Winterreis Dag 7

Posted by on dec 27, 2015 in Winterreis 2015 |

27 december 2015 De laatste dag De laatste dag voor we terug gaan. Geen verplichtingen. Heerlijk met de groep. Uitslapen. Gisteren besloten dat we beginnen met de brunche. We hebben heerlijk kunnen uitslapen. Afgesproken dat we 11.30 uur gaan brunchen. Emile met de brunche commissie in de auto gestapt om kwart voor tien. Broodjes halen, croissantesjes, eieren etc. Daarna de tafel klaar gemaakt zodat we, zoals afgesproken, om half twaalf kunnen gaan brunchen. Vijf voor half twaalf checken Emile en Nico of iedereen er is. Missen we twee mannen, nee, zeker geen vrouwen. De dames waren stipt op tijd. Liggen Roniel en Peter nog te ronken. Door de hele groep wakker gemaakt door met deksels te slaan. Nummer een komt 11.29 uur aanlopen maar wil eerst nog even roken, de tweede schuift helaas te laat aan. In Nederland ben je al gauw een uurtje aan het brunchen. Omdat je in Roemenië wat minder dingen kan inslaan ben je met een halfuurtje klaar. Daarna afwassen, opruimen en ff chillen. Kwart over een de kerstnachtdienst van Gert Hutten, Koepelkerk, in geknipte versie beluistert. Lekker buiten in de zon bij elkaar als een soort ‘hagenpreek’. Kern van zijn overdenking, Jezus is het antwoord, maar wat zijn dan jou vragen. Om 14.30 uur naar Sovata gereden om wat rond te lopen en souvenirs te kopen. Nadat Emile als enige wel souvenirs had gekocht zijn we appartementswaarts gegaan. Daarna de aanhanger en de tolken naar huis gebracht en begonnen met eten koken. De dames en 2 heren in het ene huisje de groenten en Samuel en Leon de vissticks. Vissticks klaar maken blijkt toch lastiger dan gedacht. Er klinkt regelmatig geschreeuw uit de keuken ,help me dan , maar wij laten het los. Tijdens het avondeten hebben we de reis geëvalueerd. Iedereen heeft een prachtige reis gehad en heeft de groep als fantastisch ervaren. In de groep is geborgenheid en kan iedereen zich zelf zijn. We hebben samen gelachten maar ook gehuild. Wij als leiding hebben deze reis als zeer bijzonder ervaren we voelden ons een met de groep. Ook de tolken hebben hun bijdrage geleverd en ook zij waren onderdeel van de groep. Ondanks het wat vreemde begin van de reis hebben wij zeker op dit soort momenten de nabijheid van onze God ervaren. Dit bleek ook gisteren ook toen de vader van de tolken na de koffie voor ons gebeden heeft voor een veilige terugkeer, ook bedankte hij ons dat wij onze gezinnen en families hebben achter gelaten om tijdens de kerstdagen iets van Gods grootheid te laten zien door pakketten uit de delen aan de allerarmsten. Deze mensen zijn ook oprecht dankbaar, prachtig ! Ter afsluiting van de maaltijd en de dag hebben we God gedankt voor alles wat wij mee mochten maken en of Hij ons wil helpen hetgeen  we gezien en meegemaakt hebben en plekje te geven.  Verder hebben...

Lees meer

Winterreis Dag 6

Posted by on dec 27, 2015 in Winterreis 2015 |

Lieve familie en vrienden, Op deze 2e kerstdag mochten we ook weer voedselpakketten uitdelen. Dit keer in het dorpje genaamd ‘Eremitu’. In tegenstelling tot de andere dorpjes, was Eremitu heel dichtbij. Zo’n ongeveer 10 minuutjes rijden. Ook wonen onze tolken, Alexandra en Adriana in dit dorp. Gek eigenlijk, om te bedenken dat zij dan in hun eigen dorp voedselpakketten uitdelen. Het verliep soepel en ook was dit keer de shock minder groot, omdat in dit in verhouding tot de andere dorpjes een wat ‘rijker’ dorp is. We begonnen bovenaan; we stopten de auto waar wat dorpelingen zich verzamelden. Hun naam werd opgenoemd waarop zij vervolgens naar de bus liepen en een pakket kregen aangereikt. Op deze manier gingen we wat verderop in het dorp ook aan de slag. Tussendoor werd door de vader van de tolken aan Martijn, Chris en Peter verteld dat er nog een heel arm gezin buiten Eremitu woont, die wat extra’s konden gebruiken ook al hadden zij al drie pakketten gekregen. Daarom gingen Martijn, Chris en Peter even naar huis om wat overgebleven producten, van de pakketten, te halen en vervolgens af te geven bij dat genoemde adres. Op dit adres was een klein huisje bestaande uit twee kamers, waar drie gezinnen leven. Zij waren echt héél dankbaar voor dit gebaar, hebben hen vaak bedankt, en zelfs voor hen gebeden. Hoe gaaf is dat! Nadat we helemaal klaar waren met uitdelen, gingen we nog even zitten bij de ouders van de tolken. Deze familie is heel gastvrij en zorgde voor een hapje en een drankje. Hierna gingen we weer met lege bussen en aanhangwagen naar ‘huis’. Even lunchen en bijkomen. Na het lunchen hebben we even alle dozen en ‘teringzooi’ zoals de tolk zou zeggen (want dat is haar aangeleerd) opgeruimd. Verder was het een heerlijk rustig dagje, ook omdat we geen nieuwe pakketten meer hoefden te maken. Zo kan iedereen even lekker uitrusten van deze drukke en indrukwekkende week. Voor morgen hebben we een brunch gepland staan en verder zien we hoe de dag loopt. Bedankt voor lezen van deze blog! Liefs,...

Lees meer

winterreis Dag 5

winterreis Dag 5

Posted by on dec 25, 2015 in Winterreis 2015 |

1ste Kerstdag Samuel & Martijn brengen jullie vandaag een BOOODSCHAPP!! Vandaag zijn we in Balauseri geweest, hier hebben we 42 pakketten uitgedeeld . We kwamen aanrijden, het leek er ongeveer zo uit als de andere twee dorpen waar we geweest waren, maar we zouden er snel genoeg achter komen dat dit niet het geval was.. We stapte uit de busjes en de meiden hadden hun handen al snel weer vol met verschillende kinderen handjes. Terwijl de meiden met de kinderen aan het spelen waren en hier en daar wat met ze probeerde te communiceren. Vroegen de kinderen of ze met de meiden mee naar huis mochten. We kregen een beetje het idee dat de kinderen niet echt weten wat een gezin is en dat ze heel erg zijn opgevoed met het motto: pak wat je pakken kan om een beter leven te krijgen. Dit merkte je ook heel duidelijk bij de ouderen tijdens het uitdelen van de pakketten, ze probeerden af en toe om meer te bemachtigen dan hun toekwam. We merkte dat het wel een beetje een egoïstische samenleving is, delen met de ander kennen ze niet. Dit zag je door dat er kinderen rondliepen met bijna geen kleren aan terwijl anderen een hele kist met kleren in de schuur hadden staan. Dit heeft denk we ook te maken met het gevoel van status dat de mensen graag willen laten zien. Zo hadden veel huizen een TV schotel, er was zelfs een huis zonder ramen, maar toch hadden ze een schotel aan de gevel hangen. Het was allemaal wel heel heftig om te zien, dat die mensen gewoon in deze omstandigheden moeten leven. Huizen waar wel een dak op zit maar meerdere muren miste, huizen met muren alleen zonder dak en nergens was isolatie aanwezig. Mensen en kinderen slapen in de kou, leven in de kou, groeien op in de kou, ze hebben gewoon geen toekomst zo, verschrikkelijk. We hebben gelukkig wel wat van onze aandacht en Gods liefde kunnen uitstralen naar de mensen en in het bijzonder naar de kinderen. We hebben met een groepje kinderen leuke liedjes gezongen en dansjes gedaan. “Lees je bijbel, bid elke dag” & “hoofd, schouders, knie en teen” kan je in elke taal zingen. En ook “How is the king of the jungle, how is the king of the see, how is the king of the universe, how is the king of me” hebben we met de kinderen gezongen. Je kon merken dat de kinderen het helemaal geweldig vonden om te zingen en te dansen en dat maakte ons ook heel erg blij. Dit maakte het des te moeilijker om aan het einde van de ochtend afscheid te nemen van de kinderen, dit riep veel emoties op bij de meeste van ons, het moeten achter laten van de kinderen in deze uitzichtloze situatie. Morgen worden ze weer wakker in deze nachtmerrie,...

Lees meer

Winterreis Dag 4

Winterreis Dag 4

Posted by on dec 25, 2015 in Winterreis 2015 |

Dag 4, Cǎlimǎnești  aka “Call me Nasty”! Vandaag zijn we naar Cǎlimǎnești geweest. Cǎlimǎnești is een van de dorpen waar de stichting al een langere tijd in actief is. Zo hebben we er al vier huizen gebouwd en twee zomerreizen kinderwerk gedaan. Tijdens de zomerreis van 2014 heb ik meegeholpen met het bouwen van twee huizen daar. Ik (Peter) keek er erg naar uit om weer naar Cǎlimǎnești te gaan zodat we al die mensen daar weer konden zien en konden zien wat ze met de gebouwde huizen hebben gedaan. Daar eindelijk aangekomen viel het meteen op dat de weg langs de huizen was geasfalteerd. Dat schepte de hoop dat de gemeente zich eindelijk ook met de zigeuners daar ging bezig houden. Maar na navragen bleek dat de weg was geasfalteerd om gemakkelijker bij de gemeentelijke begraafplaats te komen die bovenaan de berg lag (naast de huizen van sommigen van de zigeuners). Nadat Emile een stuk achteruit had gereden en had gekeerd omdat hij op aanwijzing van Adriana verkeerd gereden was, konden we beginnen met het uitdelen van de voedselpakketten. Peter: “Nadat ik de auto had geparkeerd kwamen de huiseigenaren Mario en Luigi aangelopen (Janos & Lajos, zie foto). Ik voelde mij meteen weer thuis in het dorp en zat wat met de kinderen te spelen. Daarna heb ik met Samuël, Leon, Roniel, Paulien, Martijn, en de tolk Alexandra pakketten gebracht bij het huisje van Jimmy en bij nog twee andere gezinnen. Jimmy is een zwakbegaafde jongen met drie zusjes. Jimmy’s moeder is zwakbegaafd en zijn vader is een alcohollist. Zijn vader is een nare vent die alles doet om aan alcohol te komen, zo heeft hij een raam verkocht en dekens verkocht om maar aan alcohol te komen. Gelukkig zijn Jimmy en zijn zusjes uit huis geplaatst en in een opvangtehuis gekomen, daar is het ook niet prettig maar in ieder geval beter dan thuis. Nadat we die pakketten hadden afgeleverd zijn we langs gegaan bij één van de huisjes waar ik aan heb gebouwd. Daar eenmaal aangekomen viel het op hoeveel de bewoners aan het huisje hadden gedaan, ze hebben er erg goed voor gezorgd en het erg mooi gemaakt (zie foto’s van de zomer en nu). Toen we weer terug liepen waren tot onze verbazing de bussen opeens verdwenen. Nadat we de heuvel verder af waren gelopen werden we tot onze blijdschap weer herenigd met de rest van de groep (en de verdwenen busjes). Na wat voedselpakketten uitgedeeld te hebben ben ik samen met Christiaan en Samuël nog even rond het dorp gaan lopen. Als een volleerde gids heb ik lopen vertellen over alle huisjes die door stichting zijn gebouwd en over de verschillende inwoners van het dorp. Ik vond het erg tof om weer in Cǎlimǎnești te zijn en om iedereen uit het dorp weer te zien. Verder was het erg goed om te zien...

Lees meer

Winterreis Dag 3

Winterreis Dag 3

Posted by on dec 25, 2015 in Winterreis 2015 |

Winterreis 2015 dag 3. Om half negen zaten we aan het ontbijt. We hadden allemaal veel zin in deze dag, want we gingen eindelijk nu echt de pakketten uitdelen. Voor vandaag stond Chinari op de planning. Onderweg daar naartoe, in de hele leuke busjes, haalden we eerst twee Nederlandse contactpersonen op. Zij zijn bekend in Chinari en doen veel voor het dorp. De contactpersonen, Ruben en Joke, vertelde ons eerst even wat informatie over het dorpje en legden ons uit hoe we te werk moesten gaan. Chinari is een klein dorpje van ongeveer dertig huisjes, wat je eigenlijk geen huisjes kan noemen. Het ligt op een berg, afgelegen van de wijken waar de ‘’normale’’ mensen wonen. Het is indrukwekkend om te zien hoe de mensen daar hun leven leiden. Net alsof het niet echt is wat je ziet, heel onwerkelijk. Overal modder, troep, kleine ‘’huisjes’’ en armoedige mensen. Ook kwam er een paard met wagen het dorp in, dat is een heel normaal vervoersmiddel hier. Niet alleen in de zigeunerdorpjes, maar ook op de wegen er naar toe. Zodra we het dorpje binnen reden, zwaaiden er veel mensen naar ons. Heel leuk om te zien hoe blij ze daar met ons zijn. Dat merkte we ook al wel toen we ons busje uitstapten. Er kwamen allerlei lieve, mooie kindjes naar ons toe. Ze waren eerst nog een beetje verlegen, maar al snel hadden we kinderen aan onze handen en op onze rug. Het was wel lastig dat we niet met ze konden praten, maar ze vonden hand in hand rondlopen/op onze rug paardrijden al helemaal leuk. We konden gelukkig via de tolk wel dingen vragen en we hebben ook al wat woordjes geleerd. Zoals ‘’food’’/’’foot’’, of hoe je het ook schrijft. Dat zeiden de kinderen steeds toen ze op onze rug zaten. Het betekende dat we de hele middag hebben gerend met kinderen op onze rug. We zijn lekker heeel warm in de zon zonder jas buiten geweest, en dat met de winterreis. Met het uitdelen van de voedselpakketten mochten we overal naar binnen, de mensen waren erg gastvrij. Het was vaak een huis met één kamer van ongeveer vijf bij vijf meter. Soms  was daar dan ook nog een bovenverdieping bij. Meestal stond er in die kamer niet meer dan een bank, een tafeltje, een kleed en een televisie. In sommige huisjes leven zelfs meerdere gezinnen. Het was mooi om te zien hoe dankbaar ze zijn met een relatief klein voedselpakket (plus een deken en brood). Toen ik met kinderen door het dorp liep, liep een vrouw naar me toe en gaf me een banaan. Het was dubbel om een banaan voor hun ogen op te eten, terwijl zij juist de armen zijn. Ze heeft weinig, maar geeft veel. Nog wat anders wat ik heel indrukwekkend vond, was toen ik twee meisjes van ongeveer drie jaar zag. Ze...

Lees meer

Winterreis 2015 Dag 2

Posted by on dec 23, 2015 in Winterreis 2015 |

22-12-2015 Winterreis dag 2 Hallo lieve thuisblijvers! Na een welverdiende nachtrust was het dinsdagochtend om 8 uur tijd voor het ontbijt. Onder het genot van heerlijke roerbakei gemaakt door Christiaan werden voorgaande dag en nacht besproken en werden er plannen gemaakt. Want, om later in de week voedselpakketten uit te kunnen delen moesten deze natuurlijk eerst worden gevuld. Daarom werden er weer twee groepen gemaakt waarvan er één naar de Slegros, een hele grote supermarkt, en de ander naar de markt ging. Zelf ben ik mee geweest naar de Slegros. Door goede voorbereidingen stonden de karren met de producten voor de voedselpakketten al snel klaar. Maar er moest, het blijkt na gisteren een traditie te worden, weer worden gewacht. Nu ging het om de truck die de producten naar ons verblijf zou brengen.  Maar met zo’n gezellige groep is wachten natuurlijk geen probleem. Er moesten nog boodschappen worden gedaan dus besloten we die meteen bij deze groothandel te doen. Door de grote schappen met erg veel keuze was dit niet altijd makkelijk, maar uiteindelijk stonden we met de ingrediënten voor een rijstgerecht met kerrie bij de kassa. Niet iedereen was het hier mee eens, er was ook een team saté, maar team kerrie had gewonnen. De truck was nog steeds niet gearriveerd, evenals de andere groep die dekens en appels aan het halen was. Dit leed werd echter verzacht door de aanwezigheid van WIFI in een hoek van de winkel. Wij kwamen dus de tijd wel door en hebben een teken van leven kunnen geven aan vrienden en familie. Even later was het dan toch tijd de producten in te laden. Met z’n allen en met de hulp van de bestuurder van de truck was dit zo gedaan. We reden naar ons verblijf en begonnen uit te laden. De groep vormde een geoliede machine en via een rij werden de producten van de vrachtwagen naar de gezamenlijke ruimte doorgegeven of indien mogelijk gegooid. Zonder barsten en scherven stonden de producten binnen een recordtijd geordend binnen. Daarna vertrok het boodschappencomité bestaande uit Emile, Christiaan, tolk Alexandra en ikzelf naar de Penny Market. Er was namelijk tijdens de lunch gebleken dat we toch meer aten dan we dachten en dus moest er brood en beleg voor het ontbijt van woensdag worden gehaald. Er werd goed ingeslagen waarna we terugkeerden naar onze huisjes. Op een of andere manier raakte iedereen toen in de chillmodus. Bedden werden opgezocht, Oreo’s gegeten en liedjes werden gezongen. Daarnaast wist Peter nog een lach op ieders gezicht te toveren door te vallen bij het springen over een toch iets te hoog hekje. Om 8 uur was het dan eindelijk tijd voor het avondeten. Het was een beetje behelpen omdat de eetruimte voor een groot gedeelte gevuld was met producten voor de pakketten. Door een nieuwe tafelopstelling hebben we echter heerlijk en gezellig kunnen eten. Door het late...

Lees meer

Winterreis 2015 Dag 1

Winterreis 2015 Dag 1

Posted by on dec 23, 2015 in Winterreis 2015 |

21-12-2015 Winterreis dag 1. Maandag ochtend 4.30 zijn we vertrokken bij Nico Voshol. Wij zijn gezellig uitgezwaaid door enkele ouders. Om 6.45 arriveerden we in Dortmund waar het lange wachten begon. We moesten de bagage inchecken en er waren extra veiligheidscontroles. 7.45 waren we door de Douane waarna we een half uur moesten wachten omdat het vliegtuig vertraagt was. Het vliegen was voor sommigen de eerste keer, best wel spannend allemaal. Om 8.30 zaten we in het vliegtuig onderweg naar Sibiu in Roemenië. Na een mislukte landingspoging volgde een tweede, die eveneens mislukte door dichte mist. Er werd besloten om een uur rond te hangen boven het vliegveld van Sibiu. Na een uur werd een derde tevens laatste poging gedaan om te landen, wederom werd deze landing afgebroken wegens dichte mist. Toen is koers gezet naar Targua Murres  waar we een half uur later landen. Uiteindelijk hebben we een 1 ½ vertraging opgelopen met het vliegen. Nadat we door de douane waren begon het lange wachten opnieuw. Er stonden namelijk 2 bussen voor ons klaar in Sibiu. Emile en Nico hebben uiteindelijk geregeld dat de bussen naar Targua Murres gebracht werden. Uiteindelijk hebben wij 3 uur  op het vliegveld doorgebracht, een bus kwam al na een 2 uur. We hebben besloten om de groep te splitsen, een groep ging met Nico mee boodschappen doen en vervolgens hebben zij ook de tolken opgehaald. De tweede groep waar ikzelf ook bij zat hebben de chauffeur van de bus afgezet in Targua Murres en zijn direct naar het appartement gereden. Deze trip duurde ruim een uur, dit omdat het erg mistig was, op sommige plekken had je nog geen tien meter zicht. Wat ik wel bijzonder vond is dat er mensen dronken over straat liepen, slingerende fietsers  en overstekende zwerfhonden. Uiteindelijk zaten we om 20.30 aan tafel. Nadat we God hebben gedankt voor de goede reis en een veilige aankomst in Pallos hebben we genoten van een heerlijk pasta maaltijd. Na afloop van de maaltijd hebben de dag geëvalueerd en nog wat gedronken waarna iedereen zo langzaam aan zijn/ haar bed heeft opgezocht. Giel.   Meerdere foto’s...

Lees meer