Laatste dag

Laatste dag

Posted by on aug 4, 2016 in Zomerreis 2016 |

Beste allemaal, Helaas zit het erop vandaag, inmiddels zijn we veilig thuis gekomen en welkom geheten door familie en vrienden. Fijn dat ook nu weer zoveel mensen voor ons klaar hebben gestaan bij het vliegveld om ons op te halen, heel hartelijk dank namens de hele groep! 3 augustus: De laatste dag in Sovata begon met nattigheid maar al gauw brak de zon door en werd het heerlijk weer. Vandaag is de dag van inpakken en alles opruimen. Martijn en Peter hebben ervoor gezorgd dat de bussen schoon gemaakt werden in de plaatselijke wasstraat, weer als nieuw! Top gedaan mannen! De rest van de groep heeft schoongemaakt in de keuken, boodschappen uitgezocht en de Kinderwerkspullen op aantal en kwaliteit beoordeeld. vandaag hebben we ook afscheid genomen van Alexandra, onze tolk en heeft de groep haar een geld bedrag overhandigd om te beginnen met haar rijlessen, leuk initiatief mensen! Verder hebben Kees en ik aan iedereen een persoonlijk woordje gewijd en is de verkiezing gehouden wie van ons nou als leiding nou eigenlijk het mannetje en vrouwtje is, dit schijnt elk jaar erg belangrijk te zijn…. Nou, dat was best moeilijk, maar na een meerderheid van stemmen vond de groep dat we beiden vrouwtje zijn en Lysa het mannetje. Zo zie je maar, we gaan met de tijd mee… Na de lunch gaan we naar Erimitu om Alexandra thuis te brengen, we drinken nog wat bij dit zeer gastvrije gezin en vertrekken naar Clui Napoca. Hier hebben we een overnachting in een hotel, waarvan enkele kamers best groot zijn….. We gaan uit eten in het centrum van deze zeer drukke maar mooie stad en maken nog een wandeling waarbij we veel aandacht trekken van omstanders. Hoe zou dat nou komen…. Het was in ieder geval erg gezellig in het centrum maar besluiten toch op tijd te vertrekken naar het hotel, zodat iedereen in de gelegenheid is een kort nachtje iets langer te maken. Vandaag vertrekken we om half vijf (in Nederland half vier!) naar het vliegveld voor de terugreis. we zijn ruim op tijd en hebben alle tijd ons meegebrachte ontbijt naar binnen te werken, echt lekker was het niet maar ja, we hebben iets in de maag voordat we het vliegtuig ingaan. Na een redelijk korte reis komen we aan in Eindhoven, waar onze enthousiaste chauffeurs al gretig staan te wachten ons mee te nemen naar Amersfoort. Om ongeveer half elf komen we aan bij de Boogkerk waar al veel ouders ons verwelkomen na dit grote avontuur. We willen iedereen bedanken voor hun bijdrage, in welke vorm dan ook, dat we samen met de jongeren deze reis hebben kunnen maken. Kees en...

Lees meer

Dag 13

Dag 13

Posted by on aug 2, 2016 in Zomerreis 2016 |

Daar zijn we dan weer beste lezers,   Vandaag de laatste actieve dag op de bouw in Chibed en het kinderwerk in Bălăușeri. En wat voor dag: Beseffen wat we gedaan hebben afgelopen 2 weken. Als we terugkijken zien we enorm veel zegen na alle uitdagingen die we hadden. Wat zijn we verbonden geraakt aan het ‘’uitschot” van de maatschappij. Wij snappen niet dat deze lieve kinderen en families niet geaccepteerd worden door de eigen bevolking. Natuurlijk zien we ook wel dat ze niet volmaakt zijn en niet al te gemotiveerd. Maar ja wat wil je als je geen geld en geen werk hebt? Dan wordt je hopeloos. En zoals we in Calimineste al zagen kan er zeker verandering komen als mensen weer hoop krijgen. En dat is ook wat we mochten doen op beide plaatsen: Hoop en Liefde geven. Dat kan alleen maar als er vertrouwen is en dat verwacht je eigenlijk niet van mensen die zo minderwaardig worden gezien. En toch is het zo bijzonder we krijgen volledig vertrouwen van iedereen! De kinderen van Bălăușeri weten nu dat er een hele groep Hollanders is die van ze houdt. Dat is de hele periode hier al zichtbaar, maar vandaag des te meer als je afscheid neemt. Dan voel je hoeveel  je aan elkaar verbonden bent. Dit schrijft iemand die helemaal niet in Bălăușeri is geweest trouwens.   Hier yvonne, die zelfs elke dag in Bălăușeri geweest is. Ik kan zeker beamen dat het een hele mooie ervaring was. Vanaf het hele begin al. Het moment dat je voor het eerst in een dorpje aankomt en dat er dan meteen kinderen op je af komen rennen, je hand pakken en vragen of je ze mee wilt nemen. De kinderen krijgen zo weinig aandacht en liefde thuis. Dat wij, een stelletje onervaren jong volwassenen, dat aan hen mogen geven is fantastisch. Ook het gevoel wat je krijgt als een meisje op je afgerend komt en ‘Mami, Mami’ roept is onbeschrijfelijk. Na ruim een week met hen bezig te mogen zijn merken we dat we echt gehecht zijn geraakt aan ze. Het was vandaag daarom ook heerlijk dat we niet een programma hadden, maar alleen maar met ze konden knuffelen, dansen en liefde konden geven. Het afscheid vond ik persoonlijk erg moeilijk. Wanneer kinderen bloemen voor je plukken en vervolgens je plat knuffelen, breekt je hart als je ze moet loslaten. Een heel lief meisje, Gyöngyike,  met wie ik persoonlijk veel had, vroeg zich af waarom ik huilde aangezien ze me van ’t winter weer zou zien. Ik heb zo’n gevoel dat ik er van ’t winter weer bij ben.   Door allerlei omstandigheden ben ik, Kees, steeds op de bouw in Chibed geweest namelijk. Maar ook daar raak je gehecht aan de mensen doordat je ze elke dag ontmoet, want ze leven allemaal buiten. Ze maken ook vrij gemakkelijk contact...

Lees meer

Dag 12

Dag 12

Posted by on aug 1, 2016 in Zomerreis 2016 |

Lief blogboek, Haaai daar zijn we weer! We hebben ons opgeofferd om de blog te schrijven aangezien niemand zich aan gesproken voelde toen de vraag werd gesteld. Vandaag waren wij van plan om naar het kinderwerk te gaan. We hadden mooie dingen bedacht: de waterspelen (allemaal spelletjes met water. Het zou heel warm worden en zo krijgen we de kinderen ook nog eens schoon!). Maar het liep niet helemaal als gepland, waardoor er meer mensen naar de bouw moesten. Wij (Julia en Sanne) offerden ons weer op… Gelukkig zijn we er achter gekomen dat we de beste keuze hebben gemaakt. We hebben ons zeer vermaakt tussen de mannen en zigeuners, door middel van verschillende liedjes (we hebben ons hele repertoire gezongen tijdens het verven van het plafond), trendy kleuren en gezellige mensen. De lunch hielden we op een bankje naast de kerk. Omdat er geen wc is op de bouwplaats klopten we aan bij dominee Ballas. We werden hartelijk ontvangen door hem en zijn vrouw. Meteen kwam er een schaal koekjes op tafel en werd een glas drinken in onze handen geduwd (dit is over het algemeen heel erg normaal in Roemenië, naar onze beleving). Ook nodigden ze ons uit voor diner morgenavond, waar we ook gretig gebruik van gaan maken. Op onze beurt hebben wij hen uitgenodigd om de uitreiking van de sleutels van de huisjes bij te wonen. Wij moesten ons weer losrukken om weer verder te gaan met de klusjes in Chibed en het verven. Het verfwerk is Gata (klaar in het Hongaars). Aan de huisjes moet nog het een en het ander gebeuren, maar morgen komt dat allemaal af. Met de zigeuners van de gemeenschap waar wij huisjes bouwen is een goede band opgebouwd. Hun gezichten beginnen te stralen als we aankomen rijden en meteen wordt er gevraagd of we willen voetballen of kleuren. Ook staan er meteen drie kindjes om je heen die opgetild willen worden. Toch zijn de mensen daar niet opdringerig en altijd behulpzaam. Je merkt dat ze onze hulp op prijs stellen en dat werd vandaag vooral zichtbaar. Er kwamen vrouwen op ons aflopen met een zigeunerhoofddoekje, die ze ons op wilden doen. Daarna stonden ze erop dat we ze meenamen. Heel bijzonder, omdat ze zelf vrijwel niks hebben en zelfs dat weg willen geven!     Weet u nog dat we werden uitgenodigd door opa en oma van de overkant? Deze lieve mensen hadden we voor vanavond uitgenodigd om te komen eten. Onze geweldige koks hadden vlees ingeslagen en samen met Sjaanie (de eigenaar van onze huisjes) zijn ze aan het barbecueën geslagen. Oma had heerlijke appelcakejes gemaakt en die hebben we ook verorberd. Het was een hele gezellige avond kortom! Met de allerliefste groetjes van Julia en Sanne (en Peter was er deze keer niet bij)   Paardenwagenteller: 200 Beerteller: still 1   Het kinderwerk in Baulisiere was hilarisch,...

Lees meer

Dag 11

Dag 11

Posted by on jul 31, 2016 in Zomerreis 2016 |

Lieve mensen, Acht uur, de wekker gaat. Het is weer een dag in het (bijna)altijd zonnige roemenie. Met de slaap nog in het hoofd en ogen ontwaakt Pallos uit een (voor ons doen) lange slaap. De vrouwen, die naar het mij lijkt altijd eerder wakker zijn dan ons, huppelen buiten al om de ontbijttafel.  Vandaag is het plan om in Targu Mures naar een soort van jong en vrij kerk te gaan. Deze kerk begint om elf uur en het is een uurtje rijden, dus we moeten uiterlijk tien uur weg. Na een  snel ontbijt (heren nemen de tijd met wakker worden) vertrekken wij richting TM. De verwachte top50-muziek van doordeweeks veranderd in een Hillsong en opwekking bus. En met Peter achter het stuur komen we ruim op tijd aan bij de kerk, waar we meerdere Nederlanders en oude bekende tegen komen. Zo is Ruben, die we tijdens de winterreis in het eerste dorpje waren tegen gekomen, ook van de partij. De voorganger van de kerk verwelkomt ons in prima Engels en bied ons koffie aan, wat veel van ons gek genoeg afslaan. De dienst zelf bestaat uit drie liedjes en een preek van ongeveer een uur. De preek wordt via koptelefoons  vertaald in het Engels. Helaas is deze niet helemaal honderd procent te verstaan en hebben veel van ons geen idee welke mooie woorden de voorganger met ons had willen delen. Na de dienst spuiten we in onze party ehh.. ik bedoel praise bussen naar Calimanesti  (call me nasty),waar we van plan zijn kinderwerk te doen. Echter waren er erg veel oudere kinderen en het dorp was enorm ontwikkeld (na al die jaren van ons werk daar is dit erg mooi om te zien), daarom hebben we hier alleen een koekje en drinken uitgedeeld. Bovendien duurde de dienst iets langer dan verwacht en waren we nog van plan om naar een meer te gaan. Daar gingen we dan ook heen na een korte wandeling door de zigeunerstraat.   Als we op locatie aankomen zien we meteen dat het 1) zondag is en 2) dat dit één van de weinige meren in de buurt is. Het ziet er zwart van de mensen en er is praktisch geen ruimte om te gaan zitten. Na eindelijk iets van een plek te hebben gevonden merken we ook dat het water voor onze gevoelige Nederlandse standaarden toch wel erg vies is. Daarom gaat de hele karavaan weer terug langs de caravan van Henk en Ingrid, gezette  tante Moeshka, de tent van Sjon en Angelique. Weer omhoog naar de weg, waar we toch maar voor Pallos kiezen, met zijn kleine maar schone zwembad. Hier kan je pas echt genieten van je zondagsrust met een boekje, een muziekje en een luie stoel. Het was me weer een dagje mensen… namens mij  (Leon), en iedereen hier, de groeten. We gaan nu pizza eten, dat hebben wij...

Lees meer

Dag 9 en 10

Dag 9 en 10

Posted by on jul 30, 2016 in Zomerreis 2016 |

Hallo lieve mensen die ons volgen, Vandaag een blog over dag 9 en 10 in één, dus extra veel te lezen J. We hadden het gister zo gezellig bij een lief/ons lieve omaatje dat we (Nadya en Esther) geen puf meer hadden om een blog te schrijven. Onze excuses, of eigenlijk niet want we zijn heerlijk volgepropt met duizenden zelfgemaakte muffins en pannenkoeken en hebben onze eerste lange nacht gehad. Dat lange slapen was wel nodig omdat we een lange en zware week achter de rug hadden met veel kinder- en bouwwerk. Ook gister, dag 9, was weer zo’n dag. We delen de dag weer in een kinderwerk- en bouwgedeelte. Daarom gaat Esther eventjes wat vertellen over het bouwgedeelte en Nadya wat over het kinderwerk. Bouw: Gister was het voor mij, Esther, de eerste keer dat ik naar Chibed oftewel de bouwplek ging. De afgelopen tijd had ik vriendelijk doch dringend duidelijk gemaakt dat ik zo veel mogelijk in Balauseri wilde zijn. Net zoals Nadya en Paulien had ik namelijk tijdens de winterreis ‘vriendinnetjes’ in het voor ons bijzondere dorpje gekregen. De band met deze en nog veel meer andere kinderen is alleen maar sterker geworden waardoor mijn geweten een beetje begon te knagen bij de gedachte dat ik ze een dagje minder kon zien. Ik blijf me erover verbazen hoeveel liefde de kinderen willen maar tegelijkertijd ook uitstralen en over hoe verantwoordelijk en behulpzaam ze zijn. Tegelijkertijd waren er ook jongens uit onze groep nog steeds niet op het kinderwerk geweest en was ik na wat mooie verhalen toch wel benieuwd geworden naar Chibed. Dus na dit mooie verhaaltje over kinderwerk onder het kopje bouw gaan we nu echt naar mijn belevenissen op de bouw in Chibed haha! Zoals elke dag vertrok de bouwbus op hetzelfde moment als de kinderwerkbus. Waar je in de kinderwerkbus echter met 11 mensen op elkaar zit gedrukt hadden we in de bouwbus met zijn vijven heerlijk de ruimte. Ik ging aan de slag met Peter, Roniel, Kees en het gezelligste buurmeisje ooit: Julia. De huisjes lijken van buiten gezien al zo goed als af, maar van binnen was nog genoeg te doen. Zo hebben Julia en ik ons gestort op schilderwerk op de bovenverdieping van één van de huisjes. Tot de lunch hebben we hier aan gewerkt. Nadat we gezellig gegeten hebben in het andere huisje zijn Peter en Roniel verder gegaan met het maken van kozijnen. Julia en ik hebben daarna meer contact gemaakt met de zigeuners van Chibed. We hadden papier, potloden en stickers mee die erg in de smaak vielen. Daarnaast hebben we eten en drinken gedeeld en met ballonnen gespeeld. De volwassenen en kinderen in Chibed waren erg lief en gezellig en ik was blij dat ik mee was gegaan naar de bouw. Het was ook niet een erg lange en hete dag dus ik was helemaal blij....

Lees meer

Dag 8

Dag 8

Posted by on jul 29, 2016 in Zomerreis 2016 |

Lief blogboek, Yes, het brood was vanochtend op tijd (Harry, bedankt!). Daarom konden we ook op tijd vertrekken. Bij het kinderwerk hebben Martijn en Samuel het verhaal over Jona verteld. Hierbij heeft Martijn zijn Meesterskills laten zien. Hierna hebben we het welbekende Jonaliedje van Elly en Rickert gezongen. Na dit alles werd er een doolhof uitgedeeld waarin de kinderen Jona moesten redden uit de vis. De kinderen vinden het kleuren maar al te leuk en vragen om de haverklap ‘Szep?!’ (Vind je het mooi?). Er waren nogal wat kinderen aan het huilen en daarom hebben een aantal van ons al troostend met een kind op de arm de kinderen vermaakt. Eentje is bij mij (Julia) op de arm in slaap gevallen, het liefst neem ik haar mee naar huis. Helaas waren er ook veel kinderen ruzie aan het maken, de sfeer was niet zo positief, waardoor we het allerlaatste stukje van ons programma niet hebben afgemaakt. Dus zijn we maar boodschappen gaan doen en naar huis gegaan. In Chibed, bij de bouw, doen we nu ook een beetje kinderwerk aangezien de kinderen daar eigenlijk alleen maar een beetje rondhangen. Gisteren zijn we begonnen met een paar liedjes te zingen en vandaag kenden ze deze nog steeds. Huisje numero 1 is helemaal klaar. ‘Mwa,’ zegt Peter,’Op wat purschuim na…’ Huisje numero 2 heeft nog wat werk nodig, zoals de deuren plaatsten, wat ramen uitsnijden en plaatsen  en wederom wat algemeen purwerk, dat doen we morgen. Peter en Paulien zijn vandaag tot volleerd kozijnbouwers gekroond. Nadya, Giel en Leon hebben de kindertjes daar vermaakt. Peter wil graag nog even vertellen dat we gisteravond met z’n allen uit eten zijn gegaan bij een visrestaurant. Het eten was lekker maar het was waarschijnlijk sneller geweest als we zelf ons eten hadden gevangen  en meegenomen. Onderweg naar het restaurant zijn we uit ons dak gegaan op Disneymuziek.  Voor de beelden contacteer Peter en schuif hem wat smeergeld toe. Ook beginnen Christiaan en Paulien een massagestudio, vanaf 1 september open, graag bellen voor bezoek. Dan kunt u met receptioniste Sanne een afspraak maken. Met de allerliefste groetjes, Sanne en Julia, en Peter wil zijn naam er niet onder hebben.   Beerteller: 1 (Yvonne en Nadya willen deze bijzondere ervaring graag met jullie delen. De beer was overigens niet gevaarlijk en niet heel dichtbij, geen zorgen.) Paardenwagenteller: 153...

Lees meer

Dag 7

Dag 7

Posted by on jul 27, 2016 in Zomerreis 2016 |

Beste lezers!   Op dit moment kijk ik uit over een prachtige natuur en hoor ik een aantal gasten hard lachen. Zo’n dag als vandaag is toch wel een van de dagen waar je het allemaal voor doet. Want veel regelen, overleggen en nadenken is het toch ook wel..   De groep is (voor een relatieve buitenstaander zoals ik) echt bijzonder te noemen. Een behoorlijke dosis betrokkenheid wordt afgewisseld met gezelligheid, humor en zangtalent (sarcastisch, maar dat kan ook veroorzaakt worden door de dubieuze muziek ). Je hoeft je hier geen moment te vervelen met elkaar, maar wanneer je even afstand wil nemen – neemt niemand het je kwalijk als je jezelf even terugtrekt. Dat is typerend aan de groep. Dat is ook wat de constante en vaak drukke omgang met elkaar zo vol te houden maakt.   Ik heb bewondering voor de grote betrokkenheid en energie van de meiden en jongens bij de kinderen. Ondanks dat het kinderwerk voor hen nieuw is en de meesten zich niet konden voorstellen hoe het contact/werk zou verlopen, is er bijna niets wat soepeler kan verlopen. De enorme band met het dorp was al bij aankomst te voelen. De kinderen rennen met open armen op ons af en zijn blij met de aanwezigheid. De kinderen zijn zo blij dat de jongeren er zijn, maar de jongeren zijn niet minder blij dat de kinderen er zijn. Kinderwerkers blijven op deze manier ook de volgende dag kinderwerkers en willen geen dag missen. En deze wederzijdse spontane liefde maakt dat we geweldig mooi werk kunnen verrichten in kinderharten. Vanuit die liefde worden creatieve ideeën uitgevoerd, zoals het uitdelen van petten, het maken van maskers, het schoonmaken met babydoekjes en het maken van kettingen. Het resultaat is een van oor tot oor lachend kind, trots en zich waardevol voelend. En dat geldt misschien nog wel meer voor de jongeren zelf. Heel mooi – heel gaaf om mee te maken, Gods hand.   Dit stukje was overduidelijk van de hand van Lysa natuurlijk   Tja wat kun je dan nog vertellen over de bouw(stenen). Is dat dan geen liefdewerk? Natuurlijk wel! Want Jezus is de Hoeksteen en dan is elk gebouw onwankelbaar. En dit werk is ook gaaf, er wordt gedreven gewerkt om de huisjes zo mooi mogelijk te maken onder de bezielende leiding van opperhoofd Peter. Helaas moeten we het zonder muziek stellen op de bouw. Behalve vandaag trouwens, want de sfeer in de zigeunergemeenschap Aprombok is echt wel goed. We leren de andere omwonenden en hun kinderen steeds beter kennen. Als we vertrekken worden we in koor uitgezwaaid en als we de volgende morgen er weer zijn worden onze namen al weer in koor geroepen. En gisteren zijn we daarom al gestart met wat kinderactiviteiten in het klein. Vandaag was Sanne bij ons op de bouw en daar heeft ze haar mannetje gestaan oa met...

Lees meer

Dag 6

Posted by on jul 26, 2016 in Zomerreis 2016 |

Dag papa’s, mama’s en vrienden Deze blog wordt geschreven door Robin en Martijn. Robin vertelt iets over de bouw en Martijn gaat iets over het kinderwerk vertellen. Bij voorbaat al excuses voor de spellingsfouten, Martijn heeft “dicselie” (Dyslexie). De dag begon vandaag al goed, het brood was weer eens te laat, dit keer kwam de bakker 5 kwartier te laat bij ons huisje aan. Wij hadden de hoop op een ontbijt al opgegeven en zaten al klaar in de bussen om te vertrekken, we hebben met niet zo vriendelijke woorden de bakker vertelt dat hij het brood voor vandaag zelf mocht houden en dat hij de komende dagen ook niet meer langs hoeft te komen, omdat wij het brood wel bij de supermarkt gaan halen… Veel te laat zijn we dus vertrokken van huis om met de busjes naar Chibed en Balusierè te rijden. Nadat de bouwbus in Chibed de zijstraat naar de bouwplaats was ingereden, ben ik, Martijn, verder gereden met de kinderwerkbus. Toen we Balusierè binnen reden zagen we een man aan de kant van de weg liggen, hij was hevig aan het schokken, we hebben meteen de bus aan de straat stil gezet en Harry en ik zijn uitgestapt om de man hulp te bieden. We wisten niet zo goed wat er aan de hand was maar we waren er wel van overtuigd dat de man bij bewustzijn moest blijven en dat de ambulance moest komen. Een omstander heeft 112 gebeld en wij hebben de man met water gekoeld en geprobeerd bij bewustzijn te houden. Na 10 minuten was de ambulance er al, was een hele goede bus, wat we niet verwacht hadden, omdat alles hier in Roemenië er zo pauper uitziet. We waren blij dat we de zorg van deze man konden overdragen aan vakmensen en we zijn, iets wat ontdaan, verder gereden naar de plek waar we het kinderwerk doen. Kinderwerk: We deden vandaag het kinde rwerk in de schaduw en dat zorgde ervoor dat het een heel stuk beter uit te houden was dan gisteren. We hebben eerst de kinderen leuk begroet, geknuffeld en handklapspelletjes gespeeld. Daarna heeft Sanne het Bijbelverhaal van Noach en de Ark vertelt en Alexandra vertaalde dat naar het Hongaars. Het was een erg mooi verhaal en de kinderen konden er goed naar luisteren. We hebben nog een liedje gezongen over Noach en de regenboog. Na het verhaal kregen de kinderen allemaal een dierenmasker en mochten die kleuren. Nu hadden wij onze eigen Ark vol met dieren ;). De kinderen hebben meerdere keren wat te drinken van ons gekregen en met het middag eten allemaal een dubbele boterham met pasta, heerlijk. Voor de rest hebben we leuk Roemeens/Hongaarse kinderliedjes gezongen, gedanst en wat leuke spelletjes gedaan. het was een zeer geslaagde dag! Bouw: De bouw liep vandaag voorspoedig. De temperatuur was niet te hoog en er waren veel wolken aanwezig waardoor...

Lees meer

Dag 5

Posted by on jul 25, 2016 in Zomerreis 2016 |

Hallo Boogkerkfreunden, Vanochtend werden we voor het eerst wakker in ons echte verblijf voor deze reis. Een halfuur wachtend op ons brood, wat blijkbaar typisch Roemeens is, vertrokken we iets te laat naar de dorpjes. Onze zielige Lysa bleef thuis, want ze kan geen bommetjes maken in het zwembad zonder haar meniscus te slopen. Uiteindelijk vertrokken we nóg wat later omdat Paulien op het laatste moment naar de wc moest. Maaar uiteindelijk zijn we in de dorpjes aangekomen, de jongens in Chibed om te bouwen en de meisjes in Balauseri voor kinderwerk (lekker voorspelbaar). Nu ga ik (Nadya) jullie even iets vertellen over het kinderwerk en daarna volgt een interessant interview met Samuel over het bouwen. *Kinderwerk* Na ongeveer een uur op een alleen maar rechtdoorgaande weg te hebben gereden (met muziek in de feestbus natuurlijk) sloegen we eindelijk af bij Balauseri. Vijf lieve zigeuners stonden ons hier al op te wachten en toen ze ons zagen verscheen er een enorme lach op hun gezicht. Eventjes later kwamen we aan bij alle andere zigeuners, waar alle kinderen weer op ons af kwamen rennen. Onder andere ook ”mijn vriendinnetje” die ik gister eindelijk weer had gezien na de winterreis, kwam heerlijk vrolijk op me afgerend. Het is echt mooi om te zien en te merken hoe wij (de meiskes van het kinderwerk) en de kinderen elkaar zo blij maken. Nadat de chaos was afgelopen begonnen we liedjes te zingen en dansjes te dansen. Esther en ik hadden deze dag voorbereid. Als bijbelverhaal hadden we de Verloren Zoon gekozen. Alexandra vertaalde het door mij vertelde verhaal en onze topacteurs Harry, Paulien en Esther beeldden het ondertussen uit. Nadat we de kinderen blij hadden gemaakt met een koekje en drinken, begonnen we met de kleurplaat over de Verloren Zoon. Zoals je op de foto’s kunt zien hebben we voor de kinderen petten gekocht waar we hun namen op hebben geschreven. Ze waren ook hier erg blij mee. Je merkt het vast al wel; de kinderen blij maken gaat heel makkelijk. Het zijn allemaal sssschatjes en we hebben erg veel zin in deze kinderweek in Balauseri! Meer over kinderwerk horen jullie wel in de volgende blog, groetjes *Bouwen* Interviewster: *schraapt haar keel* ‘Toen je uit de bus stapte vanochtend, wat was het eerste wat je dacht?’ Samuel: ‘Ik dacht hoppahey, deze dag gaan we even mensen helpen.’ Interviewster: ‘Wat gingen jullie deze dag doen?’ Samuel: ‘Vandaag hebben we bij huis 2 de nokken erop gezet en de balken geverfd tegen ongedierte. Bij huis 1 waren we al bijna klaar met verven en hebben we dit afgemaakt. En bij de beide huizen hebben we de grootste muren gemonteerd.’ Interviewster: ‘Heb je vandaag iemand concreet geholpen?’ Samuel: ‘Nee, ik niet. Maar Kees en Leon, de geweldigen, zijn samen met een vrouw die bijna niet meer kon lopen naar de winkel geweest. Dat vond ik een...

Lees meer

Dag 4

Posted by on jul 24, 2016 in Zomerreis 2016 |

Lief thuisfront, Wij stellen jullie graag weer op de hoogte van een nieuwe, mooie dag. 🙂 De kerk van Eremitu werd vandaag door ons bezocht, met als voorganger de vader van Alexandra. Aangezien deze dienst om 9 uur zou beginnen en rond de klok van twaalf afgelopen zou zijn, kozen wij er voor om later naar de kerk te gaan. Wat hier heel normaal is schijnt. Van half 11 tot twaalf hebben wij de dienst meegemaakt. En wow, dat is toch wel even heel anders. Mannen en vrouwen zaten gescheiden en wij als groep hadden het “voorrecht” om op het podium te zitten. Kortom, je word lekker aangestaard door de gemeente haha. Ook werden er meerdere preken gehouden ipv één, door meerdere predikanten. Ondanks je niets ervan kan verstaan en het erg warm is, is het wel bijzonder om eens mee te maken. Je voelt je toch wel verbonden met elkaar. Ook werden wij als groep gevraagd een lied te zingen, waarom weet ik eigenlijk ook niet haha. Maar we kozen voor  ‘ten thousand reasons’ en gingen dit heerlijk a capella zingen. Eenmaal uit de kerk gingen we even naar het huis van Alexandra (schuin tegenover de kerk) om even te lunchen. Nadat we hier ook even hadden omgekleed (voor de kerk moesten we namelijk knieën en schouders bedekken wat heel warm was) gingen we naar Balauseri. Ook de ouders en het broertje van Alexandra gingen mee om ons te introduceren in het zigeunergemeenschap. Wat was het gaaf om terug te zijn in Balauseri. Ik ga nu even mijn persoonlijke ervaring delen met jullie. Afgelopen winterreis was ik ook mee en één van de laatste dagen gingen we naar Balauseri. We hadden meteen wel contact met de kinderen toen en dat was echt heel bijzonder. Zelf had ik vooral met één meisje echt een soort klik en trok ik veel met haar op die dag. Wat wij, Esther, Nadya en ik vooral, heel heftig vonden was dat de kindjes steeds vroegen of we ze mee konden nemen naar Nederland. Deze vraag omschrijft de omstandigheden daar heel goed waar we toen heel erg van schrokken. Ook het feit dat er kindjes op blote voeten rondliepen in de winter was ook erg schokkend. Dit maakte ons al wat emotioneel. Aan het einde van die dag liepen we weer naar de busjes, we hadden afscheid genomen. Toen ik net zat in de bus, zag ik ineens vanuit het raam ‘mijn kleine, net gemaakte vriendinnetje’ huilen.. Terwijl ik me zo aan het inhouden was. Ik begon ook te huilen en stapte weer héél snel de bus uit. Daar stonden we dan, dat kleine meisje waarvan ik de naam niet eens wist, en ik.. knuffelend en huilend. Niet wetend hoe het verder met haar en de anderen zou gaan. Gelukkig was vandaag de dag dat we weer naar Balauseri gingen, ik had er dan...

Lees meer

Dag 3 Roemeniëreis 2016

Posted by on jul 23, 2016 in Zomerreis 2016 |

Hallo lieve mensen, Ondanks de slechte voorspellingen was dag 3 wederom een enorm hete dag op de bouw. Wij als Hollanders zijn daar niet zo aan gewend en hadden het af en toe zwaar zowel lichamelijk als geestelijk. Vooral ook omdat het eigenlijk weekend is en wij (Giel, Peter, Leon Robin en ik) toch aan de bak gingen. Onze Roemeense bouwvakkers Attila en Csaba hebben daar nauwelijks last van en gaan als een speer.Wel is het zo dat het niet altijd even makkelijk communiceren is met Roemeense bouwvakkers. Tegelijk zijn de bewoners rondom ons aanwezig en benieuwd naar hun nieuwe huis, zie ook onderstaande foto waar ze op/in hun nieuwe huisje zitten.  Al met al een bijzondere situatie die je in Nederland niet gauw zult vinden. Zo’n huisje is voor onze begrippen een grote schuur, maar voor deze mensen een klein paleisje. Hoe bijzonder is dat….Tegelijk voel en hoor je ook de lichte jaloezie van de buren daar. Elk huisje is eigenlijk een bouwval en zou vervangen moeten worden, maar ja….Voor God is niets onmogelijk maar voor mensen….. Tot zover de bouwupdate namens Kees   Beste mensen, Samen met Lysa, Sanne, Martijn, Chistiaan, Roniel, Alexandra, Samuel, Paulien en Nadya hebben we het kinderwerk verder vorm gegeven. We hebben hiervoor een aantal spullen gekocht, boodschappen gedaan en tevens nagedacht over de invulling voor komende week. Onze planning voor het kinderwerk in Chibed gaat helaas niet door vanwege diverse andere activiteiten met kinderen die samenvallen komende week. Waarschijnlijk zullen we het kinderwerk gaan doen in omliggende dorpen Komende maandag gaan we in ieder geval starten en we hebben er erg veel zin in, we kunnen niet wachten om daadwerkelijk de kinderen een fijne week te bezorgen. Morgen is het zondag en hopen we naar de kerk in Eremitu te gaan, hier is de vader van Alexandra voorganger. morgen zullen we ook verhuizen naar andere huisjes op het terrein en blijven hier tot dat we naar huis gaan. Momenteel is onze groep verdeeld over twee huizen waarvan er één aan de overkant van de weg ligt. Praktisch is het niet,maar het is een erg mooi huis en de eigenaresse is erg betrokken, de jongens worden lekker in de watten gelegd. We wensen jullie een gezegende zondag toe en groet van ons allemaal! vr gr Harry   aanwezig rondom de...

Lees meer

Dag 2

Dag 2

Posted by on jul 22, 2016 in Zomerreis 2016 |

Hoi lieve mensen, Vandaag zijn we voor het eerst in ons projectdorp Chibed (Uitspraak Tibet maar dan met een K)geweest. Nadat we eerst even de toeristische route hadden genomen (we werden de verkeerde kant op gestuurd) zijn we gearriveerd op de bouwlocatie.  De bouwgroep heeft een begin gemaakt aan de huizen. Vandaag is het grootste deel van het houten skelet van de huizen gebouwd. Verder is de vloer van één van de huizen volledige en het andere huis deels gelegdtdtdt. Er zijn broodjes uitgedeeld aan de bewoners naast de bouwlocatie wat een leuke ervaring was voor de groep en een lekkere snack voor de bewoners, kortom een succes (xoxo yvonne).  De kinderwerkgroep heeft zich verder georiënteerd op mogelijk locaties om kinderwerk te doen in het dorp. Wegens omstandigheden moeten de plannen voor het kinderwerk iets aangepast worden (er zijn te weinig kinderen op locatie om kinderwerk te doen). Voor de rest van de middag is er heerlijk genoten van de omgeving en is er door de bouwgroep veel progressie geboekt met de huisjes. Morgen gaat een deel van de groep naar de bouwplaats om te zorgen dat de huisjes op tijd af zijn. De rest van de groep heeft een rustdag waarin lekker van de omgeving en de groep genoten kan worden. Bedankt voor jullie gave reacties en  gebed. Dikke lebber van Giel en groetjes van Peter en Yvonne (die wil haar naam hier niet onder wilt hebben vanwege de kwaliteit van deze blog)....

Lees meer