminste, als we de gourmet-actie voor het gemak niet meetellen) en iedereen is er klaar voor; Jordi, Rosalie, Roniel, Ronald, Rik, Lysa, Annemieke, Sven en Cor zullen afreizen naar Roemenie – Tirgu Mures om daar, samen met Anisoara, in de dorpjes Erimitu, Caliminesti en Chinari mooie voedselpakketten uit te delen. Wat een bijzondere week wordt dat en wat een bijzondere opdracht. Op maar 2000 km is schrijnende armoe de gewoonste zaak van de wereld… En als je dan juist daar iets van Gods hartverwarmende licht mag laten schijnen, maakt dat best een beetje stil….   We willen jullie van harte bedanken voor al het vele geld wat we hebben mogen zamelen! Jullie hebben gourmetpakketten, vogelpakketten, sinterklaas, machtigingen en vele andere dingen gesponsord zo dat wij op reis kunnen. Bijna 8000,- (…en de teller loopt nog steeds… ) hebben we tot nu toe bij elkaar verzameld en mogen we, mede dankzij jullie, uitdelen!   Via deze blog hopen we jullie mee te geven hoe onze reis verloopt. Met het bestuur van Irina zijn korte lijnen, zodat jullie via hen meer informatie over de reis kunnen krijgen, mochten jullie dit nodig hebben. We hopen en bidden op een voorspoedige reis zonder ongelukken en hopelijk tot NA de kerst!   hartelijke groet van iedereen! Annemieke, Lysa, Rik, Ronald, Roniel, Rosalie, Jordi, onze tolk Anisoara, Sven en Cor        ...

Lees meer