Dag 8, dag van vertrek

Posted by on jan 4, 2017 in Winterreis 2016 |

It’s a beautiful day……the sun is shining…., de laatste keer dat we dit zullen horen. Is het wel zo’n beautiful day? Gemengde gevoelens voel ik opkomen. Tuurlijk is het fijn om weer naar huis te gaan, naar je gezin, je eigen dingen, bed enz. Dat heb ik zeker gemist. Maar wil ik eigenlijk al wel weg? We hebben het zo leuk met elkaar, zulke gave dagen achter de rug, waar we zoveel blije gezichten hebben gezien en een piepklein beetje de mensen hebben kunnen helpen. Dat gaan we nu achterlaten. Maar goed, niet veel tijd om te mijmeren, de ontbijttafel staat weer klaar en de laatste klusjes moeten gedaan worden om de deur van onze gezellige verblijf achter ons te sluiten. Jeroen, Anisoara en Alexandra worden opgehaald door de ouders van Anisoara en dat is ons eerste afscheid. Tja, niet leuk, maar we moeten echt de bussen in richting het vliegveld van Cluji. De rit is vol bochten en kuilen, maar we komen ruim op tijd aan op het vliegveld. Bussen inleveren, koffers inchecken, door de controle heen, wat lekkers kopen voor thuis of in het vliegtuig en wachten totdat we het vliegtuig in mogen. Dat duurt wat langer dan gepland en met ongeveer een half uur vertraging stijgen we op. In het vliegtuig kijken we nog wat foto’s op onze telefoons, wordt er geslapen en vragen we ons af hoe het straks allemaal thuis weer zal zijn. Dan gaat het ‘gewone’ leven weer starten. Sommigen van de groep moeten direct de volgende dag alweer vroeg op om te werken/naar hun stage te gaan. Succes voor jullie! Net voor de landing op Eindhoven vliegen we door een aantal dikke wolkendekens heen en zien we ons Nederland liggen. Oh…. wat is het groen en plat. Op Eindhoven aangekomen, staan daar onze chauffeurs Hermien, Andre en Michiel ons op te wachten om ons naar Amersfoort te rijden. Maar eerst nog even een kop koffie en onze allereerste oliebol opeten. Want buiten staat een oliebollenkraam. De mevrouw van de kraam bakt speciaal voor ons verse oliebollen en ze smaken ons ontzettend goed. We begeven ons weer op de drukke snelwegen van Nederland en met wat opstopping bij Amersfoort arriveren we uiteindelijk rond 18.30 uur bij de Boogkerk. Onze lieve familie staat ons daar op te wachten, heerlijk! Tijd om ook van elkaar afscheid te nemen. Even lekker knuffelen met elkaar en ieder gaat zijn/haar weegs. Maar….. dat is maar van korte duur. Volgens mij zijn de eerste afspraken alweer gemaakt. Persoonlijke noot van mijzelf: Lieve mensen en jongeren, wat heb ik ontzettend genoten van en met jullie afgelopen week. Een belevenis die ik niet had willen missen. Nu ik thuis ben, merk ik dat het langzaam begint te ‘ landen’ en aardig wat emoties met zich meebrengt. Ik vind het lastig om erover te praten, want dan gaan de traanbuizen open :). Moet...

Lees meer

Dag 7

Posted by on jan 3, 2017 in Winterreis 2016 |

Ondanks dat ieder van ons enorm heeft genoten van de afgelopen dagen, waren we allemaal blij dat we vandaag een dagje ‘vrij’ hadden. In de planningsfase is er namelijk een dorpje afgevallen, waardoor er een dag over bleef. Het plan was om eerst naar een soort kledingmarkt in de buurt van ons verblijf te gaan, en daarna naar de zoutmijn bij Turda, op zo’n anderhalf uur rijden, en na afloop nog naar het winkelcentrum in Targu Mures, voor souvenirs en dat soort dingen. Gelukkig zijn we flexibel, want ’s morgens is besloten om toch de kledingmarkt maar te skippen, en nadat ons bezoek aan de zoutmijn was uitgelopen hebben we ook Targu Mures Mall maar overgeslagen, dus is het bij de zoutmijn gebleven. Onze originele tolken, Jeroen en Anisoara, bleven lekker thuis, maar Alexandra, het zusje van Anisoara, ging mee als tolk en voor de gezelligheid. Alexandra is gisteren, na ons bezoek aan Eremitu, namelijk met ons meegegaan om te komen logeren. De zoutmijn hier is de tweede in Europa, en is tussen grofweg 1850 tot 2009 in gebruik geweest. Het bestaat uit een serie enorme man-made grotten, die voor en flink deel toegankelijk zijn. Het is lastig te beschrijven, dus de foto’s en filmpjes dienen wel bekeken te worden. De enorme verlichte grotten, met zoutkristallen aan de muren en het plafond, zijn namelijk een prachtig en indrukwekkend gezicht. De 26 verdiepingen aan trappen die we naar beneden én naar boven hebben moeten trotseren waren iets minder in trek, maar het is ons allemaal gelukt en dat is best het vermelden waard. Op de vloer van de grootste grot is een soort toeristische ruimte gemaakt, met biljarttafels, een bowlingbaan, tafeltennistafels en zelfs een mini-reuzenrad (dwergenrad?). Helaas moest voor alles afzonderlijk betaald worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook was er nog de optie om op een zout meertje op de bodem van een van de grotten te varen. Na onze ogen uit gekeken te hebben, zijn we de rest van de trappen gaan trotseren, en na een kleine 3 uur stonden we weer buiten. Bij één van de kraampjes buiten hebben we kort even lunch naar binnen gewerkt, en zijn we terug naar huis gereden. Eenmaal thuis aangekomen stond ons een gelukkige verrassing te wachten, Anisoara had namelijk, tegen ons protest in, een flink deel van de schoonmaak van het verblijf op zich genomen, wat ons weer tijd scheelde, zodat we even konden uitrusten voordat we uit eten gingen. Het plan om bij Atlas, destijds de trouwlocatie van Jeroen en Anisoara, te gaan eten is helaas niet doorgegaan aangezien dat gesloten was, maar we hebben een ander leuk restaurantje gevonden in de buurt, waar we allemaal heerlijk hebben gegeten. Thuis aangekomen hebben we met zijn allen onze ervaringen van de week gedeeld, wat heel gaaf was om te horen. Morgen gaan we weer naar huis en gaat...

Lees meer

Dag 6

Dag 6

Posted by on jan 2, 2017 in Winterreis 2016 |

Ook vanuit Roemenië wensen wij iedereen een gezond en liefdevol 2017. Met afro-trap door de speakers en Kor al swingend achter het stuur waren wij onderweg naar de vuurwerkshow om 2017 in te luiden. Om 24.00 uur ging alles los. Blije mensen en een mooi vuurwerkspectakel wat werd afgerond met de wals. Al walsend gingen wij als groep het nieuwe (Roemeense) jaar in. Daarna snel weer naar ons huis om af te tellen tot 01.00 uur, want dan was het voor ons echt oud en nieuw. Want eens een Nederlander altijd een Nederlander. Met champagne en een hoop knuffels zijn we het Nederlandse nieuw jaar ingegaan. Daarna even heerlijk de voeten van de vloer, maar we moesten ook nog even flink aan de bak om pannenkoeken te bakken. Tot 03.00 uur gezellig in de keuken in de weer geweest en de teller stond op 170! Snel ons bed in en een paar uurtjes slapen want om 8.30 uur moeten we alweer aan de ontbijttafel zitten. Vanmorgen weer de kou in en op weg naar Eremitu, waar we de kerkdienst bijwonen. Kor spreekt de gemeente ook nog toe en wij brengen 3 liederen ten gehore onder begeleiding van het gitaarspel van Jeroen. De gemeenteleden hebben erg genoten van onze aanwezigheid en zijn zeer te spreken over het werk wat wij hier doen. Nog even heerlijk aan koffie bij de ouders van Anisoara en afscheid nemen van Eremitu. Er is overigens een nieuwe teller bijgekomen, we zagen namelijk vanuit de auto een vos langs de weg lopen. De vossenteller staat op 3.  Prachtig in het witte sneeuwlandschap. Teruggekomen op de locatie even een uurtje bankhangen. De lange & koude dagen en de indrukken die worden opgedaan beginnen langzamerhand haar tol te eisen. Zoals we al zeiden, eens een Nederlander altijd een Nederlander: Uiteraard zijn de pannenkoeken door ons goedgekeurd. Om 15.00 uur weer startklaar om naar Balauseri te gaan om onze met bloed, zweet en tranen gebakken pannenkoeken uit te delen, met een beker melk en een appel. Wat was het heerlijk om iedereen daar weer te zien! De kinderen kwamen de huizen weer uitgerend en wat gaaf om te zien dat sommige kinderen een kledingstuk aanhadden die we vrijdag daar hadden uitgedeeld. Ondanks dit blijft het confronterend om te zien hoe de mensen hier (over)leven. Het ontbreken van het besef over hygiëne, tijd, kennis en ouderschap wordt alsmaar duidelijker. Hieruit blijkt maar weer hoe hard de hulp in dorpen zoals deze nodig is. Desalniettemin hebben de kinderen gesmuld van de pannenkoeken en wat over was, konden we nog uitdelen aan de ouders. En natuurlijk is er ruim de tijd genomen om te spelen, te zingen en voornamelijk te knuffelen met de kinderen. Ook de laatste sleutelhangers werden hier nog uitgedeeld. Die lach, dankbaarheid en blijdschap op hun gezichten, is niet te beschrijven. Wat gaaf dat we Jezus’ liefde zo mogen doorgeven! In...

Lees meer

Dag 5

Posted by on dec 31, 2016 in Overige, Winterreis 2016 |

Terwijl we deze blog schrijven hebben we de Top 2000 lekker op de achtergrond staan, zit Nadya mee te blèren met “Hè Jude” en zitten we de genieten van een lekker biertje. Zoals je al leest is vandaag weer een heerlijke dag geweest. Het begon vanochtend al goed, toen we lekker mochten uitslapen. Wakker worden met de al wel bekende ‘It’s a beautiful daaaaayyy!’ Van Kor is dan ook geen probleem. Helaas gebeurde dit wel een half uurtje te vroeg. Om 09:30 zaten we met z’n allen aan het ontbijt en daarna gingen we de laatste voedselpakketten inladen. Met dank aan Samuels goede leiding waren we voor het eerst op tijd klaar. Sterker nog. We waren tien minuten te vroeg. Om 10:50 zaten we gepropt in twee busjes en om 11:15, nadat we de brooden opgehaald hadden, waren we onderweg naar Eremitu. Al rijdend door een sprookjesachtig Roemenië, met overal prachtige sneeuw en bergen perfect om van af te sleeën, werden er velen foto’s gemaakt. Helaas genoot niet iedereen er zo van. Iemand was in de nacht ziek geworden en daardoor werd die hele mooie witte sneeuw ietsje minder wit, grofweg gezegd. Toen we eindelijk bij de familie Rapa aankwamen begonnen we dan eindelijk met het uitdelen van de eerste 90 pakketten. Helaas ging dit niet zo heel snel, omdat het onwijs koud was. Afgelopen nacht was het namelijk -19 en toen we daar aankwamen was het nog steeds ergens tussen de -10 en -15 graden. Het is dan zo bizar om te zien dat er mensen in huisjes leven die er uit zien als een schuurtje en deze huisjes helemaal warm gestookt worden. En dat terwijl deze straat in Eremitu best rijk is vergeleken met de andere dorpjes waar we zijn geweest. Maar schijn bedriegt. Huisjes worden vaak gedeeld met twee of drie families en soms staat er ook niet meer in dan een bed, fornuis en een tafel. Halverwege het uitdelen werden we door een hele lieve meneer en mevrouw naar binnen geroepen en mochten we allemaal even een glaasje fris drinken. Dankbaar dat ze waren. Daarna gingen we weer opgewarmd door met het uitdelen van pakketten en toen we eindelijk het laatste pakket gingen uitdelen kregen we ook nog cake van een lief oud vrouwtje. Hierbij zat de een deel van de groep alvast in de bus en kwam ze zelfs nog naar buiten om ons ook wat te brengen. Tegen de tijd dat we eindelijk klaar waren was iedereen helemaal koud en daarom gingen we terug naar de familie van Anisoara (Rapa) en hier gingen we met z’n allen even wat eten. Een lunch stond klaar, compleet met Nederlandse beschuit, hagelslag en thee. Heerlijk! Nadat we lekker opgewarmd waren splitsten we op in twee verschillende groepen omdat we rekening moesten houden met winkels die vandaag eerder zouden sluiten in verband met oud en nieuw. De ene groep...

Lees meer

Dag 4

Dag 4

Posted by on dec 30, 2016 in Overige, Winterreis 2016 |

Lieve mensen, Wat hebben we weer een prachtige dag gehad! Wonder boven wonder was Milou vandaag eerder wakker dan Kor en zij wekte ons dan ook deze ochtend wakker met het inmiddels bekende zinnetje: ‘ It’ s a beautiful daaaaay’. Tijdens het ontbijt hadden we wat last van crusli struggles, maar desondanks was het weer smullen geblazen. Ook het inladen van ong 65 pakketten duurde iets langer dan gepland door de inmiddels bekende en typerende ochtend opstart problemen van de groep. We zaten dan ook een half uur later dan gepland in de bus, maar hè het is Roemenië dus dat kan gewoon. Op naar Caliminesti!! Al rijdend door de bergen genoten we van de prachtige sneeuw en heerlijke zon. OHNEE, de sneeuw begint hierdoor wel wat te smelten. Aangekomen bij het dorp begon het busje van Kor wel heel erg te glijden op de weg. We moesten vandaag voor het eerst gebruik maken van de sneeuwkettingen. Weer iets van ons lijstje kunnen afvinken! Het uitdelen van de voedselpakketten liep voorspoedig door de ontzettend fijne begeleiding van Jeroen en Anisoara. Met wat geglibber, geglij en een aantal val partijen kwamen de voedselpakketten op hun plek. Gelukkig zijn de mensen daar wel erg goed in lopen op dit glibberige ijs. Er waren mooie ontmoetingen met verschillende soorten leeftijden. Het is mooi om te zien dat deze mensen door de jaren heen er al iets beter aan toe zijn dan voorheen. Dit verandert niet de dankbaarheid van de mensen die een pakket van ons ontvingen. Na heel wat geknuffel, zingen met de kids, lol en een hoop gezelligheid namen we afscheid en gingen we terug naar de locatie. Door het enthousiasme van de kids was het afscheid nemen wel even lastig. Toen we wegreden kregen we erg veel luchtkussen en hartjes van deze prachtige kids. Met het prachtige uitzicht is het nooit erg om weer een tijdje in de auto te zitten. Ennnnnnnn niet te vergeten de goede muziek smaak van Samuel en Rob. Deze keer sprak de muziek Kor ook erg aan. Dit is anders niet geheel vanzelfsprekend. Hierdoor vergat hij bijna om op de weg te letten doordat hij al zingend en swingend achter het stuur zat. De derde rij van de auto genoot hier enorm van. Jeroen veraste ons nog even met een heerlijke Roemeense lekkernij. We maakten een korte tussenstop en aten kürtös. Dit was een heerlijke vervanger voor de Hollandse oliebol. Terug bij de locatie besloten we terug te gaan naar Balauseri. Hier hebben we tassen kleding uitgedeeld die we gister niet meer in de auto gepropt kregen. Nadat we gister hadden gezegd dat we niet meer de volgende dag terug zouden komen was het dan ook een hele verrassing voor de mensen daar! Vanuit alle hoeken en gaten kwamen de kids. Al gauw kwam er een hele groep om ons heen staan en het was...

Lees meer

Dag 3

Dag 3

Posted by on dec 29, 2016 in Overige, Winterreis 2016 |

”It’ s a beautiful daaaaaay”, hoorden we vanochtend weer, zo zuiver als maar kan, uit de mond van Kor. En gelijk had ie hoor, het was vandaag een heeele mooie dag. De dag begon met een kort ontbijtje, omdat we al snel moesten beginnen met het inladen van de kar. We moesten naast voedselpakketten ook kleden en tasjes met kleding inladen, dus de busjes(+kar) zaten lekker vol. Driekwartier later dan gepland zaten we in de busjes. Gelukkig is te laat komen in Roemenië wel normaal,  waar we/ik niet snel genoeg aan kunnen/kan wennen. De busreisjes zijn deze reis trouwens nog meer genieten dan normaal, want het landschap is praaachtig besneeuwd. Maar goed, we kwamen uiteindelijk aan bij dominee ”LosBallosh” in Chibed, waar de Irinagroep afgelopen zomer ook naar toe is geweest. Daar hebben we onder het genot van een lekker warm theetje veel vragen gesteld over hoe de zigeuners worden gezien in de Roemeense maatschappij. Vervolgens gingen we, samen met ”LosBallosh”, in de buurt van de dominee zes voedselpakketten uitdelen. Heerlijk om die dankbare en vrolijke (kinder)gezichten weer te zien. Ook gingen we naar ”het blauwe huisje”; een zigeunerhuisje wat op een open veld staat. De kinderen kwamen vanaf een grote afstand op ons afgerend, om vervolgens samen weer naar hun huisje te lopen. Na het uitdelen van twee voedselpakketten hebben Kor, Hanneke, Rob, Linda en dominee ”LosBallosh” gebeden in een huisje waarin een man was die alleen maar op bed kon liggen vanwege zijn astma. Ondanks Hanneke door het gebed heen ”amen” zei omdat ze dacht dat het was afgelopen, waren de mensen erg dankbaar voor dit gebed. (Ik ga even weg voor de mannequin-challenge bij het voedselpakketten maken beneden, joe) Na dit alles reden we naar het gedeelte van Chibed waar de Irinagroep afgelopen zomer twee huisjes heeft gebouwd. Ennnn de huisjes stonden nog net zo mooi als in de zomer, kon ook niet anders met Kees, Peter, Leon en de rest. De oma van het dorpje onderhoudt het huisje zo goed mogelijk, dominee ”LosBallosh” zei dat ze elke dag bezig is met het onderhouden van haar huisje. Ze hebben voor de rest de huisjes heel mooi ingericht, super leuk om te zien! (Zie foto’s). Ik heb nog foto’ s van afgelopen zomerreis aan de oma gegeven, waar ze ook weer heerlijk dankbaar voor was. Het uitdelen van de voedselpakketten verliep goed en we hebben ons weer goed vermaakt met de leuke kindertjes. Na twintig voedselpakketten, sneeuwbalgevechtjes en veel dankbare gezichtjes vertrokken we van Chibed naar Balauseri. Vol verwachting klopte ons hart, omdat we de kindjes weer gingen zien. Toen we het dorpje binnen reden, herkenden sommige kinderen ons al en begonnen ze achter de busjes aan te rennen. Na het reünie’tje met (weer) veel knuffels en stralende gezichtjes begonnen we in tweetallen voedselpakketten uit te delen. Elk tweetal liep steeds met de mensen mee naar binnen, waar trots even...

Lees meer

Winterreis 2016 dag 2

Posted by on dec 28, 2016 in Overige, Winterreis 2016 |

Hallo allemaal! Ik zal deze blog beginnen met een korte samenvatting van onze reisdag. Want moe als we waren zijn we gisteren meteen gaan slapen 🙂 Voor de verandering vlogen we deze Irinareis op een comfortabel tijdstip, 15:45 was de planning. Dit werd al gauw 16:15 waardoor we onze strakke tijdplannen iets moesten laten vieren. Ondanks wat misselijkheid aan boord van het vliegtuig verliep de reis goed. Niet lang na het landen zaten we in de vertrouwde busjes, dit jaar zowaar gedecoreerd met vrolijke kerstverlichting. Het was wel even wennen. Afgelopen reizen raceten we namelijk Roemenië rond in twee witte busjes. Dit jaar is echter een busje verruild voor een donkerblauw exemplaar. Ontwenningsverschijnselen verschenen en sindsdien zit het witte busje steeds vol en het donkerblauwe busje halfvol, net zoals het glas 😉 Om 20:30 was het hoog tijd voor avondeten en werd er gestopt bij een restaurant. Meteen werd er kennis gemaakt met de Roemeense kou en vooral de sneeuw zorgde voor veel blije gezichten. Tel daar nog heerlijke pizza’s, schnitzels en patatjes bij op en het feest is compleet. De reis werd vervolgd en om 23:45 werd de eindbestemming bereikt. Na op mijn afgelopen twee reizen op het luxe Pallos verbleven te hebben slapen we dit jaar in een mooi huis in Targu Mures. Zoals eerder vermeld zijn we snel gaan slapen. Want we hebben nog een lange week voor de boeg 🙂 Vandaag was het ook weer vroeg tijd om op te staan. Er moest namelijk brood worden gehaald voor het ontbijt. Om 08:00 vertrok ik met een groepje, ook wel het boodschappencomite, richting de Kaufland. Ondertussen ontwaakte de rest van de groep rustig, al dan niet begeleid door gezang van Kor. ‘ It’s a beautiful day, the sun is shining’, u kent het wel. Na een goed ontbijt was het tijd om spullen voor de voedselpakketten te roggelen, aldus Sanne die naast mij zit. Eerst reden we naar de markt om appels te kopen. Op die markt kregen we al een glimp van het moois wat wij emo-meiden van de zomerreis morgen mee hopen te maken. Er was namelijk een gezin uit Balauseri boodschappen aan het doen en wij herkenden de kinderen. Een hoop liefdevolle blikken zijn al uitgewisseld en we kunnen niet meer wachten tot morgen. Dan gaan we namelijk voedselpakketten uitdelen in Balauseri en Chibed, onze favoriete dorpjes 🙂 Het middagprogramma bestond uit het inpakken van vele voedselpakketten en het uitzoeken van wel twintig vuilniszakken kleding. Het resultaat mag er zijn. Nu, om 21:00, zijn de pakketten voor de komende twee dagen klaar en voor morgen zijn bijna alle kleren gesorteerd. We zijn allemaal dan ook toe aan een goede nachtrust om fris te beginnen aan dat waar we het allemaal voor doen; Het uitdelen van de pakketten. Want morgen is ie daar dan eindelijk…. De dag die je wist dat zou komen 🙂...

Lees meer